เศร้าจนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูก

คือเราขึ้นม.3ค่ะ เเล้วพ่อให้เล่นโทรศัพท์วันละชม. เพราะเราการเรียนไม่ดี เราก็เข้าใจค่ะ เเต่ตอนเราอยู่ม.1 เราก็เล่นโทรศัพท์นะการเรียนก็ดีเเต่พ่อก็ยังบอกว่าเราเรียนไม่ดี เเล้วชอบเอาเรื่องที่เราติด0 ไปบอก

เรื่องมันเกิดจากที่เกรดออก เทอมที่เเล้วเราได้3.87 เเม่ก็บอกประมาณว่าทำไมทำได้เท่านี้ อีกนิดเดียวก็จะได้3.9เเล้ว พอมาเทอมนี้ เราได้3.85 เเม่ก็บอกว่าเราไม่ตั้งใจเรียน เราหมกมุ่นกับเคป๊อปมากเกินไป ทั้งๆท

คือเราสนิทกับเพื่อนผู้ชายคนนึงมากเลยค่ะรู้จักกันตั้งเเต่ป.5จนตอนนี้ม.4เเล้ว อยู่ห้องเดียวกันมาตลอด สนิทขนาดที่กล้าจะร้องไห้ต่อหน้ามัน กล้าที่จะเล่าเรื่องที่เราไม่ค่อยกล้าจะเล่าให้ใครฟังอ่ะค่ะ เวลามีไร

คืออยู่ดีๆเราก็อยากร้องไห้ ในตอนที่เราเปิดหนังเศร้าๆหรือเพลงเศร้าๆ อะไรแบบนี้เราก็รู้สึกอยากร้องไห้มาทันทีแต่มันก็ร้องไม่ออกซักที บางทีนะไม่พอใจอะไรก็อยากร้องไห้ เราบ้าไปแล้วใช่ไหมนี่ ปล.ใครพออธิบายเ

ไม่รู้ จะเริ่มอธิบายยังไงค่ะ แต่วันนี้ ล่าสุด ไม่กี่นาทีเรากำลังนั่งคิดอะไร ไปเรื่อยเปื่อย  แต่เรามารู้สึกตัวอีกที ก็คือ เรานั่งโยกตัวร้องไห้ อยู่บนที่นอน แล้วคิดสับสน ไปหมดในหัว  เราเคยมีอา

คือหนูพึ่งเคลี่ยใจกับแม่เสร็จแล้วก็คือต่างคนต่างเข้าใจโอเคแล้วแต่พอหนูกลับห้องตัวเองกับร้องไห้ออกมามันไม่เข้าใจตัวเองมันหงุงหงิดมันซับซนมันเศร้ามันแบบ....อธิบายไม่ถูกแต่มันเป็นแบบนี้บ่อยมากไม่ว่าจะดีเ

ความรู้สึกตอนนี้มันโคตร :)เลยครับอธิบายไม่ถูกร้องไห้แล้วไม่สามารถหยุดได้พอหยุดกับรู้สึกเพลียมากกับตัวเอง

ผ่านไปเดือนกว่าๆเเล้ว ว่างตอนไหนก็จะคิดถึงเขาขึ้นมา ว่าถ้ายังอยู่คงอยากทำให้เขามีความสุขมากๆ เเต่มันก็สายไปเเล้ว เครียดครับ เข้าใจว่าทุกคนต้องตาย เเต่ผมนึกไม่ถึงว่าจะไปเร็วขนาดนี้ นึกว่าอีก20-30ปีข้าง

คือเดือนนี้ก่อนเมนส์มาเป็นหนักมากร้องไห้ทุกวัน ที่ไร้สาระสุดๆคือร้องไห้เพราะต่อไวไฟดูหนังไม่ได้ หรือบางทีก็ร้องเเบบไม่มีเหตุผล วันก่อนวิดีโอคอลกับเเฟนๆไม่สบายละมีคนในครอบครัวมาเยี่ยมเเฟน อยู่ดีๆเราก็ร

คือได้ยินคำว่า "เหงาจนน้ำตาไหล" "เหงาจนร้องไห้" มาก็บ่อย และก็เคยเป็นเองนะ แต่ให้เราอธิบาย ก็อธิบายไม่ถูกว่าร้องทำไม ส่วนเราคิดว่าเพราะเราคุมความคิดเรา ณ ขณะนั้นไม่ได้ ปล่อยใ