กลอนของแงซายจากเพชรพระอุมา

โอ้ราตรี นี้หงา. เศร้าดวงจิต
รำพึงคิด โดดเดี่ยว เปลี่ยวหนักหนา
พิษรัก เริงรุม สุมอุรา
แก้วตา จะรูบ้าง หรืออย่างไร
     สงัดเงียบ เยียบเย็น ทุกหย่อมหญ้า
พระพายพริ้ว พัดชา พฤกษาไหว
น้ำค้างพรม ลมหนาว ร้าวฤทัย
ปวดทรวงใน ดหลือระงับ หลับไม่ลง
         เป็นตอนที่รพินทร์กำลังนั่งคุยกับแงซาย. แล้วแงซายก็บอกว่าจะกล่อมราตรีให้ฟัง ก็ออกมาเป็นกลอนบทนี้    ช่วยกันขับกล่อมต่อหน่อยนะคะภ