1/3
"..ผมกลับบ้านก่อนเวลาเลิกงาน 15 นาทีเข้าบ้านอย่างเงียบๆ แล้วเดินช้าๆมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ มองเธอถอนหายใจนับสิบครั้ง เสียงลมหายใจกลั้นไว้แผ่วเบาของผม ออกมาพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้น..#"ผมเขย่ากุญแจรถให้เกิดเสียง เธอหันมายิ้มตามเสียง กลับมาแล้วหรือซาร์ "
เวลา 13:30 น. 25/8/60
@..หนุ่มวัย27 เดินเข้ามาในร้าน รอยยิ้มน้อยๆทักทาย เมื่อถึงคิวขึ้นโต๊ะตัดผม ผมชวนคุย ..
"หายไปนานนะ"
"ผมย้ายไปอยู่กับแม่ อีกที่เลยไม่ค่อยได้เข้ามา"
"ออ.."
"ตอนนี้ย้ายกลับมาแล้วครับ มาอยู่บ้านแม่แฟน มาดูแลเค้า"
..บางครั้ง สิ่งที่ได้รับรู้รับฟังมันก็จะเกินที่ใจจะเข้มแข็งโดยไม่รู้สึกอะไรเลย..😑😑
"น้าจำแฟนผมได้ไหม เขาเคยมารอผมตอนตัดผมที่นี่"
"อืมม..นึกไม่ออกนะ.."
@และต่อไปนี้คือเรื่องราวของผู้ชายคนนี้..👇👪👇
ผมแต่งงานกับแฟนได้ปีหนึ่ง ผม 27 แฟน 25 ..ก่อนคบกันผมเกเรบ้างได้แฟนคนนี้ช่วยฉุดดึงผมขึ้นมา จนผมจบปริญญา.. ได้ทำงานที่ดีพอสมควร อยู่ที่เดียวกับแฟน แต่งงานสร้างครอบครัวให้สมบูรณ์ ..@_👪_@
แฟนผมเป็นลูกสาวคนเดียว มีความกตัญญู เงินเดือนหมื่นแปดแบ่งให้แม่ใช้ 8000 ผมไม่ว่าอะไรเลย เพราะถือว่าเขาเป็นเด็กกตัญญู แฟนผมยิ้มง่าย นิสัยดี เพื่อนๆรักกันทุกคน เขามีแต่คนรัก..#"💏"
..
แต่ตอนนี้..เขาป่วย อยู่กับบ้านต้องลาออกจากที่ทำงาน ปัจจุบันลูกเราอายุ 8 เดือน ตอนที่รู้ว่าป่วย ลูกสาวผม อายุ 4 เดือน วันนั้น..วันที่แฟนไปหาหมอ ผมไม่ได้ไปด้วย เพราะต้องทำงาน ช่วงบ่ายๆ แฟนโทรศัพท์มาบอก..
"ตัวเอง ผลตรวจเนื้อออกมาแล้วนะ เค้าเป็นมะเร็ง..!! เค้าฝากลูกด้วยน้า.."
เสียงร้องไห้ เข้ามาในสายโทรศัพท์ ผมทำอะไรไม่ถูกรับไม่ได้ และไม่อยากเชื่อ ผมรีบกลับไปหาเขา เรากอดกันร้องให้ให้กับชะตากรรมที่เราต้องเจอ..กลับมาบ้านพอทุกคนที่บ้านรับรู้ ก็ร้องไห้พร้อมกันหมดทุกคน ..ผมจำไม่ได้ว่าเราสองคนเสียน้ำตาไปเท่าไรในวันนั้น..#😞😩
..และเพียงแค่ข้ามคืน อาการวันรุ่งขึ้นของแฟน ก็หนักขึ้น ... แฟนเป็นมะเร็งที่เยื่อหุ้มจมูก ก่อนหน้าแค่นึกว่าเป็นแค่ไซนัสอักเสบ ตอนนี้มันลามขึ้นไปถึงเส้นประสาทตรงที่หน้าผาก ทำให้เจ็บปวดมาก จมูกไม่สามารถรับรู้กลิ่น ต้องหายใจทางปาก ตาเริ่มบวมขึ้นเรื่อยๆ และดวงตาของแฟนค่อยๆปิดลง ถึงวันนี้ แฟนผมไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อีกแล้ว ระยะเวลาที่รักษา ต้องทำคีโม หลายครั้ง ผมเห็นแฟน ต้องทุกข์ทรมาน กับความเจ็บปวด อยู่ตรงหน้า แต่ผมไม่กล้าร้องไห้ ให้แฟนเห็น ทุกครั้งที่ผมร้องไห้ ผมจะไปร้องในที่ที่อยู่คนเดียว และไม่มีวันไหนที่ผมไม่ร้อง..#😔😔😔
@..เด็กหนุ่มเล่าถึงตรงนี้ เหมือนมีก้อนเนื้อติดที่ลำคอ..น้ำตาก็เออไหลจนตัองปาดน้ำตา..
ยังมีต่อ..
*****************************
2/3
" มือข้างหนึ่ง จับที่ปลายเท้า อีกข้างหนึ่งจับที่ศรีษะลูกสาว นี่คือวิธี ที่เธออยากจะรู้ว่าลูกโตแค่ไหน สิ่งที่เธอบอกกับผม อยู่เสมอ คือคำว่า "เค้าฝากดูแลลูกด้วยนะ อย่าทิ้งเขานะ"
@..ระหว่างที่ชายหนุ่มเล่าต่อไป ผมเองรู้สึกว่า มือที่ตัดผมอยู่ เริ่มอ่อนแรง ตาของผม เริ่มพร่าพราง..😞😞😞
ผมลาออกจากที่ทำงานเก่า เพราะผมทำใจไม่ได้ที่จะเห็น ห้อง โต๊ะ เก้าอี้ ที่ที่แฟนผมเคยนั่งทำงานอยู่ผมทำใจไม่ได้จริงๆ ผมได้งานที่ใหม่ เช้าผมต้องไปทำงาน 5 โมงเย็นผมกลับถึงบ้าน แต่บางอาทิตย์ ผมไปทำงานแค่ครึ่งวัน เพราะต้องพาแฟนไปโรงพยาบาล ที่ศิริราช ผมโชคดีอย่าง ที่ทำงานเข้าใจ เพราะแม่เขา เคยเป็นแบบนี้ เขาอนุญาตให้ผมกลับบ้านได้ตลอดถ้ามีเหตุจำเป็น แต่ผมก็ไปทำงานใช้ในวันหยุด หลายเดือนมานี้ ผมเหนื่อยมาก แต่ตอนอยู่หน้าแฟน ผมไม่เคยบ่นเลยสักคำ วันหนึ่ง ผมอยากรู้ว่า ระหว่างที่ผมไม่อยู่ แฟนผมจะอยู่อย่างไรคนเดียว
"..ผมกลับบ้านก่อนเวลาเลิกงาน 15 นาทีเข้าบ้านอย่างเงียบๆ แล้วเดินช้าๆมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ มองเธอถอนหายใจนับสิบครั้ง เสียงลมหายใจกลั้นไว้แผ่วเบาของผม ออกมาพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้น..#"ผมเขย่ากุญแจรถให้เกิดเสียง เธอหันมายิ้มตามเสียง กลับมาแล้วหรือซาร์ "
พร้อมกับรอยยิ้ม ที่เหมือนเขารอผมอยู่ ผมกอดเขาบอกว่าคิดถึง และบอกรักเขา ผมว่าเขาอยู่ได้ เพราะสิ่งนี้ คือความรัก เขาบอกผมว่า เขาไม่อยากอยู่แล้ว ผมลูบหัวเขา จ้องหน้าเขา แล้วบอกเขาว่า
"ตัวเอง ไม่ต้องอยู่เพื่อเค้าหรอกนะ แต่ขอให้ตัวเอง อยู่เพื่อลูกของเรา"
พูดจบผมก็กอดเขาไว้ เขาเอามือมาลูบที่แก้มผม แล้วบอกว่าตัวเองร้องไห้หรือ ผมบอกเปล่า ไม่ได้ร้อง จริงๆแล้วผมกลั้นน้ำตาไม่อยู่จริงๆ ผมว่าจะไม่ร้องต่อหน้าเขา แต่ครั้งนี้ผมทนไม่ได้จริงๆ ..😑😑
ตอนที่อาการกำเริบ เขาจะเจ็บมาก เจ็บร้าวมาถึง ที่คอด้านหลัง หมอบอกว่าไม่สามารถที่จะผ่าตัดได้ เพราะจุดที่เป็น มันเป็นเส้นประสาท ผมหาความรู้ เรื่องโรคมะเร็ง ผมอ่านอ่านอ่าน ยิ่งรู้ผมยิ่งท้อ ยิ่งเข้าใจ ผมยิ่งหมดความหวัง เนื้อร้ายมีเป็นร้อยๆชนิด แสดงอาการแตกต่างกัน แฟนผม เขาเริ่มไม่มีผม ผมร่วงลงทุกวัน เพราะทำคีโม พอทำได้ครึ่งทาง เนื้อร้ายตัวนี้ มันก็ปรับตัว กลายเป็นว่ายาที่ให้ไป ไปเป็นอาหารเสริมให้มันมีพลังมากขึ้น ทำให้เกิดอาการดื้อยา ยาตัวใหม่เข็มละแปดหมื่นผมไม่มีขนาดนั้น ตอนนี้หันมาใช้ยาสมุนไพร ใครบอกว่าดีดี ก็หามากิน...#😖😖
บางครั้งเขานอนไม่หลับ ตอนตีหนึ่ง ตีสอง ผมก็จะลุกมาดูเขา ซึ่งเค้าจะคอยถามผมว่า ตอนนี้กี่โมงแล้ว ผมจะบอกเขาว่าเพิ่งจะสองทุ่มเอง เพราะไม่อยากให้เขาคิดมาก และเครียดถ้ารู้ว่าดึกขนาดนี้ ต้องมารบกวนให้ผมตื่น..👫
ยังมีต่อ..
*******************************
รอ 3/3 จบ.
"ตอนที่แฟนผมยังไม่ป่วย เขาเป็นคนชอบทะเลมาก ผมจำภาพตอนนั้นได้ดีตอนที่เขายืนอยู่หน้าทะเล เขาสดใส และมีความสุขมากๆ ...ผมถามแฟนว่าเราไปเที่ยวทะเลกันดีไหม แฟนถามกลับว่า จะไปทำไม ไปก็ไม่เห็น แม้แต่กลิ่นทะเลยังรับรู้ไม่ได้เลย... ผมบอกว่า ไปเถอะนะ เดี๋ยวเค้าพาตัวเองเดินลงทะเล ตัวเองจะได้สัมผัสกับน้ำทะเลไง สุดท้ายแฟนผมก็ปฏิเสธไม่ไป..."#"😖😖
ตอนนี้แฟนผมอยู่บ้านกับลูกและแม่เขาช่วยดูแล กลับจากงานมาผมจะรีบกลับบ้าน มาอาบน้ำให้เขา คนอื่นทำผมก็ไม่ค่อยไว้ใจ ไม่เหมือนผมทำเอง มีบางครั้งที่แฟนผมหงุดหงิดใส่ ที่ผมทำอะไรไม่ได้ดังใจเขา แต่ผมก็เข้าใจ ผมไม่โกรธเขาเลยสักนิด แม้ผมจะเหนื่อยงานมาจากข้างนอก แต่พอผมอยู่หน้าเขา ความเหนื่อยล้าก็หายไป
ช่วงหลังๆนี้ความจำของเขาเริ่มไม่เหมือนเก่า เขาพูดอย่างแต่หมายความอีกอย่าง เช่น บอกว่าจะอาบน้ำ ทั้งที่เพิ่งอาบน้ำมาไม่นาน ผมถามว่าจะดื่มน้ำหรือ เขาบอกว่าใช่ ..ผมชอบนอนหนุนตักแฟน แฟนบอกว่าผมผมยาวแล้วนะ ตัดได้แล้ว วันนี้ผมเลยแวะมาตัดก่อนเข้าบริษัทอีกรอบ เย็นๆกลับมาเขาจะได้เห็น ..#👬
ตอนที่ออกจากโรงพยาบาลมาแรกๆ ลูกเห็นหน้าแม่ก็ร้อง แฟนผมเขาเสียใจมาก ที่ลูกกลัวเพราะหน้าตาเขาเปลี่ยนไป แต่ตอนนี้ลูกผมก็หายกลัวแล้ว นั่งตักแม่แล้วโยกตัวไปมา เพื่อนเขามาเยี่ยมทีหนึ่งคนเต็มบ้านไปหมด เพราะว่ามีแต่คนรักเขา ความสุขมันก็ยังมีให้เห็นอยู่บ้าง ทำให้ผมมีกำลังใจที่จะสู้เพื่อเขา..#👪
...ครั้งหนึ่งผมเคยถามหมอว่า แฟนผมจะอยู่ได้อีกนานเท่าไร แรกแรกหมอก็ไม่บอก แต่พอผมขอร้อง หมอก็ยอมบอกผมว่า แฟนผมอยู่มาได้ 7 เดือน ก็ถือว่ากำลังใจดีมากนะ หมอบอกต่อว่า แฟนผมน่าจะป่วยระยะแรกเริ่มที่ตั้งครรภ์ได้สองหรือสามเดือน จากนั้นผมก็กลับมาคิดดู น่าจะใช่ เพราะจำได้ว่าตอนนั้น แฟนบ่นๆว่าเจ็บจมูกบ้าง บางครั้งหายใจไม่ค่อยสะดวกบ้าง พอผมบอกว่าให้ไปหาหมอ แฟนเค้าก็ว่าไม่เป็นไรมากเดี๋ยวก็หาย ตอนนั้นผมก็ไม่ได้ฉุกคิดอะไรเสียเลย..🙍🙍🙍
..เมื่อสองเดือนกว่าๆ ผมพบจดหมายฉบับหนึ่งโดยบังเอิญ ซ่อนไว้ที่ตู้ เนื้อความในจดหมายนั้น เป็นเหมือนการสั่งเสีย เหมือนแฟนผมรู้ตัวมานานว่า เขาจะอยู่ได้ไม่นาน จดหมายเขียนไว้นานแล้วตั้งแต่ แฟนยังตั้งท้องลูกผมอยู่เลย ทำให้ผมรู้ว่า ที่แฟนไม่ยอมกินยาหรือไม่ยอมไปหาหมอ เป็นเพราะว่า กลัวยาที่กินไป จะมีผลต่อลูกในครรภ์ เขาถึงทนเจ็บทนปวดไม่บอกความจริงกับใคร หลังจากอ่านจดหมายแล้ว ผมยิ่งรักและสงสารแฟนผมมากขึ้น รักลูกผมมากขึ้น..ในความเสียสละของคนเป็นแม่..👪😖😖😖
ที่โรงพยาบาล เขาอยากจะทำสกู๊ปพิเศษ เรื่องราวของผม แต่ผมก็ปฏิเสธไป เพราะวันหนึ่งผมไม่อยากย้อนกลับมาดูอีก ผมกลัวว่าจะทำใจไม่ได้ ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ ผมจะดูแลเขาสองคน ให้ดีที่สุด...ถ้าเกิดอะไรขึ้นลูกก็ยังเป็นตัวแทนของเขาได้ ลูกผมหน้าตาเหมือนแม่มากๆ..#..😭👪😭
@..ท้ายสุดทำให้ผมอยากรู้ หน้าตาของแฟนเด็กหนุ่มเป็นอย่างไร เขาหยิบโทรศัพท์เปิดรูปมาให้ดู ผมก็จำได้ทันที หน้าตาน้องนั้นสวยมาก สวยเหมือนดาราใบหน้าคมคิ้วต่อ เป็นสาวแขกที่งามจริงๆ อีกรูปที่น้องเปิดให้ดูถึงหน้าตาปัจจุบัน ผมขอข้าม ไม่อยากบรรยาย ขอละไว้ตรงนี้...#😔😔😔
@..วันนี้ ระหว่างที่สนทนา ผมอธิบายความรู้สึกไม่ได้ มันช่างเจ็บปวดในโชคชะตาหนุ่มสาวที่อายุยังน้อย ระคนด้วยความซาบซึ้งในความรักของทั้งคู่ที่มีให้กัน และแบ่งปันให้กับลูกเหนือสิ่งใด ผมก็เลยให้กำลังใจ ขอให้อดทน ขอให้อัลเลาะห์ และ สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง ให้มีปฏิหาร เกิดขึ้นกับครอบครัวของน้อง ..#-_-
..หลังตัดผมเสร็จผมบอกว่า...ไม่ขอรับตังค์ แต่ขอให้กลับไปบอกแฟนว่า ขอเป็นกำลังใจให้หายเร็วๆ ตัดผมทรงหล่อๆให้ตามที่แฟนเราอยากให้ตัดแล้ว..แต่เด็กหนุ่มก็ปฎิเสธขอจ่าย..
ผมบอกว่า.. เงินค่าตัดผมมันมีราคาของมันก็จริง แต่มันมีค่าน้อยกว่ากำลังใจที่เราให้กันวันนี้ ..
เขายิ้มน้ำใสๆคลอที่ตา
ผมจะกลับไปบอกแฟนผมก่อนที่จะเข้าทำงานเดี๋ยวนี้เลย..ยกมือไหว้ขอชื่อผม ผมบอกไม่เป็นไร ถ้าอยากจะบอกแฟนก็บอกว่า..ร้านเดิมที่เคยมานั่งรอนี่ละ..
😔*@..ผมเล่าเรื่องเท่าที่จำได้ หวังว่าใครก็ตามที่ได้อ่านจนจบ ช่วยภาวนาเป็นกำลังใจให้กับครอบครัวน้องเขาด้วยครับ...#..👪..
ก่อนลมหายใจสุดท้ายจะมาถึง..(แชร์..&..เล่าเรื่อง😖)
"..ผมกลับบ้านก่อนเวลาเลิกงาน 15 นาทีเข้าบ้านอย่างเงียบๆ แล้วเดินช้าๆมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ มองเธอถอนหายใจนับสิบครั้ง เสียงลมหายใจกลั้นไว้แผ่วเบาของผม ออกมาพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้น..#"ผมเขย่ากุญแจรถให้เกิดเสียง เธอหันมายิ้มตามเสียง กลับมาแล้วหรือซาร์ "
เวลา 13:30 น. 25/8/60
@..หนุ่มวัย27 เดินเข้ามาในร้าน รอยยิ้มน้อยๆทักทาย เมื่อถึงคิวขึ้นโต๊ะตัดผม ผมชวนคุย ..
"หายไปนานนะ"
"ผมย้ายไปอยู่กับแม่ อีกที่เลยไม่ค่อยได้เข้ามา"
"ออ.."
"ตอนนี้ย้ายกลับมาแล้วครับ มาอยู่บ้านแม่แฟน มาดูแลเค้า"
..บางครั้ง สิ่งที่ได้รับรู้รับฟังมันก็จะเกินที่ใจจะเข้มแข็งโดยไม่รู้สึกอะไรเลย..😑😑
"น้าจำแฟนผมได้ไหม เขาเคยมารอผมตอนตัดผมที่นี่"
"อืมม..นึกไม่ออกนะ.."
@และต่อไปนี้คือเรื่องราวของผู้ชายคนนี้..👇👪👇
ผมแต่งงานกับแฟนได้ปีหนึ่ง ผม 27 แฟน 25 ..ก่อนคบกันผมเกเรบ้างได้แฟนคนนี้ช่วยฉุดดึงผมขึ้นมา จนผมจบปริญญา.. ได้ทำงานที่ดีพอสมควร อยู่ที่เดียวกับแฟน แต่งงานสร้างครอบครัวให้สมบูรณ์ ..@_👪_@
แฟนผมเป็นลูกสาวคนเดียว มีความกตัญญู เงินเดือนหมื่นแปดแบ่งให้แม่ใช้ 8000 ผมไม่ว่าอะไรเลย เพราะถือว่าเขาเป็นเด็กกตัญญู แฟนผมยิ้มง่าย นิสัยดี เพื่อนๆรักกันทุกคน เขามีแต่คนรัก..#"💏"
..
แต่ตอนนี้..เขาป่วย อยู่กับบ้านต้องลาออกจากที่ทำงาน ปัจจุบันลูกเราอายุ 8 เดือน ตอนที่รู้ว่าป่วย ลูกสาวผม อายุ 4 เดือน วันนั้น..วันที่แฟนไปหาหมอ ผมไม่ได้ไปด้วย เพราะต้องทำงาน ช่วงบ่ายๆ แฟนโทรศัพท์มาบอก..
"ตัวเอง ผลตรวจเนื้อออกมาแล้วนะ เค้าเป็นมะเร็ง..!! เค้าฝากลูกด้วยน้า.."
เสียงร้องไห้ เข้ามาในสายโทรศัพท์ ผมทำอะไรไม่ถูกรับไม่ได้ และไม่อยากเชื่อ ผมรีบกลับไปหาเขา เรากอดกันร้องให้ให้กับชะตากรรมที่เราต้องเจอ..กลับมาบ้านพอทุกคนที่บ้านรับรู้ ก็ร้องไห้พร้อมกันหมดทุกคน ..ผมจำไม่ได้ว่าเราสองคนเสียน้ำตาไปเท่าไรในวันนั้น..#😞😩
..และเพียงแค่ข้ามคืน อาการวันรุ่งขึ้นของแฟน ก็หนักขึ้น ... แฟนเป็นมะเร็งที่เยื่อหุ้มจมูก ก่อนหน้าแค่นึกว่าเป็นแค่ไซนัสอักเสบ ตอนนี้มันลามขึ้นไปถึงเส้นประสาทตรงที่หน้าผาก ทำให้เจ็บปวดมาก จมูกไม่สามารถรับรู้กลิ่น ต้องหายใจทางปาก ตาเริ่มบวมขึ้นเรื่อยๆ และดวงตาของแฟนค่อยๆปิดลง ถึงวันนี้ แฟนผมไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อีกแล้ว ระยะเวลาที่รักษา ต้องทำคีโม หลายครั้ง ผมเห็นแฟน ต้องทุกข์ทรมาน กับความเจ็บปวด อยู่ตรงหน้า แต่ผมไม่กล้าร้องไห้ ให้แฟนเห็น ทุกครั้งที่ผมร้องไห้ ผมจะไปร้องในที่ที่อยู่คนเดียว และไม่มีวันไหนที่ผมไม่ร้อง..#😔😔😔
@..เด็กหนุ่มเล่าถึงตรงนี้ เหมือนมีก้อนเนื้อติดที่ลำคอ..น้ำตาก็เออไหลจนตัองปาดน้ำตา..
ยังมีต่อ..
*****************************
2/3
" มือข้างหนึ่ง จับที่ปลายเท้า อีกข้างหนึ่งจับที่ศรีษะลูกสาว นี่คือวิธี ที่เธออยากจะรู้ว่าลูกโตแค่ไหน สิ่งที่เธอบอกกับผม อยู่เสมอ คือคำว่า "เค้าฝากดูแลลูกด้วยนะ อย่าทิ้งเขานะ"
@..ระหว่างที่ชายหนุ่มเล่าต่อไป ผมเองรู้สึกว่า มือที่ตัดผมอยู่ เริ่มอ่อนแรง ตาของผม เริ่มพร่าพราง..😞😞😞
ผมลาออกจากที่ทำงานเก่า เพราะผมทำใจไม่ได้ที่จะเห็น ห้อง โต๊ะ เก้าอี้ ที่ที่แฟนผมเคยนั่งทำงานอยู่ผมทำใจไม่ได้จริงๆ ผมได้งานที่ใหม่ เช้าผมต้องไปทำงาน 5 โมงเย็นผมกลับถึงบ้าน แต่บางอาทิตย์ ผมไปทำงานแค่ครึ่งวัน เพราะต้องพาแฟนไปโรงพยาบาล ที่ศิริราช ผมโชคดีอย่าง ที่ทำงานเข้าใจ เพราะแม่เขา เคยเป็นแบบนี้ เขาอนุญาตให้ผมกลับบ้านได้ตลอดถ้ามีเหตุจำเป็น แต่ผมก็ไปทำงานใช้ในวันหยุด หลายเดือนมานี้ ผมเหนื่อยมาก แต่ตอนอยู่หน้าแฟน ผมไม่เคยบ่นเลยสักคำ วันหนึ่ง ผมอยากรู้ว่า ระหว่างที่ผมไม่อยู่ แฟนผมจะอยู่อย่างไรคนเดียว
"..ผมกลับบ้านก่อนเวลาเลิกงาน 15 นาทีเข้าบ้านอย่างเงียบๆ แล้วเดินช้าๆมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ มองเธอถอนหายใจนับสิบครั้ง เสียงลมหายใจกลั้นไว้แผ่วเบาของผม ออกมาพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อล้น..#"ผมเขย่ากุญแจรถให้เกิดเสียง เธอหันมายิ้มตามเสียง กลับมาแล้วหรือซาร์ "
พร้อมกับรอยยิ้ม ที่เหมือนเขารอผมอยู่ ผมกอดเขาบอกว่าคิดถึง และบอกรักเขา ผมว่าเขาอยู่ได้ เพราะสิ่งนี้ คือความรัก เขาบอกผมว่า เขาไม่อยากอยู่แล้ว ผมลูบหัวเขา จ้องหน้าเขา แล้วบอกเขาว่า
"ตัวเอง ไม่ต้องอยู่เพื่อเค้าหรอกนะ แต่ขอให้ตัวเอง อยู่เพื่อลูกของเรา"
พูดจบผมก็กอดเขาไว้ เขาเอามือมาลูบที่แก้มผม แล้วบอกว่าตัวเองร้องไห้หรือ ผมบอกเปล่า ไม่ได้ร้อง จริงๆแล้วผมกลั้นน้ำตาไม่อยู่จริงๆ ผมว่าจะไม่ร้องต่อหน้าเขา แต่ครั้งนี้ผมทนไม่ได้จริงๆ ..😑😑
ตอนที่อาการกำเริบ เขาจะเจ็บมาก เจ็บร้าวมาถึง ที่คอด้านหลัง หมอบอกว่าไม่สามารถที่จะผ่าตัดได้ เพราะจุดที่เป็น มันเป็นเส้นประสาท ผมหาความรู้ เรื่องโรคมะเร็ง ผมอ่านอ่านอ่าน ยิ่งรู้ผมยิ่งท้อ ยิ่งเข้าใจ ผมยิ่งหมดความหวัง เนื้อร้ายมีเป็นร้อยๆชนิด แสดงอาการแตกต่างกัน แฟนผม เขาเริ่มไม่มีผม ผมร่วงลงทุกวัน เพราะทำคีโม พอทำได้ครึ่งทาง เนื้อร้ายตัวนี้ มันก็ปรับตัว กลายเป็นว่ายาที่ให้ไป ไปเป็นอาหารเสริมให้มันมีพลังมากขึ้น ทำให้เกิดอาการดื้อยา ยาตัวใหม่เข็มละแปดหมื่นผมไม่มีขนาดนั้น ตอนนี้หันมาใช้ยาสมุนไพร ใครบอกว่าดีดี ก็หามากิน...#😖😖
บางครั้งเขานอนไม่หลับ ตอนตีหนึ่ง ตีสอง ผมก็จะลุกมาดูเขา ซึ่งเค้าจะคอยถามผมว่า ตอนนี้กี่โมงแล้ว ผมจะบอกเขาว่าเพิ่งจะสองทุ่มเอง เพราะไม่อยากให้เขาคิดมาก และเครียดถ้ารู้ว่าดึกขนาดนี้ ต้องมารบกวนให้ผมตื่น..👫
ยังมีต่อ..
*******************************
รอ 3/3 จบ.
"ตอนที่แฟนผมยังไม่ป่วย เขาเป็นคนชอบทะเลมาก ผมจำภาพตอนนั้นได้ดีตอนที่เขายืนอยู่หน้าทะเล เขาสดใส และมีความสุขมากๆ ...ผมถามแฟนว่าเราไปเที่ยวทะเลกันดีไหม แฟนถามกลับว่า จะไปทำไม ไปก็ไม่เห็น แม้แต่กลิ่นทะเลยังรับรู้ไม่ได้เลย... ผมบอกว่า ไปเถอะนะ เดี๋ยวเค้าพาตัวเองเดินลงทะเล ตัวเองจะได้สัมผัสกับน้ำทะเลไง สุดท้ายแฟนผมก็ปฏิเสธไม่ไป..."#"😖😖
ตอนนี้แฟนผมอยู่บ้านกับลูกและแม่เขาช่วยดูแล กลับจากงานมาผมจะรีบกลับบ้าน มาอาบน้ำให้เขา คนอื่นทำผมก็ไม่ค่อยไว้ใจ ไม่เหมือนผมทำเอง มีบางครั้งที่แฟนผมหงุดหงิดใส่ ที่ผมทำอะไรไม่ได้ดังใจเขา แต่ผมก็เข้าใจ ผมไม่โกรธเขาเลยสักนิด แม้ผมจะเหนื่อยงานมาจากข้างนอก แต่พอผมอยู่หน้าเขา ความเหนื่อยล้าก็หายไป
ช่วงหลังๆนี้ความจำของเขาเริ่มไม่เหมือนเก่า เขาพูดอย่างแต่หมายความอีกอย่าง เช่น บอกว่าจะอาบน้ำ ทั้งที่เพิ่งอาบน้ำมาไม่นาน ผมถามว่าจะดื่มน้ำหรือ เขาบอกว่าใช่ ..ผมชอบนอนหนุนตักแฟน แฟนบอกว่าผมผมยาวแล้วนะ ตัดได้แล้ว วันนี้ผมเลยแวะมาตัดก่อนเข้าบริษัทอีกรอบ เย็นๆกลับมาเขาจะได้เห็น ..#👬
ตอนที่ออกจากโรงพยาบาลมาแรกๆ ลูกเห็นหน้าแม่ก็ร้อง แฟนผมเขาเสียใจมาก ที่ลูกกลัวเพราะหน้าตาเขาเปลี่ยนไป แต่ตอนนี้ลูกผมก็หายกลัวแล้ว นั่งตักแม่แล้วโยกตัวไปมา เพื่อนเขามาเยี่ยมทีหนึ่งคนเต็มบ้านไปหมด เพราะว่ามีแต่คนรักเขา ความสุขมันก็ยังมีให้เห็นอยู่บ้าง ทำให้ผมมีกำลังใจที่จะสู้เพื่อเขา..#👪
...ครั้งหนึ่งผมเคยถามหมอว่า แฟนผมจะอยู่ได้อีกนานเท่าไร แรกแรกหมอก็ไม่บอก แต่พอผมขอร้อง หมอก็ยอมบอกผมว่า แฟนผมอยู่มาได้ 7 เดือน ก็ถือว่ากำลังใจดีมากนะ หมอบอกต่อว่า แฟนผมน่าจะป่วยระยะแรกเริ่มที่ตั้งครรภ์ได้สองหรือสามเดือน จากนั้นผมก็กลับมาคิดดู น่าจะใช่ เพราะจำได้ว่าตอนนั้น แฟนบ่นๆว่าเจ็บจมูกบ้าง บางครั้งหายใจไม่ค่อยสะดวกบ้าง พอผมบอกว่าให้ไปหาหมอ แฟนเค้าก็ว่าไม่เป็นไรมากเดี๋ยวก็หาย ตอนนั้นผมก็ไม่ได้ฉุกคิดอะไรเสียเลย..🙍🙍🙍
..เมื่อสองเดือนกว่าๆ ผมพบจดหมายฉบับหนึ่งโดยบังเอิญ ซ่อนไว้ที่ตู้ เนื้อความในจดหมายนั้น เป็นเหมือนการสั่งเสีย เหมือนแฟนผมรู้ตัวมานานว่า เขาจะอยู่ได้ไม่นาน จดหมายเขียนไว้นานแล้วตั้งแต่ แฟนยังตั้งท้องลูกผมอยู่เลย ทำให้ผมรู้ว่า ที่แฟนไม่ยอมกินยาหรือไม่ยอมไปหาหมอ เป็นเพราะว่า กลัวยาที่กินไป จะมีผลต่อลูกในครรภ์ เขาถึงทนเจ็บทนปวดไม่บอกความจริงกับใคร หลังจากอ่านจดหมายแล้ว ผมยิ่งรักและสงสารแฟนผมมากขึ้น รักลูกผมมากขึ้น..ในความเสียสละของคนเป็นแม่..👪😖😖😖
ที่โรงพยาบาล เขาอยากจะทำสกู๊ปพิเศษ เรื่องราวของผม แต่ผมก็ปฏิเสธไป เพราะวันหนึ่งผมไม่อยากย้อนกลับมาดูอีก ผมกลัวว่าจะทำใจไม่ได้ ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ ผมจะดูแลเขาสองคน ให้ดีที่สุด...ถ้าเกิดอะไรขึ้นลูกก็ยังเป็นตัวแทนของเขาได้ ลูกผมหน้าตาเหมือนแม่มากๆ..#..😭👪😭
@..ท้ายสุดทำให้ผมอยากรู้ หน้าตาของแฟนเด็กหนุ่มเป็นอย่างไร เขาหยิบโทรศัพท์เปิดรูปมาให้ดู ผมก็จำได้ทันที หน้าตาน้องนั้นสวยมาก สวยเหมือนดาราใบหน้าคมคิ้วต่อ เป็นสาวแขกที่งามจริงๆ อีกรูปที่น้องเปิดให้ดูถึงหน้าตาปัจจุบัน ผมขอข้าม ไม่อยากบรรยาย ขอละไว้ตรงนี้...#😔😔😔
@..วันนี้ ระหว่างที่สนทนา ผมอธิบายความรู้สึกไม่ได้ มันช่างเจ็บปวดในโชคชะตาหนุ่มสาวที่อายุยังน้อย ระคนด้วยความซาบซึ้งในความรักของทั้งคู่ที่มีให้กัน และแบ่งปันให้กับลูกเหนือสิ่งใด ผมก็เลยให้กำลังใจ ขอให้อดทน ขอให้อัลเลาะห์ และ สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง ให้มีปฏิหาร เกิดขึ้นกับครอบครัวของน้อง ..#-_-
..หลังตัดผมเสร็จผมบอกว่า...ไม่ขอรับตังค์ แต่ขอให้กลับไปบอกแฟนว่า ขอเป็นกำลังใจให้หายเร็วๆ ตัดผมทรงหล่อๆให้ตามที่แฟนเราอยากให้ตัดแล้ว..แต่เด็กหนุ่มก็ปฎิเสธขอจ่าย..
ผมบอกว่า.. เงินค่าตัดผมมันมีราคาของมันก็จริง แต่มันมีค่าน้อยกว่ากำลังใจที่เราให้กันวันนี้ ..
เขายิ้มน้ำใสๆคลอที่ตา
ผมจะกลับไปบอกแฟนผมก่อนที่จะเข้าทำงานเดี๋ยวนี้เลย..ยกมือไหว้ขอชื่อผม ผมบอกไม่เป็นไร ถ้าอยากจะบอกแฟนก็บอกว่า..ร้านเดิมที่เคยมานั่งรอนี่ละ..
😔*@..ผมเล่าเรื่องเท่าที่จำได้ หวังว่าใครก็ตามที่ได้อ่านจนจบ ช่วยภาวนาเป็นกำลังใจให้กับครอบครัวน้องเขาด้วยครับ...#..👪..