ยี่สิบห้า เดือนห้า สองพันห้าร้อยหกสิบเอ็ด
เมื่อวานพูดถึงเรื่องความไม่แน่นอน วันนี้เจอเต็มๆ
โล่งอก แต่ก็เสียดายนิดหน่อย เรื่องอะไรเหรอช่างเถอะ มันไม่เกิดก็แปลว่าไม่ใช่ความจริง
ไม่ใช่เรื่องจริงก็เสียเวลาเปล่าจะพูดถึง
วันนี้จะมาเล่าเรื่องความสามารถพิเศษที่โชคดีมีกับเขาด้วยหนึ่งอย่าง
นั่นก็คือ.....
การพูด
ตั้งแต่เด็กเป็นตัวแทนพูดประกวดตลอด โตขึ้นก็ทำงานที่ต้องพูดกับคนแปลกหน้า ต้อนรับแขกคนสำคัญอะไรอย่างนี้
คือทักษะการพูดมันติดตัวมาจนเกือบลืมไปว่า นั่นแหละสิ่งที่จะทำให้เราเป็นคนพิเศษ
ในยุคที่เขาเรียกว่าสี่จี คนที่พูดเก่งขายของผ่านหน้ากล้องเก่ง คือคนได้เปรียบ
เอ๊ะ อย่างนี้ฉันก็ได้เปรียบสินะ (คิดแล้วก็คิด)
อย่างที่เคยเล่าในวันก่อนๆนี้ว่า ฉันเป็นแม่ค้าออนไลน์ โพสขายบ้าง ไลฟ์สดขายบ้าง
แต่ไม่ใช่ว่าฉันจะขายดิบขายดี มีคนมาแย่งกันซื้อหรอกนะ
สาเหตหนึ่งคงเพราะ ฉันไม่ทำสม่ำเสมอ คนเรามักจะติดตามอะไรที่รู้แน่ๆว่าจะมา
เหมือนดูรายการทีวีนั่นแหละ ลองคิดดูว่าถ้ารายการไหนอยากมาเวลาไหนก็มา
จะมีคนเปิดทีวีรอยี่สิบสี่ชั่วโมงไหม จริงอยู่เราสามารถกดติดตามแม่ค้าได้ เขามาเวลาไหนก็ไปดู
แต่ถ้าเราบังเอิญไม่เห็นการแจ้งเตือนละ
ฉันคิดไปคิดมา คิดมาคิดไป ตั้งใจมาร้อยกว่าครั้งว่าจะไลฟ์ให้ได้ทุกวัน เวลาเดิมด้วย
แต่จนแล้วจนรอด มันก็....ได้บ้างไม่ได้บ้าง
คนดูเยอะสุดก็ไม่ถึง สามสิบด้วยซ้ำ บางทีแค่คนเดียวก็มี
คนอื่นดูเหรอ? เปล่า ฉันเปิดดูตัวเองเอง ........
ที่เราเห็นกันว่ามีแม่ค้ามาขายของบ่อยๆ ทุกวัน คือไม่ใช่จะทำได้ทุกคนจริงๆ
มันต้องอาศัย
ความขยัน ขยัน และขยันมาก
แต่ไม่แน่หรอกถ้าเราไม่มีจะกินจริงๆ เราอาจมีแรงฮึด
หรือเวลาขายก็ขายดีขายไม่พอ นั่นแหละเราจะอยากไลฟ์
แต่เหนือสิ่งอื่นใด ตอนนี้ ต้องผ่านช่วงคนดูน้อย ไร้คอมเม้นท์ไปให้ได้ก่อน
ร้อยวันที่ฉันเปลี่ยน วันที่ หกสิบเจ็ด
เมื่อวานพูดถึงเรื่องความไม่แน่นอน วันนี้เจอเต็มๆ
โล่งอก แต่ก็เสียดายนิดหน่อย เรื่องอะไรเหรอช่างเถอะ มันไม่เกิดก็แปลว่าไม่ใช่ความจริง
ไม่ใช่เรื่องจริงก็เสียเวลาเปล่าจะพูดถึง
วันนี้จะมาเล่าเรื่องความสามารถพิเศษที่โชคดีมีกับเขาด้วยหนึ่งอย่าง
นั่นก็คือ.....
การพูด
ตั้งแต่เด็กเป็นตัวแทนพูดประกวดตลอด โตขึ้นก็ทำงานที่ต้องพูดกับคนแปลกหน้า ต้อนรับแขกคนสำคัญอะไรอย่างนี้
คือทักษะการพูดมันติดตัวมาจนเกือบลืมไปว่า นั่นแหละสิ่งที่จะทำให้เราเป็นคนพิเศษ
ในยุคที่เขาเรียกว่าสี่จี คนที่พูดเก่งขายของผ่านหน้ากล้องเก่ง คือคนได้เปรียบ
เอ๊ะ อย่างนี้ฉันก็ได้เปรียบสินะ (คิดแล้วก็คิด)
อย่างที่เคยเล่าในวันก่อนๆนี้ว่า ฉันเป็นแม่ค้าออนไลน์ โพสขายบ้าง ไลฟ์สดขายบ้าง
แต่ไม่ใช่ว่าฉันจะขายดิบขายดี มีคนมาแย่งกันซื้อหรอกนะ
สาเหตหนึ่งคงเพราะ ฉันไม่ทำสม่ำเสมอ คนเรามักจะติดตามอะไรที่รู้แน่ๆว่าจะมา
เหมือนดูรายการทีวีนั่นแหละ ลองคิดดูว่าถ้ารายการไหนอยากมาเวลาไหนก็มา
จะมีคนเปิดทีวีรอยี่สิบสี่ชั่วโมงไหม จริงอยู่เราสามารถกดติดตามแม่ค้าได้ เขามาเวลาไหนก็ไปดู
แต่ถ้าเราบังเอิญไม่เห็นการแจ้งเตือนละ
ฉันคิดไปคิดมา คิดมาคิดไป ตั้งใจมาร้อยกว่าครั้งว่าจะไลฟ์ให้ได้ทุกวัน เวลาเดิมด้วย
แต่จนแล้วจนรอด มันก็....ได้บ้างไม่ได้บ้าง
คนดูเยอะสุดก็ไม่ถึง สามสิบด้วยซ้ำ บางทีแค่คนเดียวก็มี
คนอื่นดูเหรอ? เปล่า ฉันเปิดดูตัวเองเอง ........
ที่เราเห็นกันว่ามีแม่ค้ามาขายของบ่อยๆ ทุกวัน คือไม่ใช่จะทำได้ทุกคนจริงๆ
มันต้องอาศัย
ความขยัน ขยัน และขยันมาก
แต่ไม่แน่หรอกถ้าเราไม่มีจะกินจริงๆ เราอาจมีแรงฮึด
หรือเวลาขายก็ขายดีขายไม่พอ นั่นแหละเราจะอยากไลฟ์
แต่เหนือสิ่งอื่นใด ตอนนี้ ต้องผ่านช่วงคนดูน้อย ไร้คอมเม้นท์ไปให้ได้ก่อน