ผมเป็นนักเรียนคนนึงที่อ่อนแอมากครับ คือที่ห้องผม มี ผู้ ชาย 19 คน แล้วแยก 2 กลุ่มครับ นั้นคือ กลุ่มของผม มีประมาณ 5 คนครับ
นั้นแหละ พวกเราเป็นส่วนน้อย แล้วอีกกลุ่มนึงเป็นกลุ่มพวกที่คุมห้องครับ หรือ พวกนักเลงนั้นแหละ พวกมันเรียกพวกเราว่า "พวก..เด็ก..เอ๋อ"
ผมเกียดมากครับ และผมก็จะคิดทุกๆครั้งที่พวกมันพูด ว่า "แล้วต้องทำตัวยังไงถึงจะไม่เป็นเด็กเอ๋อได้ล่ะ ถ้าต้องทำตัวแบบพวก
กูคงเป็นเด็กมีปัญหามากกว่าเป็นเด็ก เอ๋อ" เพราะแบบที่ผมเห็น พวกมันมีแต่พวกมีปัญหา นักเลง สูบบุหรี่ ด่าครู หาเรื่องชาวบ้านไปทั่ว
ผมคิดว่าคงมีคนบอกให้ผมต่อยพวกมัน คงทำไม่ได้หรอกครับ เพราะ ผมอ่อนแอ ครับ ไม่ใช่ว่าร่างกายหรือทักษะ
ใจผมไม่อยากทำร้ายพวกเขา ผมเคยต่อยกับเพื่อนครับ ผมจะต่อยเขาก่อนแล้ว แต่เพราะอะไรไม่รู้ มือผมหยุด ก่อนจะถึงหน้าเขา แล้วเขาก็ต่อยผมแทนครับ
รู้สึกเจ็บใจที่อ่อนแอครับ ผมเคยโดนพวกมันแกล้ง ผมก็อยู่ของผมดีๆ แต่มีอยู่คนนึงครับ เรียกว่ามีอำนาจในแก็งของพวกมันมั้ง มันใช้คนๆนึงที่อยู่ในแก็ง
มาต่อยผม หมัดแรก แรงมากครับ แต่ที่ผมไม่สวนคืนในหมัดแรกเพราะว่า ไอ้คนที่โดนใช้มันไม่ได้เป็นคนปล่อยหมัด มันโดนจับแขนแหวงมาโดนหน้าผม
แล้วผมก็กมหน้าสักพัก พอได้สติผมก็เงยหน้า แล้วมันก็ต่อยผม แต่ไม่แรงเหมือนครั้งแรกนะ ตอนนั้น ผมไม่กล้าที่จะต่อยพวกมัน เพราะผมรู้ว่า
ต้องโดนรุมแน่ๆ และก็ไม่อยากมีปัญหา เลยอดทนให้มากที่สุด เป็นสิบๆหมัดครับ จนผมร้องไห้โดยไม่ได้ตั้งใจแล้วพวกมันถึงจะหยุด
แล้วก็บอกให้ผมหยุด แต่ผมหยุดไม่ได้ แล้วผมก็กมหน้าลงไป แล้วพวกมันก็ไปหาเรื่องเพื่อนสนิทของผม มันพูดว่า "ดูหน้าไอ้.. ดิขึ้นแทนเลยว่ะ"
แล้วมันก็ต่อยหน้าเพื่อนผม แล้วเพื่อนผมก็พูดคำที่กินใจมากว่า "แล้วพวกมาต่อยเพื่อนกูทำไมวะ?" ผมโกธรมากตอนนั้น ไม่ได้โกธรพวกมันนะ
แต่ผมโกธรตัวเองที่ อ่อนแอ จนเพื่อนต้องมาโดนแบบนี้ แล้วหลังจากนั้นหลายๆวัน พวกมันไม่ค่อยทำร้ายผมเท่าไหร่ แต่ไปทำร้ายเพื่อนสนิทของผม
ทั้ง กระชากคอ ต่อยหน้า ตบหัว สารพัด ผมเกียดตัวเองที่ช่วยเขาไม่ได้ทั้งๆที่ตอนนั้นเขาพยายามจะช่วยผม และจนถึงตอนนี้ ผมก็ต้องทนกับพวกมันที่
พูดกับพวกเรา ว่า พวก เด็ก เอ๋อ แล้วผมมีพี่สาวครับ อยู่โรงเรียนเดียวกัน แล้วพวกมันก็มาพูดจาแบบว่า "อยากเย็xพี่ว่ะ ถ้ากูเป็นกูเย็x
แล้ว"
แล้วก็สารพัด ผมก็ได้แต่พยายามไม่สนใจ แต่ก็ต้องเก็บเอามาคิดที่บ้าน ว่าทำไมเราถึงอ่อนแอ ขนาดนี้
ช่วยทีครับ ผมใช้ชีวิตที่โรงเรียนไม่มีความสุขเลย
ในโรงเรียนเป็นคนอ่อนแอเกินไป โดนหยาม โดนด่า โดนรังแก จะทำตัวยังไงดีครับ
นั้นแหละ พวกเราเป็นส่วนน้อย แล้วอีกกลุ่มนึงเป็นกลุ่มพวกที่คุมห้องครับ หรือ พวกนักเลงนั้นแหละ พวกมันเรียกพวกเราว่า "พวก..เด็ก..เอ๋อ"
ผมเกียดมากครับ และผมก็จะคิดทุกๆครั้งที่พวกมันพูด ว่า "แล้วต้องทำตัวยังไงถึงจะไม่เป็นเด็กเอ๋อได้ล่ะ ถ้าต้องทำตัวแบบพวก
กูคงเป็นเด็กมีปัญหามากกว่าเป็นเด็ก เอ๋อ" เพราะแบบที่ผมเห็น พวกมันมีแต่พวกมีปัญหา นักเลง สูบบุหรี่ ด่าครู หาเรื่องชาวบ้านไปทั่ว
ผมคิดว่าคงมีคนบอกให้ผมต่อยพวกมัน คงทำไม่ได้หรอกครับ เพราะ ผมอ่อนแอ ครับ ไม่ใช่ว่าร่างกายหรือทักษะ
ใจผมไม่อยากทำร้ายพวกเขา ผมเคยต่อยกับเพื่อนครับ ผมจะต่อยเขาก่อนแล้ว แต่เพราะอะไรไม่รู้ มือผมหยุด ก่อนจะถึงหน้าเขา แล้วเขาก็ต่อยผมแทนครับ
รู้สึกเจ็บใจที่อ่อนแอครับ ผมเคยโดนพวกมันแกล้ง ผมก็อยู่ของผมดีๆ แต่มีอยู่คนนึงครับ เรียกว่ามีอำนาจในแก็งของพวกมันมั้ง มันใช้คนๆนึงที่อยู่ในแก็ง
มาต่อยผม หมัดแรก แรงมากครับ แต่ที่ผมไม่สวนคืนในหมัดแรกเพราะว่า ไอ้คนที่โดนใช้มันไม่ได้เป็นคนปล่อยหมัด มันโดนจับแขนแหวงมาโดนหน้าผม
แล้วผมก็กมหน้าสักพัก พอได้สติผมก็เงยหน้า แล้วมันก็ต่อยผม แต่ไม่แรงเหมือนครั้งแรกนะ ตอนนั้น ผมไม่กล้าที่จะต่อยพวกมัน เพราะผมรู้ว่า
ต้องโดนรุมแน่ๆ และก็ไม่อยากมีปัญหา เลยอดทนให้มากที่สุด เป็นสิบๆหมัดครับ จนผมร้องไห้โดยไม่ได้ตั้งใจแล้วพวกมันถึงจะหยุด
แล้วก็บอกให้ผมหยุด แต่ผมหยุดไม่ได้ แล้วผมก็กมหน้าลงไป แล้วพวกมันก็ไปหาเรื่องเพื่อนสนิทของผม มันพูดว่า "ดูหน้าไอ้.. ดิขึ้นแทนเลยว่ะ"
แล้วมันก็ต่อยหน้าเพื่อนผม แล้วเพื่อนผมก็พูดคำที่กินใจมากว่า "แล้วพวกมาต่อยเพื่อนกูทำไมวะ?" ผมโกธรมากตอนนั้น ไม่ได้โกธรพวกมันนะ
แต่ผมโกธรตัวเองที่ อ่อนแอ จนเพื่อนต้องมาโดนแบบนี้ แล้วหลังจากนั้นหลายๆวัน พวกมันไม่ค่อยทำร้ายผมเท่าไหร่ แต่ไปทำร้ายเพื่อนสนิทของผม
ทั้ง กระชากคอ ต่อยหน้า ตบหัว สารพัด ผมเกียดตัวเองที่ช่วยเขาไม่ได้ทั้งๆที่ตอนนั้นเขาพยายามจะช่วยผม และจนถึงตอนนี้ ผมก็ต้องทนกับพวกมันที่
พูดกับพวกเรา ว่า พวก เด็ก เอ๋อ แล้วผมมีพี่สาวครับ อยู่โรงเรียนเดียวกัน แล้วพวกมันก็มาพูดจาแบบว่า "อยากเย็xพี่ว่ะ ถ้ากูเป็นกูเย็x
แล้วก็สารพัด ผมก็ได้แต่พยายามไม่สนใจ แต่ก็ต้องเก็บเอามาคิดที่บ้าน ว่าทำไมเราถึงอ่อนแอ ขนาดนี้
ช่วยทีครับ ผมใช้ชีวิตที่โรงเรียนไม่มีความสุขเลย