ทำงานแบบไหน ถึงจะเจอเพื่อนร่วมที่ไม่กดดัน

ดิฉันเริ่มทำงานตอนเข้าเรียนปีหนึ่ง เข้ามาทีแรกมาทำงานในเมืองหลวงไม่รู้จักใคร ไม่รู้จักว่าควรไปที่ไหนน ไม่รู้จักว่าควรไปยังไง ไปไหนมาไหนต้องพึ่งพาคนอื่นตลอด บางเวลาก็กลัวเขาจะรำคาญเหมือนกัน 5555555 ตัดภาพมาตอนทำงานจริง ทำให้ดิฉันรู้ว่าโลกแห่งความเป็จริงเป็นยังไง ในสภาวการณ์ที่ต้องหัดบิน ต้องลุยเดี่ยว ต้องทำอะไรเอง มันเป็นยังไง แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคกับตัวดิฉันมากนัก อุปสรรคที่แท้จริง คือ อุปสรรคทางใจ ดิฉันไม่ได้ว่าให้หัวหน้างานไม่ดี แต่คำว่าหัวหน้างาน ถ้าทำงานคนเดียวคุณคิดว่าจะประสบความสำเร็จมากน้อยเพียงใด ถ้าไม่มีบุคคลสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ความรู้สึกตอนนั้นท้อมาก และอยากลาออก แต่ออกไม่ได้ เนื่องจากมันเป็นหน้าที่ที่ต้องแบกรับไว้ เพราะเจอหัวหน้างานที่ไม่นึกถึงใจคนอื่นเลย เช่นว่า ดิฉันจะทำอะไร ต้องเป็นที่สังเกต และทำไม่พอใจใส่ ทำตึ้งตั้งเสียงดังใส่ ทั้งที่ดิฉันไม่ได้ยุ่ง หรือทำอะไรผิดเลย ต้องโดนจับตามองตลอด มันทำให้เรารู้สึกอึดอัด และมีความกดดันค่อนข้างสูง เวลาข้องใจจะถามอะไรก็ไม่กล้าเข้าหา เพราะสายตาที่หัวหน้างานมองมา มันเหมือนว่าดิฉันทำร้านคนมา เหมือนเป็นผู้ร้ายที่โดนจับตามอง เหมือนนักโทษที่ถูกคุมขัง คือ ความรู้สึกมันบอกได้แค่ว่าอึดอัด ทำอะไรไม่เป็นตัวของตัวเอง บางเวลาก็เหมือนเราอยู่เฉยๆ ก็ยังโดน แปลกมาเลยนะโลกนี้ บางครั้งบางที ก็ดีกับเรา แต่พอมาวันใหม่ก็เป็นเหมือนคนอื่นไปเลย อืม..... มันแปลกดีนะ