............ไม้เท้า

แสงดับลับขอบฟ้า ขมุกขมัว ลมเสียดสีผิวตัว สั่นสะท้าน วังเวงมืดสลัว จึ่งรู้ อาลัย ทุกเรือนทั้งหย่อมบ้าน นิ่งแท้ สงัดดำ ธ เสด็จล่วงแล้ว จากไทย พสกนิกรร่ำไห้ ทั่วหล้า สิ้นสุดรัชสมัย ร้องร่ำ โศกสลด ทั่วสย

.... " กู่เพรียกใจ " .... คืนราตรี ที่เงียบเงียบ และสงบ จิตพานพบ พบความสุข ที่สดใส นั่งนิ่งเงียบ มองฟ้ากว้าง ทางแสนไกล อบอุ่นไอ ดุจ(มี)ใครหนึ่ง ซึ้งคลอกัน ณ ยามนี้ แม้เดียวดาย กลับสงบ ประห

ลิบลิบขลิบปลายเมฆ ................. รุจิเรขเพียงเลขา รองรองดั่งทองทา ..................... ฟ้าอร่ามแสงอรุณ ไหวไหวลายผลึก ...................... ร่ำรำลึกตรึกละมุน รอนรอนฤทัยกรุ่น .....................

แสงอาทิตย์ยามเที่ยงส่องสว่าง ลงท่ามกลางหาดทรายขาวกับเกลียวคลื่น ลมทะเลโบกพัดสู่ฝั่งพื้น เย็นสงบสดชื่นในจิตใจ เมื่อรู้ตัวพบตัวฉันอยู่ที่นี่ เสี้ยวนาทีเศษเวลาคอยเคลื่อนไหว ปล่อยสายลมพัดบางสิ่งทิ้งออกไป

.... " เสียงรำพึง..จากแดนใต้ " .... ยามอรุณ รุ่งฟ้าสาง กลางผาเขา ภูทอดแล แผ่เงายาว พราวตาเห็น มวลพฤกษา พาพริ้วใบ ไหวลมเย็น มนต์ธรรมเร้น เร้นซ่านซึ้ง ตรึงวิญญาณ ชะเงิบผา ผาหินย้อย ลอยจากฟ้า