กลอนลมหนาว

ลมหนาว เหน็บหนาว เพียงหนาวเนื้อ
ห่มเสื้อ เนื้อหนา ก็ว่าอุ่น
แต่จิตหนาว ร้าวทรวง แสนทารุณ
ว้าวุ่น วนวาย ทั้งกายใจ

คงจะดี หากมี สหายมิตร
ผูกจิต สนิท ชิดใกล้
ผ่อนกาย คลายหนาว ในจิตใจ
เพียงฝันใฝ่ เฝ้าเพ้อ ให้เจอกัน