* กระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเราค่ะ ถ้าพิมพ์งงๆอย่าว่ากันนะคะ
เราคบกับแฟนได้เกือบ 5 เดือนแล้ว ตอนคบกันแรกๆทุกอย่างก็ปกติดี แต่พอผ่านไปสักพักเขาก็เริ่มมีอาการคือเขาบอกว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าทั้งๆที่เขาไม่เคยไปหาหมอเราก็ไม่รู้ว่าที่เขาเป็นอยู่มันคือโรคซึมเศร้าจริงๆหรือเปล่า เราก็บอกเขาว่าให้ไปหาหมอ จะได้รู้ว่าเป็นจริงมั้ยแล้วจะทำยังไงให้หาย เขาบอกไม่ไปไม่ชอบเจอหน้าหมอไม่ชอบคนแปลกหน้า(เราก็กุมขมับ) เราเรียนอยู่คนละที่กันบางทีเราก็ทำได้แค่บอกเขา เราจะไปหาเขาช่วงที่เราไม่มีสอบ
ช่วงก่อนหาหมอ:
ต้องบอกก่อนแฟนเราเขามีนิสัยที่ ชอบอยู่คนเดียว ไม่ค่อยชอบพูดชอบ เก็บอะไรไว้คนเดียว ซึ่งตอนแรกเค้าเป็นคนที่พูดเยอะกว่านี้ และเอาแต่ใจตัวเอง เช่น ถ้าเขาอยากกินเขาจะกินแต่ถ้าเขาไม่กินให้ป้อนยังไงเค้าก็ไม่กิน ตอนแรกเราไม่คิดอะไรเพราะเขาเป็นคนตัวเล็กทุกครั้งที่กินข้าวด้วยกันเขาจะต้องเป็นคนนั่งรอเรากินเพราะเขากินนิดเดียวไม่ถึง10คำก็อิ่ม และช่วงหลังเขากินวันละมื้อ มันเป็นแบบนี้บ่อยๆทำให้เราเริ่มคิดว่าเป็นอาการของโรค หนักกว่าคือชอบพูดว่าอยากตาย จะอยู่ไปเพื่ออะไร เขาไม่เคยมีความสุขเลย เราก็พยายามสรรหาคำพูดดีๆเผื่อมันจะพอให้เขารู้สึกดีขึ้นบ้าง ปกติถ้าเป็นคนอื่นเขาจะไม่พูดทุกลายละเอียดในชีวิตที่เขาเจอมาแต่กับเราเขากล้าพูดมันเลยทำให้เรารู้ว่าเขาเคยเจออะไรแย่ๆมา จนมันมีเหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องพาเค้าไปหาหมอและมันทำให้เราเชื่อว่าเขาควรได้รับการรักษา วันนั้นเราทะเลาะกันสาเหตุเกิดจากหลายอย่างรวมกันเขาบอกว่าตอนนี้พ่อแม่กดดันเรื่องเกรดซึ่งจากมุมของเราเขาไม่พยายามเท่าที่ควรแต่เราก็ไม่ได้พูดอะไร พี่ก็ไม่ค่อยสนใจ เพื่อนก็ชอบพูดไม่ดีใส่ เราด้วยที่งี่เง่า(งี่เง่าของเราคือ เราทำอะไรให้ไปเราก็อยากได้ความรู้สึกดีๆกลับมาบ้างแต่เขาไม่ค่อยแสดงออก เราอยากให้เขารู้สึกดี เราพยายามทำสิ่งที่คิดว่ามันจะดีต่อตัวเขา แต่พอทำไปเรื่อยๆเหมือนเลือดหมดต้องเติมเลือดแต่ไม่มีกล่องพยาบาลสำหรับเราบ้าง) มันคือการเรียกร้องขอความรักนั่นแหละ แต่เราชอบที่จะพูดกับไปตรงๆเลยว่าช่วยสนใจเราหน่อยสิ เราพูดคนเดียวมานานแล้วนะ คือมันแปลกที่เราไม่ค่อยชอบโพสหรือลงอะไรผ่านโซเชียล แต่เวลาเขารู้สึกอะไรเขาจะไม่บอกเราตรงๆแต่จะโพสลงอะไรสักอย่าง ถ้าเราไม่ตามไปดูเราจะไม่รู้เลยว่าเขาเป็นอะไร เราคุยเรื่องนี้กับเขาไปแต่มันก็เหมือนเดิม จนเราโกรธ อีกเรื่องที่ผุดขึ้นมาหลังจากคบกันคือเขายังไม่ลืมแฟนเก่า แน่นอนว่าเขาชอบโพสอะไรที่เกี่ยวกับแฟนเก่าและเราก็เผือกไปเห็นเอง เลยทะเลาะกัน
สรุปคือวันนั้นเขากินยาแก้แพ้ไป17เม็ด ซึ่งเราตกใจมากตอนนั้นประมาณตี2 ทุกขั้นตอนที่เขาคิดเขาจะถ่ายรูปมาให้เราดู สุดท้ายเขาอ้วกออกมาแต่มันคงไม่หมดและเราก็ไม่รู้ว่าผลข้างเคียงจะมีอะไรบ้าง ตอนนั้นในสมองเราไม่เคยมีตี2ไหนตื่นเต้นเท่าตี2คืนนั้นมาก่อน เราไม่ได้อยู่กับเขา เราเลยโทรเรียกเพื่อนทุกคนที่อยู่ใกล้ๆให้ไปช่วยดู เราเสียใจนะที่เป็นสาเหตุให้เขารู้สึกว่าชีวิตตัวเองมันไม่มีค่า คือเราไม่ใช่นักพูดที่จะพูดให้เขารู้สึกดีได้ตลอด บางทีคำพูดของเรามันก็ทำให้เขารู้สึกแย่ เราก็บอกเขาว่าเราไม่ใช่หมอเรารักษาเธอไม่ได้ แต่เราอยู่ข้างเธอได้ หลังจากเกิดเหตุการณ์เราเลยบอกพ่อแม่และทุกคนที่สนิทกับเขาให้รู้ว่าเขากำลังเป็นอะไร ตอนแรกเขา
หลังหาหมอ:
หลังจากกินยาเรารับรู้ได้ว่าเขาดีขึ้น เราขอไม่ให้เขาทำร้ายตัวเองอีก จนคบกันได้เดือนที่ 5 เราก็ถามเขาว่าที่เป็นแบบนี้เพราะเรารึเปล่า เขาก็บอกว่าก่อนหน้าที่จะคบกันเขาเป็นแบบนี้มาได้หลายเดือนแล้ว เราก็พยายามเข้าใจ แต่นับวันที่เราพยายามทำให้เขาดีขึ้นเรายิ่งรู้สึกว่าความรู้สึกเรามันแย่ลง =>ทุกครั้งที่คุยกันเราเป็นคนพูดไป90% ที่เหลือเขาแค่พยักหน้าหรือส่ายหัว เราพยายามเข้าใจว่ามันเป็นอาการของโรคเป็นนิสัยของเขา แต่ตอนแรกเขาไม่เป็นแบบนี้และมันทำให้เราเริ่มไม่มีความสุขกับแบบนี้แล้ว เรารู้ว่าเขาพยายามนะแค่เขาไม่พูดและไม่ค่อยแสดงออก แต่เราเป็นคนใจร้อนไง ถ้าหงุดหงิดอะไรสักอย่างแล้วชอบพูดเลย เรากลัวว่าถ้าวันไหนพูดไม่คิดไปอีกแล้วเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีกเราจะทำยังไง (ลืมบอกไปแฟนเป็นผญ.เหมือนกันค่ะ)
เราอยากขอคำแนะนำค่ะ
1.เรารักเขานะแต่มันทำให้ตอนนี้เราเริ่มคิดว่าเราควรเลือกอะไรดี เราควรพอมั้ย เราเหนื่อยนะแต่ถ้าถามรักเขามั้ย ก็รักและอยากให้เขามีชีวิตที่ดีขึ้น บางทีก็เหมือนจะดีขึ้นแต่เขาก็ร้องไห้ไม่มีเหตุผล คือมันเป็นมาก่อนที่จะไปหาหมอแล้ว ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่เราก็ทำได้แค่ฟังเขาร้องไห้😂 (ไม่รู้จะปลอบเรื่องอะไร) เขาบอกเราบ่อยว่าให้ไปหาคนอื่นที่ดีกว่าพอเราบอกเราจะไป เขาก็โพสลงโซเชียลประมาณว่าชีวิตไม่มีค่า เรากลัวว่าเขาจะทำร้ายตัวเองอีก ถามว่าอยากไปไหม ไม่อยากไปแต่ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าอยู่ไปอะไรมันจะดีขึ้นมั้ย ทั้งความรู้สึกเราความรู้สึกเขา เหมือนกลัวลงทุนแล้วขาดทุนประมาณนั้น
2.เราเป็นคนคิดมากและ เราโคตรขี้น้อยใจเลย แต่ถ้าเราไม่พูดเขาก็จะไม่รู้ แต่พอเขารู้มันก็เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น เราควรจัดการความรู้สึกนี้ยังไง
3.ขอวิธีคิดให้ตัวเองดีขึ้นหน่อยค่ะ เราพยายามจะทำให้แฟนเราดีขึ้นแล้วมันเลยกลายเป็นความคาดหวังแต่พอเขาไม่ได้ดีขึ้นอย่างที่เราคิด มันก็เลยรู้สึกแย่
มีแฟนเป็นโรคซึมเศร้า ทำยังไงดี?
เราคบกับแฟนได้เกือบ 5 เดือนแล้ว ตอนคบกันแรกๆทุกอย่างก็ปกติดี แต่พอผ่านไปสักพักเขาก็เริ่มมีอาการคือเขาบอกว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าทั้งๆที่เขาไม่เคยไปหาหมอเราก็ไม่รู้ว่าที่เขาเป็นอยู่มันคือโรคซึมเศร้าจริงๆหรือเปล่า เราก็บอกเขาว่าให้ไปหาหมอ จะได้รู้ว่าเป็นจริงมั้ยแล้วจะทำยังไงให้หาย เขาบอกไม่ไปไม่ชอบเจอหน้าหมอไม่ชอบคนแปลกหน้า(เราก็กุมขมับ) เราเรียนอยู่คนละที่กันบางทีเราก็ทำได้แค่บอกเขา เราจะไปหาเขาช่วงที่เราไม่มีสอบ
ช่วงก่อนหาหมอ:
ต้องบอกก่อนแฟนเราเขามีนิสัยที่ ชอบอยู่คนเดียว ไม่ค่อยชอบพูดชอบ เก็บอะไรไว้คนเดียว ซึ่งตอนแรกเค้าเป็นคนที่พูดเยอะกว่านี้ และเอาแต่ใจตัวเอง เช่น ถ้าเขาอยากกินเขาจะกินแต่ถ้าเขาไม่กินให้ป้อนยังไงเค้าก็ไม่กิน ตอนแรกเราไม่คิดอะไรเพราะเขาเป็นคนตัวเล็กทุกครั้งที่กินข้าวด้วยกันเขาจะต้องเป็นคนนั่งรอเรากินเพราะเขากินนิดเดียวไม่ถึง10คำก็อิ่ม และช่วงหลังเขากินวันละมื้อ มันเป็นแบบนี้บ่อยๆทำให้เราเริ่มคิดว่าเป็นอาการของโรค หนักกว่าคือชอบพูดว่าอยากตาย จะอยู่ไปเพื่ออะไร เขาไม่เคยมีความสุขเลย เราก็พยายามสรรหาคำพูดดีๆเผื่อมันจะพอให้เขารู้สึกดีขึ้นบ้าง ปกติถ้าเป็นคนอื่นเขาจะไม่พูดทุกลายละเอียดในชีวิตที่เขาเจอมาแต่กับเราเขากล้าพูดมันเลยทำให้เรารู้ว่าเขาเคยเจออะไรแย่ๆมา จนมันมีเหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องพาเค้าไปหาหมอและมันทำให้เราเชื่อว่าเขาควรได้รับการรักษา วันนั้นเราทะเลาะกันสาเหตุเกิดจากหลายอย่างรวมกันเขาบอกว่าตอนนี้พ่อแม่กดดันเรื่องเกรดซึ่งจากมุมของเราเขาไม่พยายามเท่าที่ควรแต่เราก็ไม่ได้พูดอะไร พี่ก็ไม่ค่อยสนใจ เพื่อนก็ชอบพูดไม่ดีใส่ เราด้วยที่งี่เง่า(งี่เง่าของเราคือ เราทำอะไรให้ไปเราก็อยากได้ความรู้สึกดีๆกลับมาบ้างแต่เขาไม่ค่อยแสดงออก เราอยากให้เขารู้สึกดี เราพยายามทำสิ่งที่คิดว่ามันจะดีต่อตัวเขา แต่พอทำไปเรื่อยๆเหมือนเลือดหมดต้องเติมเลือดแต่ไม่มีกล่องพยาบาลสำหรับเราบ้าง) มันคือการเรียกร้องขอความรักนั่นแหละ แต่เราชอบที่จะพูดกับไปตรงๆเลยว่าช่วยสนใจเราหน่อยสิ เราพูดคนเดียวมานานแล้วนะ คือมันแปลกที่เราไม่ค่อยชอบโพสหรือลงอะไรผ่านโซเชียล แต่เวลาเขารู้สึกอะไรเขาจะไม่บอกเราตรงๆแต่จะโพสลงอะไรสักอย่าง ถ้าเราไม่ตามไปดูเราจะไม่รู้เลยว่าเขาเป็นอะไร เราคุยเรื่องนี้กับเขาไปแต่มันก็เหมือนเดิม จนเราโกรธ อีกเรื่องที่ผุดขึ้นมาหลังจากคบกันคือเขายังไม่ลืมแฟนเก่า แน่นอนว่าเขาชอบโพสอะไรที่เกี่ยวกับแฟนเก่าและเราก็เผือกไปเห็นเอง เลยทะเลาะกัน
สรุปคือวันนั้นเขากินยาแก้แพ้ไป17เม็ด ซึ่งเราตกใจมากตอนนั้นประมาณตี2 ทุกขั้นตอนที่เขาคิดเขาจะถ่ายรูปมาให้เราดู สุดท้ายเขาอ้วกออกมาแต่มันคงไม่หมดและเราก็ไม่รู้ว่าผลข้างเคียงจะมีอะไรบ้าง ตอนนั้นในสมองเราไม่เคยมีตี2ไหนตื่นเต้นเท่าตี2คืนนั้นมาก่อน เราไม่ได้อยู่กับเขา เราเลยโทรเรียกเพื่อนทุกคนที่อยู่ใกล้ๆให้ไปช่วยดู เราเสียใจนะที่เป็นสาเหตุให้เขารู้สึกว่าชีวิตตัวเองมันไม่มีค่า คือเราไม่ใช่นักพูดที่จะพูดให้เขารู้สึกดีได้ตลอด บางทีคำพูดของเรามันก็ทำให้เขารู้สึกแย่ เราก็บอกเขาว่าเราไม่ใช่หมอเรารักษาเธอไม่ได้ แต่เราอยู่ข้างเธอได้ หลังจากเกิดเหตุการณ์เราเลยบอกพ่อแม่และทุกคนที่สนิทกับเขาให้รู้ว่าเขากำลังเป็นอะไร ตอนแรกเขา
หลังหาหมอ:
หลังจากกินยาเรารับรู้ได้ว่าเขาดีขึ้น เราขอไม่ให้เขาทำร้ายตัวเองอีก จนคบกันได้เดือนที่ 5 เราก็ถามเขาว่าที่เป็นแบบนี้เพราะเรารึเปล่า เขาก็บอกว่าก่อนหน้าที่จะคบกันเขาเป็นแบบนี้มาได้หลายเดือนแล้ว เราก็พยายามเข้าใจ แต่นับวันที่เราพยายามทำให้เขาดีขึ้นเรายิ่งรู้สึกว่าความรู้สึกเรามันแย่ลง =>ทุกครั้งที่คุยกันเราเป็นคนพูดไป90% ที่เหลือเขาแค่พยักหน้าหรือส่ายหัว เราพยายามเข้าใจว่ามันเป็นอาการของโรคเป็นนิสัยของเขา แต่ตอนแรกเขาไม่เป็นแบบนี้และมันทำให้เราเริ่มไม่มีความสุขกับแบบนี้แล้ว เรารู้ว่าเขาพยายามนะแค่เขาไม่พูดและไม่ค่อยแสดงออก แต่เราเป็นคนใจร้อนไง ถ้าหงุดหงิดอะไรสักอย่างแล้วชอบพูดเลย เรากลัวว่าถ้าวันไหนพูดไม่คิดไปอีกแล้วเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีกเราจะทำยังไง (ลืมบอกไปแฟนเป็นผญ.เหมือนกันค่ะ)
เราอยากขอคำแนะนำค่ะ
1.เรารักเขานะแต่มันทำให้ตอนนี้เราเริ่มคิดว่าเราควรเลือกอะไรดี เราควรพอมั้ย เราเหนื่อยนะแต่ถ้าถามรักเขามั้ย ก็รักและอยากให้เขามีชีวิตที่ดีขึ้น บางทีก็เหมือนจะดีขึ้นแต่เขาก็ร้องไห้ไม่มีเหตุผล คือมันเป็นมาก่อนที่จะไปหาหมอแล้ว ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่เราก็ทำได้แค่ฟังเขาร้องไห้😂 (ไม่รู้จะปลอบเรื่องอะไร) เขาบอกเราบ่อยว่าให้ไปหาคนอื่นที่ดีกว่าพอเราบอกเราจะไป เขาก็โพสลงโซเชียลประมาณว่าชีวิตไม่มีค่า เรากลัวว่าเขาจะทำร้ายตัวเองอีก ถามว่าอยากไปไหม ไม่อยากไปแต่ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าอยู่ไปอะไรมันจะดีขึ้นมั้ย ทั้งความรู้สึกเราความรู้สึกเขา เหมือนกลัวลงทุนแล้วขาดทุนประมาณนั้น
2.เราเป็นคนคิดมากและ เราโคตรขี้น้อยใจเลย แต่ถ้าเราไม่พูดเขาก็จะไม่รู้ แต่พอเขารู้มันก็เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น เราควรจัดการความรู้สึกนี้ยังไง
3.ขอวิธีคิดให้ตัวเองดีขึ้นหน่อยค่ะ เราพยายามจะทำให้แฟนเราดีขึ้นแล้วมันเลยกลายเป็นความคาดหวังแต่พอเขาไม่ได้ดีขึ้นอย่างที่เราคิด มันก็เลยรู้สึกแย่