มิตรภาพในโลกไซเบอร์

มิตรภาพในโลกไซเบอร์
    หลายวันมานี้ งานการผม แทบไม่ได้ทำ ทำก็ ไม่เต็มที่ ด้วย ไหนจะเจ้าเวล หมาสุดรักของบ้านหายไป เขาไม่ใช่หมาแต่เขาคือสมาชิกในบ้านผม คนไม่เลี้ยงหมาไม่รัก หมาไม่มีวันเข้าใจหรอก ว่า คนรักหมาคิดอย่างไร
    ลูกสาว เหนือ่ยล้า กับแฟนเขาที่วิ่งตามหา
    เคาะประตูบ้านที่มีกล้องวงจรปิด แถวบ้าน ขอดูกล้อง
    ตามรถต้องสงสัย จนเขาจะคิดว่าไปหาเรื่องเขา แต่ เขาก็เข้าใจ
    โพสเฟซบุ๊ก
    พิมพ์ใบปลิวแปะ แจก ครบหมดเลย
    ขอเจ้าที่เจ้าทาง ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ หลวงพ่อโสธร พระมงคลบพิตร เจ้าแม่พระอุมาเทวี เจ้าที่เจ้าทาง ศาลพระภูมิ เจ้ากรรมนายเวร ฯลฯ เท่าที่จะนึกได้
    วันนี้ 4-5วันแล้ว แม้ยังไม่เจอ เจ้าเวล แต่เรา ก็รู้สึกถึง มิตรภาพในอินเตอร์เนต ที่นึกก็ซาบซึ้งใน มิตร ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน บางคนเป็นแค่เพื่อนในเฟซบุ๊ค ที่ มีอยู่แทบไม่เคยคุยกัน
    ขอบคุณเพื่อนในเฟซบุ๊ค ทีช่วยกดไลค์กด แชร์ ให้
    ขอบคุณเพื่อน พี่น้อง อัสสัมศรีราชา ที่ช่วย แนะนำ และถามทุกข์สุข ของผมกับลูกยามนี้ที่ทุกข์ใจมาก
    ขอบคุณมูลนิธิ เดอะว๊อยซ์ ที่ช่วยประกาศให้
    ขอบคุณคุณอั้มพัชราภา ที่ช่วยลงไอจี ให้ หลังจากทราบเรื่องนี้
    ขอบคุณ สำนักข่าวต่างๆ ที่ ช่วยออกข่าว ไม่ว่าจะทีนิวส์ เนชั่น ช่องเจ็ด ฯลฯ
    ขอบคุณทุกแรงใจ
    แรงใจจากมิตร ที่ เห็นใจช่วยเหลือ
    ผมกับลูกสาวจะช่วยกันหา เจ้าเวล ต่อไป เขาคือชีวิต เขาคือสมาชิกในบ้านเรา
    ถึงตรงนี้ คนที่ทำเวล หายหลุดไป คุณแสดงน้ำใจหรือยัง คุณกล้าก้าวขารับผิด ไหม คุณอ้างว่าช่วยหา คุณซุกกระโปรง เจ้านายคุณ คุณบล๊อกเบอร์มือถือ ไม่รับสายทุกสาย คุณเปลี่ยนเบอร์มือถือ
    คุณมันเป็นคนไม่มีเกียรติและศักดิ์ศรี เลย  ผู้ชายกล้าทำต้องกล้ารับ การก้าวขา รับผิด ขอโทษ และแสดงความจริงใจในการช่วยเหลืองานนี้
    หัวใจคุณแค่ ขยะชิ้นหนึ่งในสังคม อย่าเทียบกับมิตรภาพ ที่ พวกเรามีเลยครับ