กระทู้แลกก็เอาเลย
ตอนนี้พึ่งจะอายุ17ปีค่ะ แต่งงๆกับตัวเองว่าทำไมบางอย่างคิดมากกว่าคนรุ่นเดียวกัน พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง อธิบายไม่ค่อยเก่งแต่ชอบพูดอะไรคมๆสั้นๆ เวลาคุยในแชทก็จะอีกแบบนึง เหมือนว่ามีเวลาเรียบเรียงคำ ส่วนตัวชอบคุยแบบตัวจริงเห็นหน้ากันมากกว่าค่ะ เพื่อนชอบมาปรึกษาบ่อยๆ เราเคยมีแฟนและก็อกหักแค่ครั้งเดียวเลยดูด้อยประสบการณ์ แต่ก็จะพูดในสิ่งที่รู้เท่านั้นค่ะ ไม่รู้ก็บอกไม่รู้ เราเป็นคนที่จะไม่ฟังความข้างเดียวค่ะ บางทีนึกว่าจะพูดอะไรแต่ก็คิดว่า ถ้าพูดแบบนี้แล้วจะเป็นยังไงคนฟังจะรู้สึกยังไงอยู่ตั้งนานจนลืมตอบก็มีค่ะ ว่าง่ายๆก็คือนิสัยแปลกสุดในกลุ่มเพื่อน แต่ชอบสร้างความเฮฮาให้กลุ่มนะคะ ตัวคิดมุกเลยก็ว่าได้ เราชอบขาดเรียน เพื่อนก็จะบ่นว่าเหงาตลอด เวลาอยู่กับเพื่อนก็จะเล่นกันเหมือนเด็ก เราฟังเพลงแปลกกว่าเพื่อนๆ กินอะไรแปลกๆ อยากไปไหนก็ขี่ไปเลย ไม่ค่อยชวนใครไป ที่สำคัญแต่งตัวแปลกสุด เพื่อนๆกลุ่มเราเป็นเด็กที่ค่อนข้างติดบ้าน แต่เราชอบออกไปเที่ยว กินข้าว ดูหนัง ซื้อของคนเดียว เรียกว่าคนล่ะแบบกับเพื่อนเลย เป็นคนที่แคร์คนอื่นมากๆค่ะ อยากปกป้องอยากเทคแคร์ทุกคนที่เรารัก ก็คิดนะว่ามันเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบ เราแคร์เค้าแต่เค้าไม่แคร์อะไรเราเลยมันจะไปมีประโยชน์อะไร บางทีน้อยใจเสียใจแต่ทำเหมือนไม่ได้เป็นอะไร ไม่อยากพูดอะไรเพราะกลัวเค้าจะเสียความรู้สึกกับคำพูดเรา บางทีก็ซึม บางทีก็บ้าๆ ก็เลยกลัวจะเข้ากันไม่ได้เพราะความแปลกๆขอตัวเอง เป็นคนหลายอารมณ์เหมือนกันค่ะ ที่อธิบายนี่แม่เล่าให้ฟังค่ะ เพราะมีอะไรจะปรึกษาคุณแม่ตลอด แม่ก็สอน บางทีแม่ก็ชมว่า คิดดี อะไรแบบนี้ในบางเรื่อง แต่เราก็รู้สึกแบบนั้นอยู่เหมือนกัน มันแย่มั้ยคะที่เป็นแบบนี้ ม.6 แล้วอยากจะสร้างความทรงจำดีๆกับเพื่อนมากกว่าที่จะ ทำให้เค้าอึดอัดใจ หรือแยกกันไปซะก่อนที่จะรู้ตัว ที่เจอกันมาตลอด2-3ปีก็คิดตลอดค่ะ.
เคยถามเพื่อนแบบส่วนตัวแล้ว แต่เพื่อนก็จะตอบแค่ว่า เรามันเด็กเชี้ยแบบที่คุยเล่นๆกันทุกวันแค่นั้นค่ะ เพราะมันเหมือนคำติดปากพูดกันขำๆ ไม่ได้จริงจัง แต่ยังไงก็ยังอยากลองถามดูค่ะขออนุญาติซีเรียสที่กระทู้นี้หน่อยนะคะ อิอิ
อยากให้คนที่เรารักมีความสุขค่ะ.
ขอบคุณค่ะ ไม่รู้ว่างงมั้ย พิมๆลบๆอยู่นานเลยค่ะ
ไม่รู้ว่ามันแย่มากมั้ย เพราะนิสัยเป็นคนแปลกๆ เลยกลัวจะเข้ากับเพื่อนไม่ได้ค่ะ
ตอนนี้พึ่งจะอายุ17ปีค่ะ แต่งงๆกับตัวเองว่าทำไมบางอย่างคิดมากกว่าคนรุ่นเดียวกัน พูดไม่ค่อยรู้เรื่อง อธิบายไม่ค่อยเก่งแต่ชอบพูดอะไรคมๆสั้นๆ เวลาคุยในแชทก็จะอีกแบบนึง เหมือนว่ามีเวลาเรียบเรียงคำ ส่วนตัวชอบคุยแบบตัวจริงเห็นหน้ากันมากกว่าค่ะ เพื่อนชอบมาปรึกษาบ่อยๆ เราเคยมีแฟนและก็อกหักแค่ครั้งเดียวเลยดูด้อยประสบการณ์ แต่ก็จะพูดในสิ่งที่รู้เท่านั้นค่ะ ไม่รู้ก็บอกไม่รู้ เราเป็นคนที่จะไม่ฟังความข้างเดียวค่ะ บางทีนึกว่าจะพูดอะไรแต่ก็คิดว่า ถ้าพูดแบบนี้แล้วจะเป็นยังไงคนฟังจะรู้สึกยังไงอยู่ตั้งนานจนลืมตอบก็มีค่ะ ว่าง่ายๆก็คือนิสัยแปลกสุดในกลุ่มเพื่อน แต่ชอบสร้างความเฮฮาให้กลุ่มนะคะ ตัวคิดมุกเลยก็ว่าได้ เราชอบขาดเรียน เพื่อนก็จะบ่นว่าเหงาตลอด เวลาอยู่กับเพื่อนก็จะเล่นกันเหมือนเด็ก เราฟังเพลงแปลกกว่าเพื่อนๆ กินอะไรแปลกๆ อยากไปไหนก็ขี่ไปเลย ไม่ค่อยชวนใครไป ที่สำคัญแต่งตัวแปลกสุด เพื่อนๆกลุ่มเราเป็นเด็กที่ค่อนข้างติดบ้าน แต่เราชอบออกไปเที่ยว กินข้าว ดูหนัง ซื้อของคนเดียว เรียกว่าคนล่ะแบบกับเพื่อนเลย เป็นคนที่แคร์คนอื่นมากๆค่ะ อยากปกป้องอยากเทคแคร์ทุกคนที่เรารัก ก็คิดนะว่ามันเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบ เราแคร์เค้าแต่เค้าไม่แคร์อะไรเราเลยมันจะไปมีประโยชน์อะไร บางทีน้อยใจเสียใจแต่ทำเหมือนไม่ได้เป็นอะไร ไม่อยากพูดอะไรเพราะกลัวเค้าจะเสียความรู้สึกกับคำพูดเรา บางทีก็ซึม บางทีก็บ้าๆ ก็เลยกลัวจะเข้ากันไม่ได้เพราะความแปลกๆขอตัวเอง เป็นคนหลายอารมณ์เหมือนกันค่ะ ที่อธิบายนี่แม่เล่าให้ฟังค่ะ เพราะมีอะไรจะปรึกษาคุณแม่ตลอด แม่ก็สอน บางทีแม่ก็ชมว่า คิดดี อะไรแบบนี้ในบางเรื่อง แต่เราก็รู้สึกแบบนั้นอยู่เหมือนกัน มันแย่มั้ยคะที่เป็นแบบนี้ ม.6 แล้วอยากจะสร้างความทรงจำดีๆกับเพื่อนมากกว่าที่จะ ทำให้เค้าอึดอัดใจ หรือแยกกันไปซะก่อนที่จะรู้ตัว ที่เจอกันมาตลอด2-3ปีก็คิดตลอดค่ะ.
เคยถามเพื่อนแบบส่วนตัวแล้ว แต่เพื่อนก็จะตอบแค่ว่า เรามันเด็กเชี้ยแบบที่คุยเล่นๆกันทุกวันแค่นั้นค่ะ เพราะมันเหมือนคำติดปากพูดกันขำๆ ไม่ได้จริงจัง แต่ยังไงก็ยังอยากลองถามดูค่ะขออนุญาติซีเรียสที่กระทู้นี้หน่อยนะคะ อิอิ
อยากให้คนที่เรารักมีความสุขค่ะ.
ขอบคุณค่ะ ไม่รู้ว่างงมั้ย พิมๆลบๆอยู่นานเลยค่ะ