ขอคำแนะนำ จะทำยังไงให้สามารถทำงานอยู่ที่ใดได้นานๆ ไม่เบื่อง่าย ไม่ลาออกง่าย

ในที่สุดเราก็ต้องมาตั้งกระทู้แบบนี้ เพราะเป็นคนเปลี่ยนงานบ่อย ลาออกง่าย ไม่พอใจก็ออก มีความอดทนได้ไม่นาน และทุกครั้งที่ลาออกก็มีอยู่แค่เหตุผลเดียว คือไม่พอใจเพื่อนร่วมงาน/เจ้านาย (คือเราก็อดทนในระดับที่เราสามารถทนได้สุดๆแล้วน่ะแหละ แต่ด้วยความที่ตัวเองไม่ค่อยมีภาระ ฐานะทางบ้านก็ปานกลาง ไม่ลำบาก อายุเราก็ยังไม่เยอะมาก และงานที่ทำอยู่ก็ไม่ได้ให้เงินเดือนเยอะหรือสวัสดิการดีเด่นอะไร เวลาเราจะตัดสินใจลาออก จึงใช้เวลาตัดสินใจไม่นาน แถมลาออกก่อนก่อนจะได้งานใหม่อีกด้วย)

ตอนนี้เราได้งานที่ใหม่แล้ว คิดว่าคราวนี้จะอยู่ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะเราชอบที่นั่น เป็นหน่วยงานรัฐ (มันเข้ายากไง) เราก็ได้เป็นพนักงานของรัฐ เงินเดือนก็ดี สวัสดิการก็ดี (สำหรับเรา) ถ้าจะลาออก ก็อยากให้เป็นเพราะตัวเองได้งานใหม่ที่ดีกว่า หรือเพราะมีไม่ดีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นจนไม่สมควรอยู่ต่อจริงๆ ไม่ใช่ลาออกเพราะไม่พอใจเพื่อนร่วมงาน/เจ้านายเหมือนกับงานอื่นๆ ที่เคยผ่านมา

นี่คือนิสัยเรา (จำเป็นต้องบอก เพื่อให้คนอ่านมองออกง่ายขึ้นว่าทำไมเราเปลี่ยนงานบ่อย)
- เงียบๆ เรียบร้อย ไม่ค่อยพูด แต่ถ้าสนิทกับใครแล้วก็จะพูดเยอะ แต่ปัญหาคือสนิทกับคนค่อนข้างยาก บางทีต้องฝืนทำเป็นมนุษยสัมพันธ์ดี (แต่ก็ฝืนได้แป๊บเดียว สุดท้ายตัวตนที่แท้จริงก็ปรากฏ)
- พูดจาดีกับคนอื่น ดูอ่อนน้อม เชื่อฟัง เคารพนบนอบ (บางทีก็เหมือนฝืนทำไปงั้น เพราะตอนอยู่บ้านเราพูดจาค่อนข้างห้วน)
- มีความคิดก้าวร้าวอยู่ภายใน เวลามีคนมาตำหนิ ก็จะฟังเงียบๆ ไม่พูดเถียงกลับไป แต่ในใจนี่แอบเถียงสุดๆ ถ้าคิดว่าตัวเองไม่ได้ผิด 100% ก็จะไม่ยอมรับหรอกว่าตัวเองผิด 100% ผิดแค่ไหนก็ยอมรับแค่นั้น
- สาเหตุที่เราไม่โต้ตอบหรือโต้เถียงกลับไปเวลาโดนใครตำหนิ เพราะคิดว่าไม่อยากทำให้เรื่องมันใหญ่โต (เราน่ะถ้าได้โต้เถียงหรือได้ใช้อารมณ์แล้วก็แรงใช่ย่อยเหมือนกัน เพราะลึกๆแล้วเราเป็นคนใจร้อน ไม่ได้เย็นเหมือนที่เห็นภายนอก) แต่การไม่โต้ตอบเลยมันก็ทำให้เราเก็บกด คับข้องใจ และเกิดความเครียดสะสม
- เวลาโดนใครตำหนิบ่อยๆเข้า เราจะนอยด์ เสียความมั่นใจ และความสัมพันธ์+ความรู้สึกของเราที่มีต่อคนๆนั้นก็จะเปลี่ยนไปในทางลบด้วย (ที่แสดงออกมาชัดเจนคือ เราจะพูดกับคนๆนั้นน้อยลง)
- ชอบให้คนอื่นพูดดีๆ กับตัวเอง อย่างเวลาเราทำงานผิด แล้วโดนคนอื่นพูดจาใส่อารมณ์ด้วย เราก็จะคิดในใจว่า "ก็เราไม่ได้ตั้งใจ บอกเราดีๆไม่ได้เหรอ" เพราะเวลาเพื่อนร่วมงานเราทำงานผิด เราก็พูดกับเขาดีๆ ไม่เคยทำเสียงตำหนิ (คือตัวเองพูดดีกับคนอื่น จึงหวังให้คนอื่นพูดดีกับตัวเอง)
- เป็นคนตั้งใจทำงาน มีความรับผิดชอบ จริงจัง และเครียดง่าย (ก็อยากให้งานออกมาเพอร์เฟ็ค แต่สุดท้ายก็ต้องปลงว่าเรามีเวลาทำงานอย่างจำกัด ต้องทำให้ทันเวลา)
- เรียนรู้ค่อนข้างช้า (เราไม่ค่อยอยากยอมรับหรอก แต่มีคนบอกมาแบบนั้น เราคิดว่าเราเพิ่งทำงานนั้นใหม่ๆ ต้องใช้เวลาจำโน่นจำนี่ ใครเพิ่งทำงานใหม่ๆก็ต้องช้าทั้งนั้น ไม่ใช่เราคนเดียว และยิ่งถ้าเป็นงานที่ใช้ความละเอียดสูง เราไม่อยากทำแบบรีบๆ เร็วๆเลย เพราะกลัวทำผิด ทำผิดแล้วก็โดนตำหนิ)
- มีอาการซึมเศร้า (ไปพบจิตแพทย์มาแล้ว เขาวินิจฉัยออกมาแบบนั้น แต่เวลามีเรื่องดีๆเข้ามาเราก็ไม่ซึมเศร้าหรอก) เคยกินยาอยู่ประมาณ 3 เดือน ก็เลิกกินไป เพราะยาหมด แล้วเราก็ยังไม่สะดวกไปหาหมอ


แค่นี้พอ เดี๋ยวยาวเกินไป คนไม่อ่าน ยังไงก็ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่