กวีมุมมืด

กระทู้คำถาม

กลีบดอกขาว สุดสกาว สะอาดตา
หมู่ภุมรา ดอมดม ชมไสว
กลีบบางเบา ดุจปุยนุ่น ให้ปลิวไป
งามอย่างไร ก็ร่วงโรย โปรยพื้นดิน #กวีมุมมืด #ดอกแก้ว

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 3910380

ร่วมแสดงความรู้สึก:

ชลภูมิ ถูกใจ, ฮกกงจื้อ ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3821660 ถูกใจ, เด็กหญิงเจ้ย ซึ้ง, ยัยตัวร้ายอุซางิ หลงรัก, สมาชิกหมายเลข 868666 ซึ้ง

▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼

แสดงความคิดเห็น

คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ

เข้าสู่ระบบ

กระทู้ที่คุณอาจสนใจ

.... * * * รักเร่ * * * ....

พรายกลีบพร่างพรางก้านบานสล้าง พราวน้ำค้างกลั่นหยดรดดอกฉม แพรวพิลาสวาดพิไลให้ใครชม เด็ดดอมดมรักเร่แล้วเร่ร้าง ช้ำกลีบสวยด้วยเชยแล้วเลยล่วง บานดอกร่วงโรยราแล้วลาห่าง เหมือนแรกรักเร่าร้อนอ้อนใจวาง เมื่อ

คุณแม่ใจดี

🌸🍃 ด อ ก • ไ ม้ • ใ น • มื อ • เ ธ อ 🍃🌸

กลีบอ่อนบาง กลิ่นแผ่วจาง ในมือเธอ เมื่อเสนอ ช่อดอกไม้ แทนใจฉัน ประคองมา กว่าจะมอบ ให้เธอนั้น กลัวไม่ทัน กลีบปลิดโปรย ร่วงโรยรา เธอรับไว้ ไม่ห่วงใย ไม่ถนอม เพียงดมดอม หมดกลิ่นไป ก็ไร้ค่า กลีบชอกช้ำ ปล

สมาชิกหมายเลข 1459811

>>>เข็มแดง<<<

เข็มแดงแย้มกลีบทาบอาบแสงทอง งามผุดผ่องริมรั้วพลิ้วไหวไหว ยืนตระหง่านท้าลมแดดท่ามเป็นไป แดงดั่งไฟส่องสว่างกลางอุรา สีแดงสดปลุกปลอบให้กล้าหาญ ชุบวิญญาณแกร่งกล้าทุกปัญหา เป็นสัญลักษณ์แสงชัยและศรัทธา ให้

ออมอำพัน

*** ดูอ้างว้างไร้กอหน่อกวี ***

ปลูกดอกไม้ริมถนนผู้คนผ่านช่วงเวลายาวนานวารเปลี่ยนผันเกินสิบปีล่วงลับนับคืนวันถูกสะบั้นกิ่งก้านรานหลายครา หากแต่รากยึดยืนพอฟื้นใหม่ค่อยแตกใบดอกผลิมิหมดค่าปุ๋ยน้ำน้อยขาดปรุงบำรุงมากลีบดอกพาสีช้ำซ้ำจืดจา

seagrass01

...ฝากลม...

ฝากลมพา เพลงรัก ลอยจากสรวง จากหนึ่งห้วง ดวงใจ ใฝ่เสนอ ด้วยภักดี มีตอบ ไว้มอบเธอ มั่นเสมอ เพ้อพร่ำ ลำนำวาง ฝากดวงดาว พราวพรม ช่วยห่มหนาวเมื่อถึงค

สุนันท์ยา

“ด้วยว่า “มวลมนุษยชาตินั้น เป็นเหมือนต้นหญ้า

และบารมีทั้งสิ้นของเขาก็เป็นเหมือนดอกหญ้า ต้นหญ้าเหี่ยวแห้ง และดอกมันก็ร่วงโรยไป แต่พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า ยั่งยืนอยู่เป็นนิตย์” คำกล่าวนั้นคือความจริงอันประเสริฐซึ่งได้ประกาศให้พวกท่านทร

สมาชิกหมายเลข 3459975

>>>ผ้าปัก<<<

๏ ขยับเข็ม เรียงร้อย ปักผืนผ้า ด้วยลีลา จินตนา พาประสาน ผ่านมุ่นปุ่ม ปมไหม ใยตระการ ละลานหลาก สีสัน พรรณ

รัชต์สารินท์

แต่งไปเรื่อย...แก้ว...

๐ ส่งกลิ่นอวลยวนใจในแหล่งหล้า ภุมรารอเคล้าเนาเกสร กลีบสดสวยรวยรินกลิ่นกำจร โอ้บังอรชูช่อรอผู้ใด อยู่ในดงดอกขาวพราวสะอาด งามผุดผาดผ่องเพี้ยงเพ็ญไสว ต้องน้ำค้างพร่างระยับจับดวงใจ แสนตรึงจิตพิสมัยในผกา

สมาชิกหมายเลข 2326479

๐๐๐ กรุ่นอายอวลยวนถวิลมิสิ้นสร่าง ๐๐๐

กรุ่นอายอวลยวนถวิลมิสิ้นสร่างกลีบบอบบางบานแย้มแต้มหยาดใสน้ำค้างพราววาววับจับกลางใจ-เกสรไล้ชโลมต้องละอองนวล รำเพยลมฉมรื่นชื่นนาสาแทรกอุราเร้ารึงคะนึงหวนแนบจุมพิตชิดพร้อมถนอมนวลมิลามลวนรุกเร่งเกรงช้ำรอย

seagrass01

>>>สุสานสรวง<<<

สุสานสรวง ร่วงโรย ดั่งโลกฝัน เงาจันทร์ส่อง ซึ้งซับ กับพฤกษา ดอกไม้โปรย กลบหลับ วิญญาณลา เสียงลมพา โหยหวน ครวญนิรันดร์ ใต้ป้ายหิน ผุพัง ดั่งอาณา ซากอุรา จ่อมจม ทิ้งฝอยฝัน ดินซ่อนร่าง รุ่ยลับ ดับตะวัน

รัชต์สารินท์

อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ แต่งกลอน

{room_name}

กวีมุมมืด

กระทู้ที่คุณอาจสนใจ