............ใบไผ่กับสายลม

︷✿‧:﹎｡..ลมหนาว.. ﹎︷✿‧:﹎｡ https://www.youtube.com/watch?v=UhzCKfEbsso ลมหนาวมาเยือนอีกแล้ว หัวใจไม่แคล้วหวั่นไหว อยากมีคนรักเคียงกาย ยามหนาวมีไออุ่นเคียง หนาวนี้อยากมีคนรัก หนุนตักนอน อ้อนส่งเสียง ค

ถูกเขาวางลืมไว้ใช่ไหมเล่า มิช้าเฉาเหี่ยวแห้งสีแปลงหมอง กลีบทิ้งก้านรานราลงมากอง ลมพัดต้องตกเกลื่อนเคล้าเปื้อนดิน คิดทบทวนหวนถึงคำนึงว่า รักร้างลาเลือนจางว้างถวิล เขาลืมวันหวานล้ำ.. น้ำตาริน ช้ำชีวินเ

ลมหนาวลู่ไล้ใบไม้ดังสนั่น ใจข้ามันลื่นไหลไปตามเสียง เสียงลมลู่ไผ่อ๊อดแอดเป็นสำเนียง ทำให้เอียงคล้อยตามนึกคิดพลัน .......................................... ถึงนวลนางคนดีที่เคยคบ หนาวเคยซบแอบอิงเป็นคู่

เกล็ดฝนระคนหนาวพราวเพริศพริ้ง กบเกาะกิ่งอิงซบหลบหยาดใส คือมติเมืองฟ้าสุราลัย เปรมปราศัยสื่อสำนึกหนุนเนื่องนำ จะหยาดแย้มแต้มตื่นชื่นคุณค่า มวลพฤกษามาลีล้วนชุ่มฉ่ำ คือของสูงจูงจิตจารจดจำ ละอองธรรมชาติก

0 หอมโกสุมกล่อมยาม .. เมื่อวามวับ ดวงวันทอลออระยับขึ้นรับช่วง ลมเช้าชื่นเฉื่อยโชย .. ก็โดยรวง ช่อมาลย์ปวงรับเช้าด้วยเคล้าคลอ 0 เสพความหอมรื่นล้ำ-แห่งธรรมชาติ บำบวงภาษกอปรกรอง .. พร่ำพร้องขอ หมายโสตเทพ

สิบปีผ่านกลางคลื่นและลมกล้า เหงื่อเค็มเคล้าผืนฟ้าทะเลใหญ่ เรือแล่นฝ่าโขดหินทุกแห่งไกล จวบจนใจเริ่มล้าในคราวนี้ แสงตะวันเคยแผดบนฟ้าร้อน เคยหลับตานอนฟังคลื่นแทนเสียงฝันดี เคยยิ้มให้ฟ้าหลังพายุที่เคยมี

ฝนโปรยปรายละอองต้องปลายฟ้า ชะรอยมาพร่ำพรายคล้ายถ้อยฝัน กลิ่นดินหอมลอยล่องกลางจิตพลัน ย้ำคืนวันเหงาเก่ากลับเคล้าคลอ ฟ้าคำรามไกลโพ้นปนเสียงคิด ลมกระซิบเย็นชื้นกลืนใจรอ รอยยิ้มหนึ่งในความหลังยังพะนอ หยด

เสียงไก่ขันลอยละลิ่ว ผ่านผืนหมอกบางแห่งทุ่งนาหมอกย้อมขอบฟ้าให้เป็นสีเทาอ่อนดั่งผ้าฝ้ายชุบแสงเดือนลมปลายฝนพัดเอื่อย พาใบหญ้ารำระบำรับอรุณข้างคันนา เด็กน้อยในผ้าขาวม้าแดงวิ่งไล่เงาไผ่หัวเราะสะท้อนกลับสู