ออกตัวก่อนเลยว่าผมไม่มีความรู้เรื่องเศรษฐกิจมากนะ แค่พูดในมุมของผู้บริโภคคนนึง
เห็นพ่อพ่อค้า แม่ค้าในตลาดโอดครวญบ่อยครั้ง ว่ายอดขายตกอย่างนั้นอย่างนี้ เสียงเกษตรกรบอกผลผลิตราคาตกต่ำ สวนทางกับรัฐที่บอกว่าเศรษฐกิจเติบโตขึ้น ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น
ว่างๆเลยนั่งคุยกับคุณป้าท่านนึง แกไปลงทุนอะไรสักอย่างที่ KL
แกค่อนข้างพูดตรงและจี้ใจดำมาก แกบอกว่า
“ไอ้คนที่โอดครวญแต่ ไม่พัฒนาก็สมควรปล่อยให้เจ๊งให้อดตายไป สมควรแล้ว”
ทำไมป้าแกพูดยั่งงั้น ในแง่การเกษตร ก็เกษตรกรเองไม่ใช่เหรอที่ทำให้กลไกการตลาดมันพัง ความต้องการซื้อ ต้องการขายมันต้องสมดุลกัน ลองกองแพงแห่ปลูกลองกอง ล้นตลาด พังไปหนึ่งอย่าง
ยางแพง แห่ปลูกยาง ล้นตลาด พังไปอีกอย่าง
เงาะ ลำไย มังคุด และอื่นๆอีกหลายอย่าง ราคาตกแล้วมันยากที่จะกู้เอาราคาเดิมกลับมา
เกษตรกรเก่ง จับทางถูก อ่านความต้องการตลาดออก รุ่งไปหลายราย ไม่มีคนพูดถึง
ในแง่การจับจ่ายตลาด แม้ค้าบ่นระนาว ชั้นเคยขายหมูได้วันละ 2ตัวแต่ก่อน เดี่ยวนี้เศรษฐกิจมันแย่มาก ชั้นขายได้เหลือวันละครึ่งตัว ? คุณขายแบบเดิมแบบนี้มา10 ปี20ปี ถามว่าแต่ก่อนคนกินหมูเท่าไหร่ ทุกวันนี้ก็ยังกินเหมือนเดิม ความต้องการเพิ่มขึ้นทุกๆวัน แล้วความต้องการ ตรงนั้นไปกองอยู่ไหน คุณสำรวจคู่แข่งบ้างหรือปล่าว
คำตอบคือ พฤติกรรมการซื้อของคนมันเปลี่ยนไป แต่พฤติกรรมการขายยังเหมือนเดิม
ร้านเนื้อสัตว์สำเร็จรูป ผุดใหม่ เนื้อสัตว์พร้อมปรุง ยี่ห้อใหม่ๆดังๆ ร้านค้าออนไลน์ มาตีตลาดแย่งลูกค้าไปหมด คนอ่านตลาดไม่ออก ก็นั่งจม นั่งบ่นหน้าเขียงหมู โทษนั่นโทษนี่ ยกเว้นโทษตัวเอง
สินค้าอย่างอื่นก็เช่นกัน เศรษฐีใหม่จับทางคนซื้อถูกรวยเป็นว่าเล่น
เงินมันผันไปอยู่ในรูปแบบอื่นหมดแล้ว คนที่นั่งรอให้ผู้บริโภคกำเงินมาซื้อของหน้าร้าน มันก็สมควรที่จะไปไม่รอด
สุดท้ายถึงเศรษฐกิจบ้านเศรษฐกิจเมือง มันไม่ได้อู่ฟู่มากเหมือนแต่ก่อน แต่มันไม่ได้เฮวซวยขนาดที่จะพากันเจ๊ง ขอเพียงแค่ใช้ความคิดและปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย แค่นี้คุณก็จะอยู่รอด
Cr.ขอบคุณป้าร้านซักรีดออนไลน์ ท่านนึง
เศรษฐกิจตอนนี้แย่จริงๆหรือ?
เห็นพ่อพ่อค้า แม่ค้าในตลาดโอดครวญบ่อยครั้ง ว่ายอดขายตกอย่างนั้นอย่างนี้ เสียงเกษตรกรบอกผลผลิตราคาตกต่ำ สวนทางกับรัฐที่บอกว่าเศรษฐกิจเติบโตขึ้น ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น
ว่างๆเลยนั่งคุยกับคุณป้าท่านนึง แกไปลงทุนอะไรสักอย่างที่ KL
แกค่อนข้างพูดตรงและจี้ใจดำมาก แกบอกว่า
“ไอ้คนที่โอดครวญแต่ ไม่พัฒนาก็สมควรปล่อยให้เจ๊งให้อดตายไป สมควรแล้ว”
ทำไมป้าแกพูดยั่งงั้น ในแง่การเกษตร ก็เกษตรกรเองไม่ใช่เหรอที่ทำให้กลไกการตลาดมันพัง ความต้องการซื้อ ต้องการขายมันต้องสมดุลกัน ลองกองแพงแห่ปลูกลองกอง ล้นตลาด พังไปหนึ่งอย่าง
ยางแพง แห่ปลูกยาง ล้นตลาด พังไปอีกอย่าง
เงาะ ลำไย มังคุด และอื่นๆอีกหลายอย่าง ราคาตกแล้วมันยากที่จะกู้เอาราคาเดิมกลับมา
เกษตรกรเก่ง จับทางถูก อ่านความต้องการตลาดออก รุ่งไปหลายราย ไม่มีคนพูดถึง
ในแง่การจับจ่ายตลาด แม้ค้าบ่นระนาว ชั้นเคยขายหมูได้วันละ 2ตัวแต่ก่อน เดี่ยวนี้เศรษฐกิจมันแย่มาก ชั้นขายได้เหลือวันละครึ่งตัว ? คุณขายแบบเดิมแบบนี้มา10 ปี20ปี ถามว่าแต่ก่อนคนกินหมูเท่าไหร่ ทุกวันนี้ก็ยังกินเหมือนเดิม ความต้องการเพิ่มขึ้นทุกๆวัน แล้วความต้องการ ตรงนั้นไปกองอยู่ไหน คุณสำรวจคู่แข่งบ้างหรือปล่าว
คำตอบคือ พฤติกรรมการซื้อของคนมันเปลี่ยนไป แต่พฤติกรรมการขายยังเหมือนเดิม
ร้านเนื้อสัตว์สำเร็จรูป ผุดใหม่ เนื้อสัตว์พร้อมปรุง ยี่ห้อใหม่ๆดังๆ ร้านค้าออนไลน์ มาตีตลาดแย่งลูกค้าไปหมด คนอ่านตลาดไม่ออก ก็นั่งจม นั่งบ่นหน้าเขียงหมู โทษนั่นโทษนี่ ยกเว้นโทษตัวเอง
สินค้าอย่างอื่นก็เช่นกัน เศรษฐีใหม่จับทางคนซื้อถูกรวยเป็นว่าเล่น
เงินมันผันไปอยู่ในรูปแบบอื่นหมดแล้ว คนที่นั่งรอให้ผู้บริโภคกำเงินมาซื้อของหน้าร้าน มันก็สมควรที่จะไปไม่รอด
สุดท้ายถึงเศรษฐกิจบ้านเศรษฐกิจเมือง มันไม่ได้อู่ฟู่มากเหมือนแต่ก่อน แต่มันไม่ได้เฮวซวยขนาดที่จะพากันเจ๊ง ขอเพียงแค่ใช้ความคิดและปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย แค่นี้คุณก็จะอยู่รอด
Cr.ขอบคุณป้าร้านซักรีดออนไลน์ ท่านนึง