(บันทึก)บทที่ 1 "เจ้าหญิงน้ำแข็งกับอัศวินดาวตก"
เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นที่
หัวใจของหญิงสาวถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง
การเดินทางผ่านช่วงเวลาที่หนาวเหน็บทำให้
้น้ำแข็งค่อยๆปกคลุมและกัดกลืนหัวใจของเธอ จนหัวใจของเธอเยือกเย็นและด้านชา เธอเฝ้าภาวนากับดวงดาวบนฟากฟ้า
ให้เธอได้พบกับความอบอุ่นที่จะช่วยสลาย
น้ำแข็งที่คอยกัดกินหัวใจของเธอและเฝ้ารอให้ดาวตกลงมาเพื่อให้คำอธิษฐานของเธอเป็นจริง
เนิ่นนาน...
แต่ดาวดวงนั้นก็ยังไม่ร่วงหล่นลงมา เธอได้แต่เฝ้ารอ
เวลาผ่านไป ความหวังเริ่มเลือนลางและเธอเริ่มถอดใจ
เธอตัดสินใจออกตามหาคำตอบด้วยตัวของเธอเอง
เธอถามผู้คนที่เดินผ่านทางไปมา แต่ก็ไม่มีใครสามารถหาคำตอบให้เธอได้ หญิงสาวถอดใจและยอมรับชะตาแล้วว่า
เธอต้องอยู่กับความเหน็บหนาวนี้ตราบลมหายใจสุดท้าย
หญิงสาวผู้อ่อนแรงทรุดตัวลงนั่งท่ามกลางผู้คนมากมาย เธอสิ้นหวังและอ่อนล้า น้ำตาที่ไหลออกมาเย็นราวกับน้ำที่ไหลผ่านธารน้ำแข็ง
ทันใดนั้น ก็มีมือมือหนึ่งยื่นมาเช็ดน้ำตาให้กับเธอ เธอเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของมือนั้น
ภาพอัศวินพเนจรพร้อมกับดาบคู่และม้าสีหมอกก็พลันปรากฏต่อหน้าเธอ
อัศวินเอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ว่าเหตุใดเธอจึงได้ดูเศร้าหมองเช่นนี้ หญิงสาวเล่าเรื่องทั้งหมดแก่เขา
และถามอัศวินว่า "ท่านพอจะรู้หรือไม่ว่า ดวงดาวที่ข้ารอ จะตกลงมาเมื่อไร ข้าทรมานเหลือเกิน"
อัศวินยิ้ม และตอบว่า "ข้าไม่รู้หรอกว่าดวงดาวที่ท่านรอ
จะตกลงมาเมื่อไร ข้ารู้แค่เพียงว่า ตอนนี้ท่านอ่อนล้าเกินกว่าจะตามหาคำตอบใดๆอีกต่อไป"
อัศวินกุมมือหญิงสาวไว้
ก่อนจะพาเธอเดินออกมาจากตรงนั้น เขาสัญญากับเธอว่าจะช่วยเธอตามหาคำตอบนั้น
ทั้งสองออกเดินทางเพื่อตามหานักพยากรณ์
ระหว่างการเดินทาง หญิงสาวยังคงทรมานจากน้ำแข็ง
ที่เกาะอยู่ภายในใจของเธอ แต่ต่างออกไปคือ เธอมีชายที่หวังดีกับเธอคอยอยู่เคียงข้าง กุมมือเธอ และโอบกอดเธอ ให้ความอบอุ่นแก่เธอ แม้ตัวของเขาเองจะต้องเหน็บหนาวไปด้วยก็ตาม
วันคืนผ่าน หญิงสาวสัมผัสได้ว่า น้ำแข็งที่คอยเกาะกินหัวใจของเธอ ได้ค่อยๆละลายไป เธอไม่ต้องทนทุกข์ทรมานเหมือนวันวาน เธอประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และถามอัศวินว่า "ท่านรู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น"
อัศวินตอบว่า "ดาวตกที่ท่านเฝ้าตามหาอาจจะตกอยู่สักที่ใดที่หนึ่ง เพียงแค่ท่านมองไม่เห็นเท่านั้นเอง คำอธิษฐานของท่านอาจจะเป็นจริงตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแค่มันยังเดินทางมาไม่ถึงท่าน นับจากนี้ไปดาวดวงใดที่ตกจากฟากฟ้าก็ไร้ความหมายเพราะท่านจะมีข้าอยู่ข้างกายและคอยเป็นไออุ่นให้ท่านเสมอเมื่อท่านเหน็บหนาว"
#เจ้าหญิงน้ำแข็งกับอัศวินดาวตก
By ขาวมณีขี้เหวี่ยง
เปนเรื่องที่เเฟนผมเเตง่ขึ้นมา เลยอยากถามความเห็นเพื่อนๆๆว่ามันโอเครไหม
เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นที่
หัวใจของหญิงสาวถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง
การเดินทางผ่านช่วงเวลาที่หนาวเหน็บทำให้
้น้ำแข็งค่อยๆปกคลุมและกัดกลืนหัวใจของเธอ จนหัวใจของเธอเยือกเย็นและด้านชา เธอเฝ้าภาวนากับดวงดาวบนฟากฟ้า
ให้เธอได้พบกับความอบอุ่นที่จะช่วยสลาย
น้ำแข็งที่คอยกัดกินหัวใจของเธอและเฝ้ารอให้ดาวตกลงมาเพื่อให้คำอธิษฐานของเธอเป็นจริง
เนิ่นนาน...
แต่ดาวดวงนั้นก็ยังไม่ร่วงหล่นลงมา เธอได้แต่เฝ้ารอ
เวลาผ่านไป ความหวังเริ่มเลือนลางและเธอเริ่มถอดใจ
เธอตัดสินใจออกตามหาคำตอบด้วยตัวของเธอเอง
เธอถามผู้คนที่เดินผ่านทางไปมา แต่ก็ไม่มีใครสามารถหาคำตอบให้เธอได้ หญิงสาวถอดใจและยอมรับชะตาแล้วว่า
เธอต้องอยู่กับความเหน็บหนาวนี้ตราบลมหายใจสุดท้าย
หญิงสาวผู้อ่อนแรงทรุดตัวลงนั่งท่ามกลางผู้คนมากมาย เธอสิ้นหวังและอ่อนล้า น้ำตาที่ไหลออกมาเย็นราวกับน้ำที่ไหลผ่านธารน้ำแข็ง
ทันใดนั้น ก็มีมือมือหนึ่งยื่นมาเช็ดน้ำตาให้กับเธอ เธอเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของมือนั้น
ภาพอัศวินพเนจรพร้อมกับดาบคู่และม้าสีหมอกก็พลันปรากฏต่อหน้าเธอ
อัศวินเอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ว่าเหตุใดเธอจึงได้ดูเศร้าหมองเช่นนี้ หญิงสาวเล่าเรื่องทั้งหมดแก่เขา
และถามอัศวินว่า "ท่านพอจะรู้หรือไม่ว่า ดวงดาวที่ข้ารอ จะตกลงมาเมื่อไร ข้าทรมานเหลือเกิน"
อัศวินยิ้ม และตอบว่า "ข้าไม่รู้หรอกว่าดวงดาวที่ท่านรอ
จะตกลงมาเมื่อไร ข้ารู้แค่เพียงว่า ตอนนี้ท่านอ่อนล้าเกินกว่าจะตามหาคำตอบใดๆอีกต่อไป"
อัศวินกุมมือหญิงสาวไว้
ก่อนจะพาเธอเดินออกมาจากตรงนั้น เขาสัญญากับเธอว่าจะช่วยเธอตามหาคำตอบนั้น
ทั้งสองออกเดินทางเพื่อตามหานักพยากรณ์
ระหว่างการเดินทาง หญิงสาวยังคงทรมานจากน้ำแข็ง
ที่เกาะอยู่ภายในใจของเธอ แต่ต่างออกไปคือ เธอมีชายที่หวังดีกับเธอคอยอยู่เคียงข้าง กุมมือเธอ และโอบกอดเธอ ให้ความอบอุ่นแก่เธอ แม้ตัวของเขาเองจะต้องเหน็บหนาวไปด้วยก็ตาม
วันคืนผ่าน หญิงสาวสัมผัสได้ว่า น้ำแข็งที่คอยเกาะกินหัวใจของเธอ ได้ค่อยๆละลายไป เธอไม่ต้องทนทุกข์ทรมานเหมือนวันวาน เธอประหลาดใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และถามอัศวินว่า "ท่านรู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น"
อัศวินตอบว่า "ดาวตกที่ท่านเฝ้าตามหาอาจจะตกอยู่สักที่ใดที่หนึ่ง เพียงแค่ท่านมองไม่เห็นเท่านั้นเอง คำอธิษฐานของท่านอาจจะเป็นจริงตั้งแต่แรกแล้ว เพียงแค่มันยังเดินทางมาไม่ถึงท่าน นับจากนี้ไปดาวดวงใดที่ตกจากฟากฟ้าก็ไร้ความหมายเพราะท่านจะมีข้าอยู่ข้างกายและคอยเป็นไออุ่นให้ท่านเสมอเมื่อท่านเหน็บหนาว"
#เจ้าหญิงน้ำแข็งกับอัศวินดาวตก
By ขาวมณีขี้เหวี่ยง