ยังรู้สึกเหมือนเดิม

ไม่ว่าจะอีกกี่ครั้งก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม 
รู้สึกว่าวันนี้ก็ดูร่าเริงปกติ 
รู้สึกว่าพรุ่งนี้ที่สดใสคงรอเราอยู่ 
หลับตานอนเพื่อรอให้วันพรุ่งนี้มาถึง 
แต่แล้ววันพรุ่งนี้มันก็ไม่เป็นเหมือนเดิมอย่างที่คิดไว้ 
แล้วความรู้สึกเดิมๆก็กลับมา 

ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น 
หาเหตุผลร้อยแปดพันอย่างเพื่อถามว่า.....เพราะอะไร? 
มีเหตุผลมากมายที่ไม่อยากยอมรับ 
จมดิ่งกับความรู้สึกนั้นไปอีกสักพัก 
เสียใจ

เสียใจที่จะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว 
อย่างน้อยก็ที่ตู้ปลา ในเลนจับมือ ที่เธียเตอร์ และในสเตจคอนเสิร์ต

เสียใจที่ไม่ได้เห็นเธอเดินตามความฝันที่เธอตั้งใจไว้ในตอนแรก 
ยามแรกเริ่มที่เดิมเข้ามาด้วยรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยม และพร้อมที่จะทำสิ่งเหล่านั้น 
มันช่างเป็นภาพที่สวยงามเกินบรรยายจริงๆ

เสียใจที่จะไม่ได้เห็นความสุขของเธอเวลาที่ได้อยู่กับเพื่อนๆ 
คนที่พึงรู้จักกันได้ไม่นาน แต่กลับมีช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันมากที่สุด 
จนมีความผูกพันราวกันเป็นครอบครัว เรารู้สึกได้ว่ามันเป็นแบบนั้น

เสียใจที่คงจะไม่เห็นรอยยิ้มนั้นอีกแล้ว 
รอยยิ้มที่แสนสดใส ที่พร้อมจะส่งมอบพลังงานบวกมากสู่ผู้ที่พบเห็นอยู่เสมอๆ 

รู้อยู่แล้วว่ายังไงเวลานี้ก็ต้องมาถึง แต่เพียงรู้สึกอยากขอให้มันยืนยาวออกไปอีกสักหน่อย
อยากจะรู้จักกับเธอให้มากกว่านี้ อยากเข้าไปพูดคุยในอีกหลายเรื่องๆ 
แต่เวลาก็มีจำกัดเสมอสำหรับผู้ต้องการมัน 

ที่ผ่านมาเธอคงจะเหนื่อยมากใช่ไหม 
ทั้งเรื่องราวที่เธอต้องเจอในแต่ละวัน และเรื่องราวร้ายๆที่ถลาโถมเข้ามาหาเธอ
ในเวลานั้นตัวเราเองก็ทำได้เพียงแค่ให้กำลังใจ แล้วบอกว่า มันจะผ่านไปได้ด้วยดี 
ในเวลานี้เธอตัดสินใจเลือกเส้นทางเดินใหม่ 
เส้นทางที่เธอคิดว่าเธอจะทำมันได้ดีกว่า เส้นทางเดิมที่เธอเลือกเดินอยู่ 
ถ้าให้พูดกันจากความรู้สึกข้างในจริงๆก็คงไม่อยากให้ไป
แต่ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้ว ในฐานะของคนที่อยากเห็นเธอมีความสุขมากที่สุดคนหนึ่ง
ก็คงบอกได้แค่ว่า ขอให้โชคดีนะ 
ประสบความสำเร็จกับสิ่งที่ตั้งใจจะทำ ไม่พบพานเรื่องราวร้ายๆ 
และถ้าวันใดที่เกิดท้อ พวกเราก็จะไม่ไปไหนหรอก จะอยู่ตรงนี้ๆ
ค่อยให้กำลังใจอยู่เสมอ และจดจำช่วงเวลาแห่งความสุขนี้ตลอดไป
แด่สาวน้อยผู้เลือกเดินในเส้นทางใหม่ 

แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  BNK48 นวพร จันทร์สุข (เค้ก)
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่