ใครเคยกลัวการเป็นฝ่ายรุกแล้วผิดหวังบ้างคะ

คือตอนสมัยเรียนมัธยม เราเคยปลื้มรุ่นพี่คนหนึ่ง แบบว่าเขาหน้าตาดี สูงยาว แต่ก็ไม่ได้ป๊อปถึงขั้นเป็นตัวท๊อปของโรงเรียนนะคะ คือเราชอบมากๆ แต่เราเป็นแค่เด็กหญิงหน้าตาธรรมดาบ้านๆคนหนึ่ง ตอนนั้นไม่รู้ว่าคิดยังไงรุกเลยค่ะ ให้เพื่อนไปขอเบอร์เลย แล้วเราเป็นฝ่ายโทรหาเขาทุกวัน คือคุยกันทุกวันจนคิดไปเองว่าเป็นแฟน(เราคิดคิดเดียวนะ555) พออยู่มาวันนึงคือแบบ..มันไม่ไหวแล้วอะ คุยกันทุกวันกะหนุงกะหนิง แต่ความสัมพันธุ์ไม่ชัดเจน เขาก็ไม่บอกเราว่ารู้สึกยังไงหรือจะคบกันแบบไหน จนเราเอ่ยปากถาม คำตอบที่ได้หรอคะ...ไม่ได้คิดอะไร คิดกับเราแค่น้อง (อึ้ง เสียใจ น้ำตามันไหลโดยไม่รู้ตัว) เราเสียใจมาก เพราะเขาคือผู้ชายคนแรกที่เราปลื้มแล้วเราเป็นรุกเข้าหา คือแบบชอบจริงจังมาก หวังมาก แล้วเขาก็คุยกับเราแบบแฟนเลย บอกฝันดี บอกคิดถึงทุกวันแต่พอถามว่าคิดยังไงกับเราแล้วแบบ..อึ้ง คือร้องไห้หนักมาก เสียใจมาก เสียใจจนจุกพูดอะไรไม่ออก แล้วตอนนั้นเขาก็ร้องไห้กับเรานะ เขาก็ขอโทษและร้องไห้(ร้องทำไมไม่รู้) แล้วเราก็ตัดใจ เพราะไม่มีหวัง และหลังจากนั้นเราก็มีคนแอบชอบอีกคนหนึ่ง คือคนนี้ก็ชอบแบบจริงจังเหมือนกัน แต่ไม่กล้าค่ะ กลัวเพราะเคยมีประสบการณ์แล้ว จนเวลาเลยผ่านไปเกือบสิบปีแล้วที่ยังไม่เคยเอ่ยปากบอก มันรู้สึกค้างคาใจค่ะ ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างคะ แล้วมีวิธีการจัดการยังไงคะ