ตำนานหัวเสาที่ดีที่สุดคนนึงของไทย

เสียงนกหวีดสุดท้ายของการแข่งขันจบลง
ปิดฉากการเป็นนักกีฬาอาชีพของออนตลอดระยะเวลา 22 ปี 16 สโมสร

วอลเลย์บอลให้ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตออน
ถ้าไม่ใช่เพราะวอลเลย์บอล ออนก็คงไม่ได้มาไกลถึงขนาดนี้
ได้เดินทางรอบโลก(ตามความฝัน) ได้ไปค้าฝีมือ ไปใช้ชีวิตต่างประเทศ เส้นทางชีวิตที่โลดโผนโจนทะยาน
มองย้อนกลับไป ออนไม่เคยคิดว่า ความสูง 175 ท่ามกลาง 190+ จะยากลำบากขนาดนั้น

แต่การพยายามพยุงตัวเองให้ต่อสู้ทัดเทียมกับคนอื่น เหมือนการเบิกเอาร่างกายในอนาคตออกมาใช้
ร่างกายส่งสัญญาณเตือนทุกขณะ อาการบาดเจ็บที่ไม่มีวันรักษาหาย  

ในความเป็นจริง ขีดจำกัดของร่างกายออน ถึงเวลาต้องพักตั้งแต่4,5 ปีที่แล้วแล้ว  
แต่ด้วยใจรัก ที่ยังยื้อลมหายใจในสนามวอลเลย์ของออนมาได้นานขนาดนี้

ขอบคุณโค้ชทุกๆคนที่คอยสอนและตักเตือน
ครูองอาจ ไทยเกิด
อ.สมชาย กิจคาม
อ.สมชาย วิเชียรชัย
พ่อครู บรรเทิง ขาวผ่อง
อ.โสรัตน์ วรรณวงศ์
อ.ใหม่ พรชัย ใบสันเทียะ
โค้ช เกียรติพงษ์ รัชตเกรียงไกร
โค้ช ดนัย ศรีวัชรเมธากุล
โค้ช ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค
และโค้ชที่ไม่ได้กล่าวถึงค่ะ
และที่ขาดไม่ได้คือ 7เซียน

ขอบคุณคุณหมอทุกท่าน ที่ช่วยรักษา และเข้าใจในชีวิตนักกีฬาของออน แม้ว่าจะพยายามแนะนำด้วยความหวังดี ว่าพอเถอะ  
วันนี้ถึงเวลาอันสมควรแล้วจริงๆ ออนขออำลาพื้นยาง สนับเข่า อุปกรณ์พยุงร่างกายเหล่านี้ในฐานะนักกีฬา
ไม่รู้ว่าเส้นทางการเป็นผู้ฝึกสอนที่รออยู่เบื้องหน้าจะเป็นอย่างไร  แต่ออนจะคิดถึงเสียงเชียร์ของทุกๆคน 🏐
อย่าลืมออนนะคะ
#อย่าลืมกันก็พอ
#onuma