ความทุกข์ของความรักบางครั้งก็เกิดขึ้นจากใจที่ไม่มั่นคงของรา
หวั่นไหวที่จะเดินบนเส้นทางนั้น บนเส้นทางแห่งความรักมีหลายกหลายเส้นทาง
เพียงแต่เราจะเลือกเดินบนเส้นทางไหนต่างหากละ หรือ แค่ได้เดินจับมือร่วมกับใครสักคนก็พอ
หรือ เห็นแค่รอยยิ้มก็มีความสุข บางครั้งความรักก็ไม่ได้หวังอะไรมากมายบางครั้งก็ต้องการคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ
ถึงแม้บางครั้งก็ไม่ได้คบกันอย่างที่หวัง แค่ได้รักกันมันก็คุ้มแล้วไม่ใช่เหรอ รักที่ใจรักได้นานดีกว่าคบแล้วเลิก
อาจจะล้มหรือท้อแท้กับการทุ่มเทความรักแต่ก็เลือกที่จะทำต่อไป เราไม่สามารถที่จะห้ามให้คิดในอะไรหลาย ๆ
อย่างไม่ได้หรอก ขอแค่ใจที่มันรักและไม่คิดจะทิ้งกันก็มากพอแล้ว แม้ความรักจะทำให้หลาย ๆ คนต้องเจ็บปวดแต่หลาย ๆ
คนก็ยอมที่จะเสี่ยง เพื่อที่จะรัก ไม่จำเป็นเลยว่ารักที่มีนั้นจะเกิดหรือจบยังไงแต่จำเป็นที่ว่า
เราดูแลรักษารักเรามีมานั้นเต็มที่แล้วหรือยัง คนส่วนมากไม่ยอมที่จะทำอะไรตอนมีเวลาแต่จะรอให้มันผ่านไปแล้วถึงจะคิดได้ว่าทำไม
ตอนนั้นตอนที่มีเวลาทำไมไม่ทำให้ดีที่สุด สุดท้ายก็ต้องกลับมานั่งเสียใจ มัวแต่คิดถึงว่าพรุ่งนี้ยังมีเสมอ รอทำพรุ่งนี้ก็ได้
พรุ่งนี้มันไม่มีเสมอไปหรอก อยู่ที่เราว่าจะสร้างวันนี้ให้เป็นวันสุดท้ายยังไงมันถึงจะดี
ความรักรักมันไม่เที่ยงอยู่แล้ว มันอาจจะจบลงแบบไม่ตั่งตัว หรือ อยู่นานจนคิดไม่ถึงก็ได้ โอกาสมีไม่มาก และไม่ง่ายที่จะเจอโอกาสนั้น
เราต้องเลือกแล้วว่า จะเสี่ยง หรือ จะถอย บางครั้งก็เสียใจร้องไห้แต่ก็ขอเลือกที่จะรักแค่คนเดียว ดีกว่าไปวิ่งหามัน
ชีวิตหนึ่งก็อยากจะเดินจับมือใครบางคนไปบนเส้นทางแห่งวันใหม่ อยากจะร่วมทุกข์ร่วมสุข หัวเราะและร้องไห้ไปพร้อม ๆ กันตลอดไป...
เรื่องที่ 2 ที่เขียน 555-
หวั่นไหวที่จะเดินบนเส้นทางนั้น บนเส้นทางแห่งความรักมีหลายกหลายเส้นทาง
เพียงแต่เราจะเลือกเดินบนเส้นทางไหนต่างหากละ หรือ แค่ได้เดินจับมือร่วมกับใครสักคนก็พอ
หรือ เห็นแค่รอยยิ้มก็มีความสุข บางครั้งความรักก็ไม่ได้หวังอะไรมากมายบางครั้งก็ต้องการคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ
ถึงแม้บางครั้งก็ไม่ได้คบกันอย่างที่หวัง แค่ได้รักกันมันก็คุ้มแล้วไม่ใช่เหรอ รักที่ใจรักได้นานดีกว่าคบแล้วเลิก
อาจจะล้มหรือท้อแท้กับการทุ่มเทความรักแต่ก็เลือกที่จะทำต่อไป เราไม่สามารถที่จะห้ามให้คิดในอะไรหลาย ๆ
อย่างไม่ได้หรอก ขอแค่ใจที่มันรักและไม่คิดจะทิ้งกันก็มากพอแล้ว แม้ความรักจะทำให้หลาย ๆ คนต้องเจ็บปวดแต่หลาย ๆ
คนก็ยอมที่จะเสี่ยง เพื่อที่จะรัก ไม่จำเป็นเลยว่ารักที่มีนั้นจะเกิดหรือจบยังไงแต่จำเป็นที่ว่า
เราดูแลรักษารักเรามีมานั้นเต็มที่แล้วหรือยัง คนส่วนมากไม่ยอมที่จะทำอะไรตอนมีเวลาแต่จะรอให้มันผ่านไปแล้วถึงจะคิดได้ว่าทำไม
ตอนนั้นตอนที่มีเวลาทำไมไม่ทำให้ดีที่สุด สุดท้ายก็ต้องกลับมานั่งเสียใจ มัวแต่คิดถึงว่าพรุ่งนี้ยังมีเสมอ รอทำพรุ่งนี้ก็ได้
พรุ่งนี้มันไม่มีเสมอไปหรอก อยู่ที่เราว่าจะสร้างวันนี้ให้เป็นวันสุดท้ายยังไงมันถึงจะดี
ความรักรักมันไม่เที่ยงอยู่แล้ว มันอาจจะจบลงแบบไม่ตั่งตัว หรือ อยู่นานจนคิดไม่ถึงก็ได้ โอกาสมีไม่มาก และไม่ง่ายที่จะเจอโอกาสนั้น
เราต้องเลือกแล้วว่า จะเสี่ยง หรือ จะถอย บางครั้งก็เสียใจร้องไห้แต่ก็ขอเลือกที่จะรักแค่คนเดียว ดีกว่าไปวิ่งหามัน
ชีวิตหนึ่งก็อยากจะเดินจับมือใครบางคนไปบนเส้นทางแห่งวันใหม่ อยากจะร่วมทุกข์ร่วมสุข หัวเราะและร้องไห้ไปพร้อม ๆ กันตลอดไป...