สวัสดีครับทุกคนทุกคนคงจะรู้นะครับว่าที่ผมตั้งหัวข้อนี้ขึ้นมาเพราะอะไร เข้าเรื่องเลยละกันเนอะ
สำหรับผู้ชายอย่างเราแน่นอนว่าพวกเราบางส่วนอยากให้คนรักคนเราถามไถ่ความเป็นอยู่ของเราการทำงานของเราเพราะบางเรื่องของทุกคนก็อยากจะระบายให้คนที่เราไว้ใจที่สุดระบาย. แต่ ผมเพิ่งโดนแฟนทิ้งมาได้ไม่กี่เดินครับแล้วเธอคนนั้นก็ไม่เคยที่จะถามเรื่องของผมเลยซักอย่างความเป็นอยู่สุขภาพไม่มีแม้แต่นิดจนกระทั่งเลิกกัน. ผมก็ยอมปล่อยเขาไปในเมื่อเขาอยากไปแต่ก็ชั่งเขาเถอะใครอยากจะไปก็ปล่อยเขาไปจนมาถึงวันนี้ตอนเช้าผมกำลังจะแต่งตัวไปทำงานแล้วแม่ก็เดินมาพับเเข็นเสื้อให้พร้อมกับพูดคำๆนึงที่ผมไม่ได้ยินคำนั้นมานานแล้ว แม่ของผมพูดว่า " เหนื่อยไหมลูกถ้าเหนื่อยก็พักนะลูกไม่ต้องไปฝืนมัน " แค่คำๆนี้คำเดียวทำให้ผมยืนนิ่งไปประมาณ 5 วินาที แล้วก็พูดไม่ออกได้แต่ก้มหน้าแล้วส่ายหัว แล้วแม่ผมก็ขึ้นห้องไปนอน ตอนนั้นผมทำได้แต่ยืนเงียบแล้วก้มหน้าพร้อมกับน้ำตาที่ตกลงบนพื้น ใช่ครับผมร้องไห้ แล้วก็พูดในใจว่า อย่าอ่อนแอนะมีคนที่รักรออยู่ อยากจะบอกทุกคนนะครับไม่มีใครรักเราเท่าแม่อีกแล้วที่เขาคอยบ่นคอยด่าเราเขาอยากให้เราได้ดีครับ
คำพูดจากผู้หญิงคนเดียวที่รักเรา
สำหรับผู้ชายอย่างเราแน่นอนว่าพวกเราบางส่วนอยากให้คนรักคนเราถามไถ่ความเป็นอยู่ของเราการทำงานของเราเพราะบางเรื่องของทุกคนก็อยากจะระบายให้คนที่เราไว้ใจที่สุดระบาย. แต่ ผมเพิ่งโดนแฟนทิ้งมาได้ไม่กี่เดินครับแล้วเธอคนนั้นก็ไม่เคยที่จะถามเรื่องของผมเลยซักอย่างความเป็นอยู่สุขภาพไม่มีแม้แต่นิดจนกระทั่งเลิกกัน. ผมก็ยอมปล่อยเขาไปในเมื่อเขาอยากไปแต่ก็ชั่งเขาเถอะใครอยากจะไปก็ปล่อยเขาไปจนมาถึงวันนี้ตอนเช้าผมกำลังจะแต่งตัวไปทำงานแล้วแม่ก็เดินมาพับเเข็นเสื้อให้พร้อมกับพูดคำๆนึงที่ผมไม่ได้ยินคำนั้นมานานแล้ว แม่ของผมพูดว่า " เหนื่อยไหมลูกถ้าเหนื่อยก็พักนะลูกไม่ต้องไปฝืนมัน " แค่คำๆนี้คำเดียวทำให้ผมยืนนิ่งไปประมาณ 5 วินาที แล้วก็พูดไม่ออกได้แต่ก้มหน้าแล้วส่ายหัว แล้วแม่ผมก็ขึ้นห้องไปนอน ตอนนั้นผมทำได้แต่ยืนเงียบแล้วก้มหน้าพร้อมกับน้ำตาที่ตกลงบนพื้น ใช่ครับผมร้องไห้ แล้วก็พูดในใจว่า อย่าอ่อนแอนะมีคนที่รักรออยู่ อยากจะบอกทุกคนนะครับไม่มีใครรักเราเท่าแม่อีกแล้วที่เขาคอยบ่นคอยด่าเราเขาอยากให้เราได้ดีครับ