สามสิบเอ็ด เดือนห้า ปีสองพันห้าร้อยหกสิบเอ็ด
ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้านนอก ง่วงเร็วมาก ไม่ถึงสามทุ่มหาวจนน้ำหูน้ำตาไหลแล้ว
วันนี้ก็เช่นกัน แอบหงุดหงิดที่บ้านในซอยเปิดเพลงดังมาก ได้ยินเสียงดนตรีข้ามมาสามสี่บ้าน
สงสารบ้านที่อยู่ข้างบ้านเขาเสียจริง สงสารตัวเองด้วยที่หน้าต่างห้องนอนหันไปทางทิศบ้านไร้มารยาทคนนั้น
บ่นพอหายอยาก แล้วรีบรู้ตัวเองว่านี่เรากำลังถูก วิภวตัณหา ครอบงำจิตใจขั้นรุนแรง
ช่วงนี้ฝึกจิตให้รู้ทันอารมณ์ต่างๆ มันได้ผลมากเลยทีเดียว เพราะเวลาที่เราเกือบสูญเสียสติให้ไหลไปตามความโกรธ ความเกลียด ความโลภ ความหลง เราก็สามารถดึงจิต ดึงใจของเรากลับมาได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
ใครที่กำลังป่วยหนักทางจิตใจ ท้อ ผิดหวัง โคม่าขั้นอยากตาย ลองศึกษาดู
ฉันเรียนรู้แนวคิดนี้มาจากหลวงปู่ชา ท่านเป็นพระสายวัดป่า ที่น่าเลื่อมใสมากจริงๆ
สองสามปีก่อนที่ฉันรู้สึกป่วยหนักทางจิต ไม่มีพลังอะไรจะต่อสู้กับชีวิตเลย
ก็ได้คำสอนของท่านนี้แหละเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ
วันนี้เห็ดล็อตใหม่มาแล้ว รอต่อคิวเติบโตเพียบเลย แต่ทว่ามีหอยทากมาโจมตีเยอะมาก
จบเรื่องราเขียวยังไม่ทันได้เปิดก้อน มาเจอหอยอีก
ใครว่าปลูกเห็ดมันง่ายกันล่ะ ยิ่งปลูกแบบไร้สารพิษเหนื่อยสุดๆ
ส่วนใครที่คิดว่ารอแก่ตัวมาจะเอาเงินก้อนมาทำสวนเล็กๆ ทำเห็ด ปลูกผัก
ฉันว่าทำไม่ได้หรอก ถ้าทั้งชีวิตของคุณทำแต่งานห้องแอร์นะ
แล้วยิ่งแก่ตัวมา ไม่แข็งแรงด้วยแล้วไม่มีทาง
ถ้าคุณไม่เชื่อลองถางหญ้าตอนอากาศร้อนๆ ด้วยจอบสักสามชั่วโมงโดยไม่หน้ามืดให้ได้ก่อนเถอะ
ไม่ใช่ว่าดูถูกใคร แต่กำลังแชร์ความจริงให้ฟัง
ฉันเองออกกำลังกายเกือบทุกเช้า ครึ่งชั่วโมง ถึง หนึ่งชั่วโมง คิดว่าตัวเองไหวแค่ทำสวน
บางทียังหน้ามืด แรกๆ กลางคืนเจ็บเอว เจ็บไปหมดทั้งตัว ปลายนิ้วชา เพราะถอนหญ้าเยอะ
ในสวนฉันบางจุดเครื่องตัดหญ้าเข้าไม่ได้ ต้องใช้มือถอนเอา
แล้วจะบอกว่า หญ้ามันโตไวกว่าต้นไม้ที่เราเฝ้าดูแลใส่ปุ๋ยซะอีก
ตอนนี้ชิวแล้วเรื่องปวดเหมื่อยไม่มีแล้ว
แต่เวลาทำสวนนานๆ หรือยืนเก็บเห็ดนานๆ ลุกนั่ง ก้มๆ เงยๆ ก็มีหน้ามืดอยู่บ้าง
ที่เล่ามาไม่ใช่จะขู่ หรือดับฝันใคร แต่อยากให้ทุกคนคิดว่า ถ้าอยากทำ ทำไมไม่ลองทำเลยจะรอทำไม
ไม่มีที่ ก็เริ่มจากซื้อผักแม่ค้าขายส่ง แล้วลองขายดู การค้าขายถ้าตอนนี้เรายังอาย แล้วคิดได้อย่างไรว่าแก่มาเราจะไม่อาย
ถ้าวันนี้เรายังไม่รู้จะเริ่มยังไง แก่มาเรายังจะกล้าทุ่มเงินเก็บก้อนสุดท้ายไปกับมันอยู่หรือ
ร้อยวันที่ฉันเปลี่ยน วันที่ เจ็ดสิบสาม
ตั้งแต่กลับมาอยู่บ้านนอก ง่วงเร็วมาก ไม่ถึงสามทุ่มหาวจนน้ำหูน้ำตาไหลแล้ว
วันนี้ก็เช่นกัน แอบหงุดหงิดที่บ้านในซอยเปิดเพลงดังมาก ได้ยินเสียงดนตรีข้ามมาสามสี่บ้าน
สงสารบ้านที่อยู่ข้างบ้านเขาเสียจริง สงสารตัวเองด้วยที่หน้าต่างห้องนอนหันไปทางทิศบ้านไร้มารยาทคนนั้น
บ่นพอหายอยาก แล้วรีบรู้ตัวเองว่านี่เรากำลังถูก วิภวตัณหา ครอบงำจิตใจขั้นรุนแรง
ช่วงนี้ฝึกจิตให้รู้ทันอารมณ์ต่างๆ มันได้ผลมากเลยทีเดียว เพราะเวลาที่เราเกือบสูญเสียสติให้ไหลไปตามความโกรธ ความเกลียด ความโลภ ความหลง เราก็สามารถดึงจิต ดึงใจของเรากลับมาได้อย่างไม่ยากเย็นนัก
ใครที่กำลังป่วยหนักทางจิตใจ ท้อ ผิดหวัง โคม่าขั้นอยากตาย ลองศึกษาดู
ฉันเรียนรู้แนวคิดนี้มาจากหลวงปู่ชา ท่านเป็นพระสายวัดป่า ที่น่าเลื่อมใสมากจริงๆ
สองสามปีก่อนที่ฉันรู้สึกป่วยหนักทางจิต ไม่มีพลังอะไรจะต่อสู้กับชีวิตเลย
ก็ได้คำสอนของท่านนี้แหละเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ
วันนี้เห็ดล็อตใหม่มาแล้ว รอต่อคิวเติบโตเพียบเลย แต่ทว่ามีหอยทากมาโจมตีเยอะมาก
จบเรื่องราเขียวยังไม่ทันได้เปิดก้อน มาเจอหอยอีก
ใครว่าปลูกเห็ดมันง่ายกันล่ะ ยิ่งปลูกแบบไร้สารพิษเหนื่อยสุดๆ
ส่วนใครที่คิดว่ารอแก่ตัวมาจะเอาเงินก้อนมาทำสวนเล็กๆ ทำเห็ด ปลูกผัก
ฉันว่าทำไม่ได้หรอก ถ้าทั้งชีวิตของคุณทำแต่งานห้องแอร์นะ
แล้วยิ่งแก่ตัวมา ไม่แข็งแรงด้วยแล้วไม่มีทาง
ถ้าคุณไม่เชื่อลองถางหญ้าตอนอากาศร้อนๆ ด้วยจอบสักสามชั่วโมงโดยไม่หน้ามืดให้ได้ก่อนเถอะ
ไม่ใช่ว่าดูถูกใคร แต่กำลังแชร์ความจริงให้ฟัง
ฉันเองออกกำลังกายเกือบทุกเช้า ครึ่งชั่วโมง ถึง หนึ่งชั่วโมง คิดว่าตัวเองไหวแค่ทำสวน
บางทียังหน้ามืด แรกๆ กลางคืนเจ็บเอว เจ็บไปหมดทั้งตัว ปลายนิ้วชา เพราะถอนหญ้าเยอะ
ในสวนฉันบางจุดเครื่องตัดหญ้าเข้าไม่ได้ ต้องใช้มือถอนเอา
แล้วจะบอกว่า หญ้ามันโตไวกว่าต้นไม้ที่เราเฝ้าดูแลใส่ปุ๋ยซะอีก
ตอนนี้ชิวแล้วเรื่องปวดเหมื่อยไม่มีแล้ว
แต่เวลาทำสวนนานๆ หรือยืนเก็บเห็ดนานๆ ลุกนั่ง ก้มๆ เงยๆ ก็มีหน้ามืดอยู่บ้าง
ที่เล่ามาไม่ใช่จะขู่ หรือดับฝันใคร แต่อยากให้ทุกคนคิดว่า ถ้าอยากทำ ทำไมไม่ลองทำเลยจะรอทำไม
ไม่มีที่ ก็เริ่มจากซื้อผักแม่ค้าขายส่ง แล้วลองขายดู การค้าขายถ้าตอนนี้เรายังอาย แล้วคิดได้อย่างไรว่าแก่มาเราจะไม่อาย
ถ้าวันนี้เรายังไม่รู้จะเริ่มยังไง แก่มาเรายังจะกล้าทุ่มเงินเก็บก้อนสุดท้ายไปกับมันอยู่หรือ