หมายเหตุ: แท็กช่องเจ็ดด้วยเพราะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องที่จะเล่า จะเป็นอย่างไรลองอ่านกันดู
เรื่องนี้มีการอ้างอิงสื่ออื่นด้วย ซึ่งผู้เขียนเล่าโดยไม่มีเจตนาละเมิดลิขสิทธ์ หากมีสิ่งใดไม่เหมาะสม ผู้เขียนขออภัยด้วย และรบกวนกรุณาแจ้ง เพื่อที่จะได้ทำการแก้ไขต่อไป
ฝันนี้ผมฝันมานานพอสมควรแล้ว แต่เพิ่งมีโอกาสได้มาพิมพ์แชร์กัน ลองมาอ่านกันดู
ผมขออนุญาตใช้วิธีการเล่าแบบของตัวเอง เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน ดีหรือไม่ดีอย่างไรลองมาอ่านกันดู ผิดพลาดหรือไม่ดีประการใดขออภัย
ในฝันนั้น...
ผมค่อยๆรู้สึกตัวอย่างช้าๆ ค่อยๆลืมตาขึ้น ด้วยอาการมึนงงและสับสน ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ค่อยๆเงยหน้าขึ้น เนื่องจากมีความรู้สึกเจ็บแปลบเกิดขึ้นที่บริเวณท้ายทอย ราวกับถูกทุบด้วยของแข็ง หรืออะไรสักอย่าง และสิ่งนั้น คงเป็นจุดเริ่มต้นที่พาผมมาอยู่ ณ ที่นี้
เมื่อเงยหน้าขึ้นได้เต็มที่แล้ว ผมพยายามลืมตาขึ้นเพื่อสังเกตสิ่งรอบตัว ในขณะที่กำลังจะลุกขึ้นนั้น ก็ต้องตกใจสุดขีด เนื่องจาก พบว่ามือสองข้างของตัวเองนั้นถูกมัดด้วยเชือก และเท้าสองข้างนั้นก็ถูกมัดติดอยู่กับเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยเชือกเช่นกัน
ผมพยายามออกแรงสุดชีวิต เพื่อให้หลุดจากที่นั้น ทว่าก็ไร้ผล มันแข็งแรงมาก มากเสียจนแรงผู้ชายอย่างผมยังไม่สามารถเอาชนะได้
แม้จะยังตกใจอยู่นั้น ผมก็สังเกตมองรอบๆ เพื่อจะหาสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่พอจะช่วยเหลือผมได้
แต่ก็ไร้ผล เพราะ ณ บริเวณนั้น ไม่มีอะไรที่พอจะช่วยผมได้เลย
สิ่งที่พบนั้น เป็นเพียงการรับรู้ที่ว่า ที่ที่ผมอยู่นั้น เป็นห้องลักษณะไม่เล็ก, ไม่ใหญ่จนเกินไปนัก มีแสงไฟสว่างจากหลอดไฟด้านบน มีประตูเข้าออกเพียงทางเดียวอยู่ด้านหน้าตรงข้ามกับตัวผม
รอบข้างไม่มีเฟอร์นิเจอร์อื่นใด สิ่งที่เห็นตรงหน้านั้น นอกจากประตูแล้ว ก็มีเพียงโต๊ะอาหารแบบจีน มีฝาปิดอยู่ตรงกลาง ราวกับเจ้าของสถานที่ ยังไม่อยากให้ผู้มาเยือนรับรู้ว่าพวกเขาจะรับรองผู้มาเยือนด้วยอะไร จนกว่าพวกเขาจะเปิดให้เห็นด้วยตัวเอง
ในช่วงแห่งความสับสนวุ่นวายในจิตใจ ทำไมเรามาอยู่ที่นี่ ใครพาเรามา เขามัดเราไว้ทำไม เขาจะทำอะไรกับเรา ฯลฯ คำถามหลายคำถาม หลายเสียงได้พรั่งพรูขึ้นมาภายในใจ
จู่ๆ ทุกสิ่งทุกเสียงก็เงียบลง เช่นเดียวกับหัวใจของผมที่แทบหยุดเต้น เมื่อได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างช้าๆ...
ผมฝันร้ายครับ
เรื่องนี้มีการอ้างอิงสื่ออื่นด้วย ซึ่งผู้เขียนเล่าโดยไม่มีเจตนาละเมิดลิขสิทธ์ หากมีสิ่งใดไม่เหมาะสม ผู้เขียนขออภัยด้วย และรบกวนกรุณาแจ้ง เพื่อที่จะได้ทำการแก้ไขต่อไป
ฝันนี้ผมฝันมานานพอสมควรแล้ว แต่เพิ่งมีโอกาสได้มาพิมพ์แชร์กัน ลองมาอ่านกันดู
ผมขออนุญาตใช้วิธีการเล่าแบบของตัวเอง เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน ดีหรือไม่ดีอย่างไรลองมาอ่านกันดู ผิดพลาดหรือไม่ดีประการใดขออภัย
ในฝันนั้น...
ผมค่อยๆรู้สึกตัวอย่างช้าๆ ค่อยๆลืมตาขึ้น ด้วยอาการมึนงงและสับสน ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ค่อยๆเงยหน้าขึ้น เนื่องจากมีความรู้สึกเจ็บแปลบเกิดขึ้นที่บริเวณท้ายทอย ราวกับถูกทุบด้วยของแข็ง หรืออะไรสักอย่าง และสิ่งนั้น คงเป็นจุดเริ่มต้นที่พาผมมาอยู่ ณ ที่นี้
เมื่อเงยหน้าขึ้นได้เต็มที่แล้ว ผมพยายามลืมตาขึ้นเพื่อสังเกตสิ่งรอบตัว ในขณะที่กำลังจะลุกขึ้นนั้น ก็ต้องตกใจสุดขีด เนื่องจาก พบว่ามือสองข้างของตัวเองนั้นถูกมัดด้วยเชือก และเท้าสองข้างนั้นก็ถูกมัดติดอยู่กับเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยเชือกเช่นกัน
ผมพยายามออกแรงสุดชีวิต เพื่อให้หลุดจากที่นั้น ทว่าก็ไร้ผล มันแข็งแรงมาก มากเสียจนแรงผู้ชายอย่างผมยังไม่สามารถเอาชนะได้
แม้จะยังตกใจอยู่นั้น ผมก็สังเกตมองรอบๆ เพื่อจะหาสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่พอจะช่วยเหลือผมได้
แต่ก็ไร้ผล เพราะ ณ บริเวณนั้น ไม่มีอะไรที่พอจะช่วยผมได้เลย
สิ่งที่พบนั้น เป็นเพียงการรับรู้ที่ว่า ที่ที่ผมอยู่นั้น เป็นห้องลักษณะไม่เล็ก, ไม่ใหญ่จนเกินไปนัก มีแสงไฟสว่างจากหลอดไฟด้านบน มีประตูเข้าออกเพียงทางเดียวอยู่ด้านหน้าตรงข้ามกับตัวผม
รอบข้างไม่มีเฟอร์นิเจอร์อื่นใด สิ่งที่เห็นตรงหน้านั้น นอกจากประตูแล้ว ก็มีเพียงโต๊ะอาหารแบบจีน มีฝาปิดอยู่ตรงกลาง ราวกับเจ้าของสถานที่ ยังไม่อยากให้ผู้มาเยือนรับรู้ว่าพวกเขาจะรับรองผู้มาเยือนด้วยอะไร จนกว่าพวกเขาจะเปิดให้เห็นด้วยตัวเอง
ในช่วงแห่งความสับสนวุ่นวายในจิตใจ ทำไมเรามาอยู่ที่นี่ ใครพาเรามา เขามัดเราไว้ทำไม เขาจะทำอะไรกับเรา ฯลฯ คำถามหลายคำถาม หลายเสียงได้พรั่งพรูขึ้นมาภายในใจ
จู่ๆ ทุกสิ่งทุกเสียงก็เงียบลง เช่นเดียวกับหัวใจของผมที่แทบหยุดเต้น เมื่อได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างช้าๆ...