เนื่อยใจกับปัญหาครอบครัวโรงเรียนสังคมรอบตัวควรทำยังไงครับ

คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับผมอายุ12จะเข้า13ซึ่งถ้านับตามเวลานักเรียนตอนนี้ผมอยู่มัธยมศึกษาปีที่1ครับเรื่องมันเกิดเมื่อตอนที่ผมอยู่ช่วงประถมศึกษาปีที่6ครับผมได้เตรียมตัวสอบเข้าโรงเรียนพอมีชื่อเสียงของจังหวัด พอถึงช่วงสมัครสอบรอบแรกผมไม่ได้ไปสอบครับ เพราะแม่ไม่อยากให้ไปเรียนโรงเรียนแพงๆทั้งๆที่มันไม่ได้แพงเลยครับเขาได้ยินชื่อเสียงในสมัยเขาแต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้นแล้วครับ พอมีการสมัครสอบรอบที่สอง ผมก็ขอให้เขาพอไปสมัครสอบอีกโดยผมพูดว่าลองไปสอบได้ไหม ถ้าสอบได้ก็เรียนถ้าส่งไม่ไหวก็ย้ายกลับมาที่เดิม เค้าก็โอเคพอผลสอบออกมาผมสอบติดครับตอนนั้นผมดีใจมาก แต่พอถึงวันมอบตัวเค้ากลับบอกว่าอยากเรียนก็ไปมอบตัวเอง วันนั้นผมเสียใจมากเลยครับแต่ผมก็คิดว่าเค้าอาจไม่พร้อมจริงๆ ผมก็สงสารเขา ผมก็เลยได้เรียนที่เดิมซึ่งเป็นที่ปัจุบันตอนแรกพี่ๆที่เค้าจบไปแล้วต่อที่นี่เค้าก็เล่าให้ผมฟังว่า อย่ามาเลย มันไม่ดีครูเข้าสอนไม่ตรงเวลาครูสอนไม่รู้เรื่องผมก็คิดว่า อะไรแค่นี้เองเราค้นคว้าเองก็ได้ พอถึงวันเปิดเทอมวันแรก ผมไม่มีความสุขเลยครับ ผมต้องเจอกองขยะขนาดย่อมที่พี่ปีที่แล้วทิ้งใว้บนห้อง ทั้งกระเป๋า ผ้าห่มผ้าคนหนูมียันไม้แขวนเสื้ออ่ะครับ ผมก็ต้องทำกับเพื่อนสองคน แต่มันไม่ใช่แค่นี้ครับพอหลังจากวันนั้นมา ผมก็กลับมานอนคิดที่บ้านว่าไม่เป็นไรหรอกอาจต้องทำทุกรุ่นผมก็ไม่ได้ซีเรียสมากครับ พอวันที่สองผมไม่ได้เรียนเลยคุณครูนั่งเล่นมือถืออยู่หน้าห้องอย่างเดียว เพื่อนๆที่เสียงดังครูเค้าก็ไม่ว่า พอชั่วโมงที่สองคุณครูอีกคนเข้ามา เค้าก็คุยว่าให้พวกผมตังใจเรียนนะลูกเค้าได้เกรด4ทุกตัว จะได้มีโรงเรียนที่เค้าต้องการรับพวกเธออย่างเทคนิค(เทคนิคของจังหวัดนะครับ)ผมเลยรู้สึกว่าแล้วคนที่เค้าอนากเรียนสายสามัญล่ะ ดูถูกกันเกินไปรึปล่าว ผมก็ยังไม่ได้อะไรมากแต่ตอนนี้มีเรื่องในใจแล้วครับ พอมาอีกวันนึงก็มีเด็กที่มาจากต่างที่มาเรียน ผมก็ไม่ได้อะไรแต่เด็กที่มาใหม่เค้าวางอำนาจครับเค้าว่าคนอื่นไปทั่วตอนออกไปแนะนำตัวเค้าก็บอกว่าเสียงผมเหมือนกระเทยเลยตุ้ดเลยมันยิ่งทำให้ผมคิดขึ้นไปอีก(พวกเค้ามาชวนเพื่อนในห้องผมสูบบุหรี่ด้วยครับ) พอชั่วโมงภาคบ่ายคุณครูกับใช้ให้ผมไปขนดินใต้ต้นไม้เป็นคันรถ ตอนนั้นผมเริ่มคิดอีกแล้วครับว่าตารางเรียนมันมีหรอ(ในตารางเรียนที่ผมเจอคือเรียนวันละ6ชั่วโมง แล้วในหนึ่งอาทิตย์ผมต้องเรียนเลี้ยงไก่ทำปุ๋ยหมักปลูกผักอย่างล่ะหนึ่งชั่วโมงต่ออาทิตย์)ตอนนั้นผมเริ่มท้อแล้วครับพอขนดินเสร็จเปลี่ยนวิชาครูเข้ามาไม่ทันสอนก็สั่งว่าให้ให้สรุปบทที่1ทั้งหมดแล้วครูก็เดินหายไปตอนนั้นผมยิ่งคิดแล้วครับว่ามันใช่หรอถ้าอ่านเองได้ผมก็ไม่มาเรียนแล้วสิ พอกลับบ้านผมคิดเรื่องที่โรงเรียนทั้งหมดเลยครับทุกคนเคยอึดอัดแบบไม่มีสาเหตุไหมครับตอนนั้นผมคิดอย่างเดียวว่าที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใที่นี่วันนั้นผมร้องไห้แล้วเล่าให้แม่ฟังครับ แม่ผมกลับคิดว่าผมถูกใช้ไม่ได้เค้าบอกว่างี้แหละให้แม่ทำให้หใดทุกอย่างทั้งที่ส่วนใหญ่ผมก็ช่วยแม่นะครับกิจกรรมโรงเรียนสถานที่ผมก็ช่วยครูจัดตลอดพอผมบอกว่าไม่ใช่เค้าก็บอกว่าอย่าเอาคนอื่นให้ได้ดั่งใจตัวเองผมดูกลายเป็นคนเอาแต่ใจไปเลยครับผมไม่เคยคิดให้คนอื่นคล้อยตามผมเลยครับผมอยากเล่าให้แม่ฟังให้แม่รู้ว่าผมรู้สึกแบบนี้ เมื่อวานนี้ผมไม่อยากไปโรงเรียนเลยครับทั้งๆที่ปกติผมจะสนใจเรื่องเรียนมากเกรดเฉลี่ยผมก็3.5ขึ้นตลอดนะครับ กลายเป็นว่าผมอยากไปผมไม่มีกำลังใจแล้วแม่เค้าก็บอกว่าอยากย้ายตามสาวล่ะสินั้นทำให้ผมรู้เลยว่าแม่ไม่ค่อยสนใจผมในรายละเอียดน้อยๆ (ตอนนี่ผมยังไม่แน่ใจตัวเองเลยคร้บว่าชอบผู้ชายหรือชอบผู้หญิง)กลายเป็นว่าผมได้พลังลบจากแม่มาอีกครับเมื่อวานผมเลยไม่ไปโรงเรียน แม่กะป้าเค้าเลยพาผมไปคุยกะครูแต่ไม่ได้ว่าครูนะครับ กลายเป็นว่าผมถูกครูหมายหัวแน่ๆพอเมื่อเย็นนี้ผมลองโทรไปคุยกะพ่อ(พ่อมีภรรยาน้อยครับเลยแยกทางกับแม่วันที่ตกลงกันผมก็ไปตอนนั้นผมอยู่ป.1ครับ)ผมรู้สึกว่าพ่อเข้าใจผม พ่อบอกผมว่าทุกสิ่งมันมีอุปสรรคเสมอไม่เคยมีใครวางถ้วยรางวัลใว้ตีนเขาตอนคุยกับพ่อผมรู้สึกสบายใจมากครับพ่อบอกว่าถ้ายังไงก็บอกพ่อถ้าไม่ไหวจริงๆก็ทนไปให้จบเทอมหนึ่ง ก่อนแล้วค่อยย้ายตอนนั้นผมเริ่มโอเคขึ้นครับพอมืดมาคุยกะแม่ แม่กลับพูดว่ามีปัญหากับเพื่อนใช่ไหม ผมก็บอกว่าไม่ได่มีแค่เรื่องเพื่อนเรื่องเดียวเขากลับว่าผมเรื่องมากกลายเป็นว่าแม่ไม่เขาใจผมว่ามันรู้สึกแย่มาก ตอนนี้ผมควรทำยังไงดีครับพี่ๆช่วยผมที