ผมอายุ 21 จบ ม.3 จริงๆจบ ม.6และปัจฉิมแล้วและติเ
ด0 3ตัวสุดท้ายและมาแก้จนอาจารย์ให้งานยากมาผมเลยแก้ไปๆมาๆไม่เอาต่อเพราะมันแก้อยากและนาน5เดือน เลยเริ่มต้นทำงานมาได้1ปี แม่ให้มาเรียน กศน ก็ได้1เดือนและผมไม่กลับไปเรียนอีกก็ทำงานมาเรื่อยๆจนมีตังออกรถขี่ไปทำงาน เพราะปกติแม่จะให้เอารถเข้าไปบอกไม่อยากใช้รถใครขอมีรถส่วนตัวบ้างจะได้ไปไหนสะดวกขี้เกียจยืมป้าไป ผมก็ทำงานตั้งแต่ปลายปี59ถึงตุลา60 ผมก็ย้ายงานไปต่างจังหวัดแต่รถมอไซยังไม่ได้เอาไปต่างจังหวัด เริ่มงานตั้งแต่ 27ตุลาทำจนถึงเดือนธันวา ในเดือนธันวาผมเกิดการปอดท้องใส้ติ่ง และเงินไม่พอในค่ารักษาผมเลยไปดาวห์รถแลกเงิน ได้มา15,000 ก็จ่ายค่ารักษาไปเหลือใช้กินบ้างก็ทำงานปกติแต่เรื่องนี้ผมไม่ได้บอกใครทางบ้านสักคนและขอเก็บเป็นความลับมาจนทุกวันนี้ กลางๆเดือนมกราคมก็กลับมาบ้านมารายงานทหารกองเกินหรือ ร.ด และเอารถขี่ไปกรุงเทพกลับไปทำงานเรื่อยๆ จนเดือนกุมภาพันธ์ ป้าโทรมาบอกว่าพี่ชายโดยตำรวจจับเรื่องยาบ้าและส่งไปเรือนจำ8เดือนจนลดโทษเหลือ7เดือน25วัน ออกตุลาปีนี้ และป้าบอก ว่าให้กลับบ้านมาอยู่กลับป้า ป้าผมก็พิการขาขวามาตั้งแต่เด็กเป็นมะเร็งที่ขา ป้าก็แต่งงานกับคนพิการด้วยกันได้มา5-6ปีแล้ว และให้มาอยู่กับป้าช่วยป้าไปซื้อกับข้าวซื้อของที่เอาไว้ตัดผ้าเพราะป้าผมเป็นช่างเย็บผ้ามาตั้งแต่เด็กและให้พาไป ธกส ธนาคาร ไปในเมือง ไปจ่ายค่าไรต่างๆ ผมก็บอกเดียวขอถามที่งานก่อนว่าจะให้ออกไหมพอถามแล้วบอกว่ายังก่อน เขาจะกักตัวผมไว้เพราะผมทำงานดีไว้ใจง่ายหัวหน้าบอกและให้ออกเมษา พอถึงเมษาผมก็เอาของที่อยู่ที่หอขึ้นแท็กซี่ไปร้านส่งของไปต่างจังหวัดส่งพวกเสื้อผ้าของใช้ที่นอนกลับบ้านที่พิษณุโลก และผมขี่มอไซกับจากกรุงเทพตอน1ทุ่มถึงบ้านตี3มาเจอฝนตอนเข้าพิจิตรเลยช้า ผมก็ขี่มาปกติ90-120 ถึงบ้านก็อาบน้ำและนอนเช้าก็มาคุยกับป้าเรื่องพี่ที่โดนยาบ้าว่ามันเป็นไงถึงได้เกิด ตอนที่ผมทำงานอยู่กรุงเทพพี่ผมก็โดนจับไป3รอบผมก็ส่งเงินมาประกัน 3เดือนที่โดนไปผมส่งมาเดือนละ5,000 เงินเดือนก็แค่15,000 จนรอบสุดท้ายที่โดนจับผมบอกว่าไม่ประกันละพอและก็ติดไปเรือนจำ ป้าบอกผมว่าให้มางานที่บ้านเรานิจะบ้านก็มีห้องไม่ต้องเช่าข้าวไม่ต้องซื้อจะได้ประหยัด ตั้งแต่หลังสงกรานต์ผมก็เริ่มหางานเพราะงานที่บ้านผมหายากมากและอีกอย่างผมก็มีแค่ วุฒิ ม.3 หามาเรื่อยๆได้งานบ้างทำไม่นานก็ออกเพราะมันไม่ตรงกับผมที่จริงผมก็ทำได้แต่ว่าผมมาเจอคนในที่ทำงานถูกเอาเปรียบผมก็ไม่กล้าบอกหัวหน้าจนผมไลน์ไปบอกว่าผมโดนรถชน และไม่สามารถขี่รถได้เขาก็ไม่ได้ติดต่อมาและก็โอนเงินเข้าบัญชีมา ตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคมผมก็หางานมาเรื่อยๆและอยู่วันหนึ่งผมทะเลาะกับแม่เรื่องรถจนผมทนไม่ไหวขึ้นกูเลยและผมไปนอนบ้านป้าได้2อาทิตกว่าๆผมก็ไม่คุยกับแม่เพราะเขาด่าผมที่ไม่ยอมจ่ายค่ารถและมีเจ้าหน้าที่มาทวงที่แม่และแม่ก็บอกให้ส่งกุญแจรถมาผมก็ส่งใหและไม่ได้ขี่อีกต่อไป มาขี่รถป้าแทนเวลาไปไหนและมาคุยกับป้าจะยืมเงินป้าค่ารถกับไปทำงานกับเพื่อนที่กรุงเทพเพราะผมขี้เกียจมารองานที่สมัครไปหลายๆงาน และเพื่อนบอกมันจะไม่อยู่สัก1อาทิตผมเลยไม่ได้ไปและหางานต่อ จนมาวันที่30 พฤษภาคม พ่อก็บอกเอารถมาไว้ที่บ้านทำไมตอนนั้นมันจอดไว้บ้านป้าผมก็บอกไปว่ามันไม่ใช่รถผมแล้วจะขี่ทำไมเพราะกุญแจไม่มีและบอกพ่อไปว่าจะออกรถใหม่และพ่อแม่กับคุยดันตอนมืดๆในวันนั้น แม่ก็ส่งกุญแจรถมาให้ผม ผมบอกส่งมาให้ทำไมเพราะไม่ใช่รถผมแล้วผมจะไปออกใหม่แม่บอกมาจะไปออกใหม่ทำไมเอาคันนี้ละก็กุญแจไม่ไ้ด้อยู่จะขี่ทำไม จากนั้นผมก็ขี่มาตั้งแต่ต้นมิถุนายนถึงกลางเดือน แม่ไปคุยกับเด็กผู้หญิงของวิทยาลัยสารพัดช่าง ปวช,ปวส มาและให้กระดาษผมมาดูจะให้ผกลับไปเรียนผมเลยขอโทรถามก่อนว่าเรียนภาคเช้าหรือค่ำหรือเสาร์อาทิตย์ จนคำตอบออกมาว่าเรียนเช้าถึงเย็นผมเลยบอกว่าไม่เอาหลอกเสียเวลา3ปีทำงานดีกว่าแม่ก็จะให้ไปเพราะให้เอาวุฒิ ไปต่องานดีๆ ตอนนี้อายุ21จะ22แล้วกันยาปีนี้ ผมก็คิดว่า 3ปีนี้ มันจะคุ้มไหมละกับวุฒิที่ได้มา จบตอนอายุ24และไปทำงานที่เงินเดือนดีๆกว่าปัจจุบัน ในใจก็อยากกับไปเรียนแต่ผมมีหนี้ค่ารถที่ขี่อยู่ปัจจุบันตอนนี้เหลือ73,000และที่ดาวห์มาคือดาวห์รถแลกเงินที่ไม่ได้ขี่เหลือ 90,000 และเหลือหนี้เล็กๆน้อยรวมๆก็ประมาน175,000 ผมเลยอยากถามว่สควรกับไปเรียนต่อไหมคับแม่ผมก็จะให้ไปเรียนอย่างเดียวผมบอกมันเสียเวลา3ปีที่จะเรียนเอาเวลานั้นไปทำงานนี่ละดีจะได้มีตังใช้จ่ายค่ารถและอื่นๆ ตอนนี้ผมก็หางานไปสมัครงานเรื่อยๆและยังไม่ได้ แม่ก็จะไปถามวิทยาลัยให้ยังว่าเปิดรับสมัครไหมถ้ารับจะให้ผมไปเรียน ผมไม่อยากกับไปเพราะตอนจบ ม.3 ผมขอไปเรียนต่อ สายอาชีพแต่เขาไม่ให้ไปบอกมันไกลอันตรายเข้าเมือง บ้านผมอยู่ห่างจากในเมือง9โล แม่เลยให้ต่อสายวิทย์คณิต ผมก็ไม่ชอบมันปวดหัวตอน ฟิสิกส์ อังกฤษ ชีวะ และผมก็ติด0 ใน4วิชานี้ ม.ละ2-3ตัวส่วนมากจะติด คณิต ชีวะ อังกฤษ ส่วนฟิสิกส์มาติดตอน ม.6 เทอม 2เเละแก้ผ่าน และให้เรียน ร.ด มาด้วย จนจบปี3 คิดว่าดีไหมคับที่จะกลับไปเรียนและก็หาทำงานพาสทาม หลังเลิกเรียนที่จะได้มีตังส่งหนี้ ใน3ปีถ้าได้เรียนและหางานทำหนี้คงจะหมดพอจบปวชไปทำงานที่ดีๆ คุณคิดว่าผมคิดถูกหรือผิดที่ต้องยอมกลับไปเรียนหรือทำงานใช้ที่มีปัจจุบันดีกว่าเรื่องเรียนไม่สนใจ
แม่จะให้กับไปเรียนแต่ผมยังมีหนี้รถและอื่นๆ
ด0 3ตัวสุดท้ายและมาแก้จนอาจารย์ให้งานยากมาผมเลยแก้ไปๆมาๆไม่เอาต่อเพราะมันแก้อยากและนาน5เดือน เลยเริ่มต้นทำงานมาได้1ปี แม่ให้มาเรียน กศน ก็ได้1เดือนและผมไม่กลับไปเรียนอีกก็ทำงานมาเรื่อยๆจนมีตังออกรถขี่ไปทำงาน เพราะปกติแม่จะให้เอารถเข้าไปบอกไม่อยากใช้รถใครขอมีรถส่วนตัวบ้างจะได้ไปไหนสะดวกขี้เกียจยืมป้าไป ผมก็ทำงานตั้งแต่ปลายปี59ถึงตุลา60 ผมก็ย้ายงานไปต่างจังหวัดแต่รถมอไซยังไม่ได้เอาไปต่างจังหวัด เริ่มงานตั้งแต่ 27ตุลาทำจนถึงเดือนธันวา ในเดือนธันวาผมเกิดการปอดท้องใส้ติ่ง และเงินไม่พอในค่ารักษาผมเลยไปดาวห์รถแลกเงิน ได้มา15,000 ก็จ่ายค่ารักษาไปเหลือใช้กินบ้างก็ทำงานปกติแต่เรื่องนี้ผมไม่ได้บอกใครทางบ้านสักคนและขอเก็บเป็นความลับมาจนทุกวันนี้ กลางๆเดือนมกราคมก็กลับมาบ้านมารายงานทหารกองเกินหรือ ร.ด และเอารถขี่ไปกรุงเทพกลับไปทำงานเรื่อยๆ จนเดือนกุมภาพันธ์ ป้าโทรมาบอกว่าพี่ชายโดยตำรวจจับเรื่องยาบ้าและส่งไปเรือนจำ8เดือนจนลดโทษเหลือ7เดือน25วัน ออกตุลาปีนี้ และป้าบอก ว่าให้กลับบ้านมาอยู่กลับป้า ป้าผมก็พิการขาขวามาตั้งแต่เด็กเป็นมะเร็งที่ขา ป้าก็แต่งงานกับคนพิการด้วยกันได้มา5-6ปีแล้ว และให้มาอยู่กับป้าช่วยป้าไปซื้อกับข้าวซื้อของที่เอาไว้ตัดผ้าเพราะป้าผมเป็นช่างเย็บผ้ามาตั้งแต่เด็กและให้พาไป ธกส ธนาคาร ไปในเมือง ไปจ่ายค่าไรต่างๆ ผมก็บอกเดียวขอถามที่งานก่อนว่าจะให้ออกไหมพอถามแล้วบอกว่ายังก่อน เขาจะกักตัวผมไว้เพราะผมทำงานดีไว้ใจง่ายหัวหน้าบอกและให้ออกเมษา พอถึงเมษาผมก็เอาของที่อยู่ที่หอขึ้นแท็กซี่ไปร้านส่งของไปต่างจังหวัดส่งพวกเสื้อผ้าของใช้ที่นอนกลับบ้านที่พิษณุโลก และผมขี่มอไซกับจากกรุงเทพตอน1ทุ่มถึงบ้านตี3มาเจอฝนตอนเข้าพิจิตรเลยช้า ผมก็ขี่มาปกติ90-120 ถึงบ้านก็อาบน้ำและนอนเช้าก็มาคุยกับป้าเรื่องพี่ที่โดนยาบ้าว่ามันเป็นไงถึงได้เกิด ตอนที่ผมทำงานอยู่กรุงเทพพี่ผมก็โดนจับไป3รอบผมก็ส่งเงินมาประกัน 3เดือนที่โดนไปผมส่งมาเดือนละ5,000 เงินเดือนก็แค่15,000 จนรอบสุดท้ายที่โดนจับผมบอกว่าไม่ประกันละพอและก็ติดไปเรือนจำ ป้าบอกผมว่าให้มางานที่บ้านเรานิจะบ้านก็มีห้องไม่ต้องเช่าข้าวไม่ต้องซื้อจะได้ประหยัด ตั้งแต่หลังสงกรานต์ผมก็เริ่มหางานเพราะงานที่บ้านผมหายากมากและอีกอย่างผมก็มีแค่ วุฒิ ม.3 หามาเรื่อยๆได้งานบ้างทำไม่นานก็ออกเพราะมันไม่ตรงกับผมที่จริงผมก็ทำได้แต่ว่าผมมาเจอคนในที่ทำงานถูกเอาเปรียบผมก็ไม่กล้าบอกหัวหน้าจนผมไลน์ไปบอกว่าผมโดนรถชน และไม่สามารถขี่รถได้เขาก็ไม่ได้ติดต่อมาและก็โอนเงินเข้าบัญชีมา ตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคมผมก็หางานมาเรื่อยๆและอยู่วันหนึ่งผมทะเลาะกับแม่เรื่องรถจนผมทนไม่ไหวขึ้นกูเลยและผมไปนอนบ้านป้าได้2อาทิตกว่าๆผมก็ไม่คุยกับแม่เพราะเขาด่าผมที่ไม่ยอมจ่ายค่ารถและมีเจ้าหน้าที่มาทวงที่แม่และแม่ก็บอกให้ส่งกุญแจรถมาผมก็ส่งใหและไม่ได้ขี่อีกต่อไป มาขี่รถป้าแทนเวลาไปไหนและมาคุยกับป้าจะยืมเงินป้าค่ารถกับไปทำงานกับเพื่อนที่กรุงเทพเพราะผมขี้เกียจมารองานที่สมัครไปหลายๆงาน และเพื่อนบอกมันจะไม่อยู่สัก1อาทิตผมเลยไม่ได้ไปและหางานต่อ จนมาวันที่30 พฤษภาคม พ่อก็บอกเอารถมาไว้ที่บ้านทำไมตอนนั้นมันจอดไว้บ้านป้าผมก็บอกไปว่ามันไม่ใช่รถผมแล้วจะขี่ทำไมเพราะกุญแจไม่มีและบอกพ่อไปว่าจะออกรถใหม่และพ่อแม่กับคุยดันตอนมืดๆในวันนั้น แม่ก็ส่งกุญแจรถมาให้ผม ผมบอกส่งมาให้ทำไมเพราะไม่ใช่รถผมแล้วผมจะไปออกใหม่แม่บอกมาจะไปออกใหม่ทำไมเอาคันนี้ละก็กุญแจไม่ไ้ด้อยู่จะขี่ทำไม จากนั้นผมก็ขี่มาตั้งแต่ต้นมิถุนายนถึงกลางเดือน แม่ไปคุยกับเด็กผู้หญิงของวิทยาลัยสารพัดช่าง ปวช,ปวส มาและให้กระดาษผมมาดูจะให้ผกลับไปเรียนผมเลยขอโทรถามก่อนว่าเรียนภาคเช้าหรือค่ำหรือเสาร์อาทิตย์ จนคำตอบออกมาว่าเรียนเช้าถึงเย็นผมเลยบอกว่าไม่เอาหลอกเสียเวลา3ปีทำงานดีกว่าแม่ก็จะให้ไปเพราะให้เอาวุฒิ ไปต่องานดีๆ ตอนนี้อายุ21จะ22แล้วกันยาปีนี้ ผมก็คิดว่า 3ปีนี้ มันจะคุ้มไหมละกับวุฒิที่ได้มา จบตอนอายุ24และไปทำงานที่เงินเดือนดีๆกว่าปัจจุบัน ในใจก็อยากกับไปเรียนแต่ผมมีหนี้ค่ารถที่ขี่อยู่ปัจจุบันตอนนี้เหลือ73,000และที่ดาวห์มาคือดาวห์รถแลกเงินที่ไม่ได้ขี่เหลือ 90,000 และเหลือหนี้เล็กๆน้อยรวมๆก็ประมาน175,000 ผมเลยอยากถามว่สควรกับไปเรียนต่อไหมคับแม่ผมก็จะให้ไปเรียนอย่างเดียวผมบอกมันเสียเวลา3ปีที่จะเรียนเอาเวลานั้นไปทำงานนี่ละดีจะได้มีตังใช้จ่ายค่ารถและอื่นๆ ตอนนี้ผมก็หางานไปสมัครงานเรื่อยๆและยังไม่ได้ แม่ก็จะไปถามวิทยาลัยให้ยังว่าเปิดรับสมัครไหมถ้ารับจะให้ผมไปเรียน ผมไม่อยากกับไปเพราะตอนจบ ม.3 ผมขอไปเรียนต่อ สายอาชีพแต่เขาไม่ให้ไปบอกมันไกลอันตรายเข้าเมือง บ้านผมอยู่ห่างจากในเมือง9โล แม่เลยให้ต่อสายวิทย์คณิต ผมก็ไม่ชอบมันปวดหัวตอน ฟิสิกส์ อังกฤษ ชีวะ และผมก็ติด0 ใน4วิชานี้ ม.ละ2-3ตัวส่วนมากจะติด คณิต ชีวะ อังกฤษ ส่วนฟิสิกส์มาติดตอน ม.6 เทอม 2เเละแก้ผ่าน และให้เรียน ร.ด มาด้วย จนจบปี3 คิดว่าดีไหมคับที่จะกลับไปเรียนและก็หาทำงานพาสทาม หลังเลิกเรียนที่จะได้มีตังส่งหนี้ ใน3ปีถ้าได้เรียนและหางานทำหนี้คงจะหมดพอจบปวชไปทำงานที่ดีๆ คุณคิดว่าผมคิดถูกหรือผิดที่ต้องยอมกลับไปเรียนหรือทำงานใช้ที่มีปัจจุบันดีกว่าเรื่องเรียนไม่สนใจ