อย่ารักเพราะความสงสารรึเหงา

เป็นเรื่องราวที่อยากระบาย ไม่ได้ต้องการอะไรแค่ไม่มีที่ลงไม่มีคนให้คำปรึกษาหรือรับฟัง เรื่องมันมีอยู่ว่า เราได้เข้าไปทำงานที่เดียวกับเพื่อน เราเล่นกันทุกวันจนวันหนึ่ง ฉันรู้สึกว่า เราอ่ะชอบเพื่อนคนนี้ ก็เก็บไว้ในใจไม่ได้พูดออกไป แต่เพื่อนคนนี้อ่ะมันชอบเพื่อนเราแต่เพื่อนเราไม่ได้ชอบมัน จนในที่สุดความก็แตก มันรู้ก็เออก็ไม่ไรจนวันหนึ่ง มันได้ดึงเราเข้าไปจากที่คอยเดินตามหลัง เราได้มิสิทธิ์มาเดินข้างมัน หนึ่งเดือนกว่าผ่านไประยะเวลาที่คบกัน มันดีมากๆ มากจนไม่คิดว่ามันจะลงเอยแบบนี้ ก็ดีมาอยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่งเพื่อนเราอีกคนที่มันชอบ ได้เข้ามาทำงานที่เดียวกัน
มันก็เริ่มเปลี่ยนไป ห่างเราเรื่อยๆ แกล้งพูดบอกเลิกเราสารพัดเหมือนบีบให้เราบอกเลิกตลอดเวลา จนวันหนึ่งเราถามว่ามีอะไรโกหกเราไหม มันก็ตอบไม่ แถมบอกว่าเราไม่เชื่อใจ
อ่ะ เราก็ยอมเชื่อใจ จนในที่สุด มันก็หลุดว่าแอบคุยกับเพื่อนเรา ตอนแรกบอกหวงเราบอกเราสำคัญ มาตอนนี้ มันกับบอกว่า มันไม่ได้รักเรา 2เดือนที่ผ่านมาไม่มีค่าอะไรเลย คบเพราะความสงสาร? คบเพราะเหงา? ที่ผ่านมาทั้งจูบ ทั้งเกือบมีอะไรกัน ก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร จุดจบก็จบลง พอเลิกมันก็ไปกินเหล้าเมา เพื่อ?อะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน