สวัสดีคะ วันนี้ฝ้ายจะมาพูดถึงเหตุการณ์หนึ่งเป็นเรื่องของเพื่อนฝ้ายเอง คือเพื่อนของฝ้ายชื่อ แดง (นามสมมุติ) แดงเรียนจบม.6 พร้อมฝ้ายแต่เค้าไม่มีเงินเรียนต่อ (โรงเรียนเก่าจะเป็นโรงเรียนรัฐไม่มีค่าใช้จ่ายมาก) แดงอยู่กับป้าเนื่องจากพ่อแม่เสียชีวิตหมดแล้วพอเรียนจบก็อยากจะส่งตัวเองเรียน เพราะเกรงใจป้า เค้าเลยต้องหาเงินเรียนต่อด้วยตัวเองเพื่อจะเรียนต่อพร้อมเพื่อน ๆ เค้าอยู่หอกับฝ้ายค่าหอเราก็จะหารกัน พวกเราช่วยกันหางานจนมาได้งานแห่งหนึ่ง ร้านค่อนข้างอยู่นอกเมืองมีลูกค้าบ้าง ไม่มีบ้าง ถ้ามีมากก็จะอยู่ที่ประมาณ 50 โต๊ะต่อวัน แดงมีหน้าที่เป็นพนักงานล้างจานคะ เค้าต้องยกขึ้นตั้งแต่เช้ามืดไปทำงานทางร้านมนโยบากว่า ใครที่ไปสายก็จะถูกหักเงินมาสาย ที่ร้านแดงต้องทำทุกอย่าง ล้างจาน เปิดร้าน ปิดร้าน ออร์เดอร์ เสริฟ พนักงานที่ร้านมีแค่ 3 คน มีพ่อครัว ผู้ช่วยกุ๊ก และแดง แดงต้องทำงานรวมทั้งคือ 15 ชม ต่อวัน ร้านปิด 3 ทุ่ม สงสารเค้ามากคะไม่ได้ออกไปไหนมาไหนเค้าเลย และวันที่รอคอยก็มาถึง วันออกเงินเดือน เค้าช็อคกับเงินที่ได้ตรงหน้า คือเงิน 4500 บาทถ้วน (เค้าเบิกมาใช้แล้ว 1000) เพราะเป็นค่าใช้จ่ายในการกิน (ทางร้านมีอาหารเที่ยงให้เป็นข้าวของเหลือจากลูกค้ามีแค่บางวันบางวันต้องซื้อทานเอง) เจ้าของร้านให้เหตุผลว่าเป็นเด็กใหม่ ไม่เคยทำงานเป็นค่าฝึกงาน และใน 1 สัปดาห์มีวันหยุด1 วัน วันนั้นเค้าจัไม่คิดเงินให้ อยากทราบคะว่าถูกเอาเปรียบรึเปล่า สงสารเพื่อนมากคะ แค่จ่ายค่าหอเงินก็จะหมดแล้ว เดียวค่าเทอมอีก
สมเหตุผลสมผลไหม ทำงานเดือนละ 5500