ทำไมเวลาเด็กเอกชนขึ้นรถเมล์หรือสองแถว!!คนบนรถต้องมองด้วยสายตาเเปลกๆค่ะ

สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้เเรกของเราผิดพลาดอะไรก็ขออภัยด้วยนะคะ คือเราเรียนอยู่ปี1มหาลัยย่านซังฮี้บ้านเราอยู่จังหวัดนนทบุรีเราเลยเลือกที่จะไปกลับไม่พักหอการเดินทางก็อาจจะเหนื่อยหน่อยเเละต้องเผื่อเวลาพอสมค

เมื่อก่อนเวลาเรากลับบ้านก้ขึ้นสองเเถวกลับคนเดียว เเต่เด๊๋ยวนี้คือว่าเราขึ้นสองเเถวกลับบ้านพร้อมกับA(นามสมมุติเพื่อนชาย สนิทกันยุเเล้ว)ในห้องทุกวันเลย พอยุในห้องมันก้คอยหยอกเราให้เราด่ามัน พอยุดีๆมันก้

นั่งสองเเถวกลับเข้าเมืองชลบุรีต้องนั่งยังไงครับ

ผมอยู่ลาดกระบัง32จะไปบางนา-ตราด39 ซ.ศรหิรัญ พอมีรถสองเเถวไปมั้ยครับเเล้วตอนกลับมีรถสองเเถวกลับไปลาดกระบัง32มั้ยครับ

ตั้งเเต่เค้ายกเลิกการบังคับใส่เเมสผมก็ไม่ใส่อีกเลยครับไม่ว่าจะเดินข้างนอกเข้าห้างเข้าเซเว่นรถไฟผมก็ไม่ใส่ เเล้วจะชอบมีคนมองผมด้วยสายตาเเปลกๆเป็นเพราะอะไรครับ ในเมื่อไม่มีการบังคับเเล้วก็เป็นสิทธิของผม

หลายคน (รวมถึงผมด้วย) เริ่มต้นวันด้วยกาแฟจนเป็นนิสัย บางวันไม่ได้ดื่มก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป เลยเกิดคำถามขึ้นมาว่า เรายังอยากดื่มกาแฟอยู่จริงๆ หรือแค่ชินกับมัน ก็เลยลองงดกาแฟดูชั่วคราว ไม่ได้ตั

ที่ตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะ อยาก จะ สอบถามครับ คือ ที่มาตั้งนี้ คือ เราไม่มีความมั่นใจ ตั้งเเต่ เมื่อก่อนเเล้วครับ ขอเกริ่น เพิ่มเติม น่ะครับ สมัยก่อน มหาลัย ผม เองก็ มีสิว เป็นจุดเเดงๆ ปี 1 ปี2 ผมไป

ไม่รุ้ว่าผมหน้าตาไม่ดีหรือเเปลกอะไรไปไหนก้มีคนมอง มองเเบบค้างเลยอ่ะ พอมีคนมองผมก้เริ่มไม่มีความมั่นใจเลย

เราอยากจะมาเล่าเรื่องราว ๆ เล็กๆ ของชีวิตเราให้เพื่อนๆ ได้ฟัง เราเป็นเด็กบ้านนอก ที่โตมาโดยที่มีตากับยายเลี้ยงมา พ่อกับเเม่เรามีเราโดยที่ไม่พร้อม เราขอเกริ่นว่า "เราเป็นลูกที่พ่อไม่รัก" เรา