ไม่ปรับปรุงเลือกที่จะขอเลิก

ในตอนนั้นผมได้เเอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งในตอนนั้นนิสัยสันดานที่เเท้จิงของเขายังไม่ออกผมชอบเขามากจนไปทักเราก็คุยกันมาจนนิสัยเขาเริ่มออกมาทั้งชอบอ่อยผู้ชายทำตัวสลิดเกินหน้าเกินตามากไปเเต่ตอนนั้นเรายังไม่ได้คบกันเลยนึกว่าเขาอาจจะลดนิสัยเเย่ๆนั้นลงได้ผมก็ลองคุยกับเขาต่อเพราะผมชอบเขามากจิงๆวันนึ่งเพื่อนเขามาบอกว่าเขาก็มีใจให้ผมเหมือนกันส่วนหนึ่งก็ดีใจอีกส่วนหนึ่งก็กลัวนิสัยเเย่ๆของเขากลับมาทำร้ายผมเเต่ผมก็พยายามคิดว่าเขาจะลดนิสัยเเบบนั้นลงได้ในตอนคบกันผมเลยตัดสินใจของเขาคบเป็นเเฟนเขาก็ตอบตกลงผมดีใจมากๆเเต่หลังจากที่คบกันมาได้สักพักเขาก็ทำนิสัยเเย่ๆเพิ่มมากขึ้นทั้งคุยซ้อน อ่อยใครไปทั่ว ทำตัวสลิดมากขึ้นกว่าเดิมในตอนนั้นเขาเห็นผมไปเล่นกับผู้หญิงคนอื่นเขาบอกไม่ชอบผมก็ก่ปรับปรุงทำทุกอย่างที่ทำให้เขามีความสุขที่สุดเเต่เมื่อไม่กี่วันมานี้เขาก็ทำนิสัยเเย่ๆจนผมถึงขีดจำกัดทนไม่ไหวเลยไปคุยกับเขาว่าช่วยลดนิสัยเเย่เเบบนี้ลงได้ไหมเเละถามเขาอีกด้วยว่าเขาเคยกลัวผมจะเสียใจบ้างไหม เขากลับตอบมาว่าไม่ ผมเสียใจมาก ในวันนั้นเขาก็เขาก็ได้เลือกเลิกกับผมเเทนที่จะปรับปรุงนิสัยเเย่ๆเเบบนี้ ก่อนเราจะเลิกคุยกันผมจึงถามคำถามสุดท้ายกับเขาไปว่าเขาเคยเห็นค่าในตัวผมไหม เคยเห็นผมสำคัญบ้างไหม เคยเเคร์ความรู้สึกผมบ้างไหม เขากับตอบมาว่ามันจำเป็นด้วยหรอ มันสำคัญด้วยหรอ ผมเสียใจมาก ทุกอย่างที่ทุ่มเทให้ไปมันคงไม่มีความหมายกับเขาด้วยซ้ำ  เหมือนว่าผมเป็นเเค่คนคุยเเก้เหงา
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านคับ