บางทีก็เห็นแล้วแปลกใจ นึกว่าค่ายทหาร
คือสงสัยค่ะ เวลาพักเที่ยงเป็นเวลาพัก ที่หลายคนอยากใช้เวลาส่วนตัวหลังจากเหนื่อยมาแล้วครึ่งวัน กินเสร็จก็อยากนอนอยากเล่นมือถือก็ว่ากันไป แต่ที่สงสัยคือเห็นตามบริษัทใหญ่(เน้นเฉพาะที่ใหญ่ๆ คนเยอะมากๆ) เวลาพนักงานนั่งกินข้าวก็ต้องนั่งเกาะกลุ่มกันเป็นก้อน มาพร้อมกัน กินพร้อมกัน ยืนพร้อมกัน เสร็จพร้อมกัน แถมต้องคุยกัน อันนี้ไม่แปลกใจเพราะเวลาทานข้าวหันหน้าเข้าหากันมันก็จำใจต้องคุยกันอยู่แล้ว แต่ที่สงสัยคือ คนเรามันมีหลายประเภทใช่มั้ยคะ แล้วคนชอบเงียบๆ คนอยากอยู่สงบๆ อยากพักมีเวลาของตัวเองตอนพักเบรค เค้าจะไม่อึดอัดกันเหรอคะ เวลาทานข้าวโรงอาหาร ต้องนั่งเกาะกลุ่มต้องรอ ต้องนั่งเบียดตีองคุยนั่นนี่ทั้งที่ตอนทำงานก็ได้คุยกันแทบจะเป็นกิ๊กกันอยู่แล้วอยู่แล้ว ต้องจูนเวลากินให้เสร็จพร้อมกัน รอให้ให้คนร่วมโต๊ะกินเสร็จแล้วลุกพร้อมกัน
เห็นแล้วเหนื่อยแทน ดูไม่เป็นตัวของตัวเองเลยค่ะ ยังกะค่ายทหาร
แอบไปเห็นหลายที่แล้วตามบริษัทใหญ่ๆ ที่คนเยอะ โรงอาหารใหญ่ๆโล่งๆ กว้างๆ แต่ถ้าบริษัทเล็กๆจะไม่ค่อยเป็นใครอยากกินเสร็จก่อน กินคนเดียว ลุกไปก่อนรู้สึกจะเสรีเป็นของตัวเองมากกว่า
บริษัทใหญ่ๆโรงอาหารใหญ่โล่งๆ กินข้าวต้องนั่งเป็นแผนกนั่งหันหน้าเข้าหากัน กิน เสร็จ ยืนพร้อมกัน เหนื่อยบ้างมั้ยคะ
คือสงสัยค่ะ เวลาพักเที่ยงเป็นเวลาพัก ที่หลายคนอยากใช้เวลาส่วนตัวหลังจากเหนื่อยมาแล้วครึ่งวัน กินเสร็จก็อยากนอนอยากเล่นมือถือก็ว่ากันไป แต่ที่สงสัยคือเห็นตามบริษัทใหญ่(เน้นเฉพาะที่ใหญ่ๆ คนเยอะมากๆ) เวลาพนักงานนั่งกินข้าวก็ต้องนั่งเกาะกลุ่มกันเป็นก้อน มาพร้อมกัน กินพร้อมกัน ยืนพร้อมกัน เสร็จพร้อมกัน แถมต้องคุยกัน อันนี้ไม่แปลกใจเพราะเวลาทานข้าวหันหน้าเข้าหากันมันก็จำใจต้องคุยกันอยู่แล้ว แต่ที่สงสัยคือ คนเรามันมีหลายประเภทใช่มั้ยคะ แล้วคนชอบเงียบๆ คนอยากอยู่สงบๆ อยากพักมีเวลาของตัวเองตอนพักเบรค เค้าจะไม่อึดอัดกันเหรอคะ เวลาทานข้าวโรงอาหาร ต้องนั่งเกาะกลุ่มต้องรอ ต้องนั่งเบียดตีองคุยนั่นนี่ทั้งที่ตอนทำงานก็ได้คุยกันแทบจะเป็นกิ๊กกันอยู่แล้วอยู่แล้ว ต้องจูนเวลากินให้เสร็จพร้อมกัน รอให้ให้คนร่วมโต๊ะกินเสร็จแล้วลุกพร้อมกัน
เห็นแล้วเหนื่อยแทน ดูไม่เป็นตัวของตัวเองเลยค่ะ ยังกะค่ายทหาร
แอบไปเห็นหลายที่แล้วตามบริษัทใหญ่ๆ ที่คนเยอะ โรงอาหารใหญ่ๆโล่งๆ กว้างๆ แต่ถ้าบริษัทเล็กๆจะไม่ค่อยเป็นใครอยากกินเสร็จก่อน กินคนเดียว ลุกไปก่อนรู้สึกจะเสรีเป็นของตัวเองมากกว่า