การเสียคนที่เรารักมากที่สุดไป

การที่เราอยู่กับคนที่เรารักทุกๆวันทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน กิน นอน เล่น น้ำอาบ  แล้ววันหนึ่งเราต้องกลับมาอยู่คนเดียวคุณจะรับมือกับมันยังไงถ้าเป็นการจากลาที่คุยกันแล้วเข้าใจทั้งสองฝ่ายมันจะทำให้ผมไม่คิดมากเลย แต่ที่ผมเจอมันเป็นการจากลาที่มีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มหัวไปหมดผมไม่รู้อะไรเลย แต่เขาเลือกที่จะไปผมเลยปล่อยเขา ผมพยายามเข้มแข็งแต่ความเข้มแข็งนั้นมันมีช่วงเวลาของมันผมไม่ได้เข้มแข็งตลอดเวลา ผมคิดว่าผมอาจจะยังไม่ชินก็ได้
ผมอยากจะลืมเขา แต่ในใจผมยังคิดถึงอยู่ยังรอเขาอยู่เลย แต่ผมรู้จักผู้หญิงคนนี้ดีดีกว่าใครๆเขาคงไม่กลับมา เขาคงคิดว่าผมจะเกลียดเขากลัวผมจะเจ็บปวดอีก แต่ผมอยากจะบอกเขาว่าตอนผมอยู่กับเขาผมมีความสุขมากๆ ผมคิดถึงเขานะเป็นห่วงเขาตลอด อย่าเก็บความรู้สึกไว้คนเดียวนะอย่าคิดมากนะอย่านอนดึกอย่าเล่นโทรศัพท์ใกล้ๆตั้งใจเรียนหน่อยตอนเช้าก็ตื่นไว้ๆเดะไม่ทันเรียนทำอะไรก็เผื่อเวลาด้วยอย่าให้คนอื่นรอ แล้วสุดท้ายเลยสำคัญ เรื่องของตัวเองอะตัดสินใจดีๆเลือกสักอย่างอย่าคิดเยอะเลือกสิ่งที่ตัวเองมีความสุขที่สุดอะเข้าใจ๊ รักมากๆนะขอบคุณที่เคยรักกันนะตอนนี้เค้าไม่ได้อยู่ด้วยแล้วดูแลตัวเองด้วยนะอยากกลับไปอยู่ข้างๆจัง แต่ถ้ามีใครเเล้วก็ขอให้ใครคนนั้นเป็นคนที่ดีนะเค้าก็จะได้หายห่วง

***เพื่อนๆคนไหนเคยมีประสบการณ์แบบนี้ก็แชร์ความรู้สึกหรือเทคนิคในการรับมือกับคนอยู่คนเดียวหน่อยนะครับ5555555 จริงๆแล้วผมก็อยู่ได้นะแค่อยากมาระบายอยากจะเล่าเพราะมันอึดอันใจมากๆเลย แล้วก็อยากจะพูดสิ่งที่ผมยังไม่ได้พูดถ้าเขาบังเอิญเข้ามาอ่านเขาคงจะจำผมได้