เครียดมากเรยคับ ไม่มีกำลังใจเรย

ผมเป็นคนขี้น้อยใจตัวเอง ว่าทำไม ตอนนั้นไม่ตั่งใจเรียน เกเรทำให้พ่อแม่เสียใจ บางทีก็เคียดเรื่องที่บ้าน พอเราเครียดมา ก็ไม่อยากบอกใคร บอกไปพ่อกับแม่ก็ไม่ค่อยเข้าใจ เพื่อนก็ไม่ค่อยมี ขับรถไปทำงาน ทุกวันตอนเช้าจะร้องให้ตลอด บางทีนอนอยู่บ้านก็ต้องข่มตานอน แอบร้องให้คนเดียวไม่อยากให้ใครเห็นว่าเราอ่อนแอ เป็นแบบนี้ ทุกวันเรยก็ว่าด้วย น้องใจในโชคชะตา  ไปนั่งกินข้างกับเพือนๆเขาคุยกันเรื่องเรียน ผมอ่อนแอมากอ้ะ บกเพื่อนกับก่อนน้ะ เพราะน้อยใจตัวเอง บางเรื่องไม่น่าเก็ยมาคิด ก็เอามาคิด ใครพูดกระแทกอะรัยหน่อย ก็น้อยใจตัวเอง แต่ก็มีแฟน ผมที่คอยให้กำลังใจ ให้กำลังใจ ตอนนี้ผมก็ตั่งใจทำงานเหมือนเดิม แฟนก็อยุ๋ไกล ไกลกันตั้ง800กิโลเมตร กว่าจะเจอกัน บางทีก็เป็นปี ท้อมาก็กอดใครไม่ได้ บางทีก็ไม่อยากบอกแฟนเค้าจะหาว่าเราเยอะ ไม่อยากให้เค้าคิดมากตามไปด้วย  แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วละว่าผมทำเพื่อใคร #ผม น้อยใจตัวเองมากไปไหม หรือผม คิดมากไป