ตอนนี้ผมอายุ 24 ปี เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยและทำงานแล้ว เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลามาก ไม่ขอเกริ่นนำเนื้อหามากครับ (ผมกลัวว่าเขียนไปแล้วอาจจะมีแต่น้ำ)
ผมมีปัญหากับอาการคิดเล็กคิดน้อยตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งทำให้ผมมีปัญหาในการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นบ่อยครั้งมาก ให้ยกตัวอย่างของปัญหาอาการตัวเองขอสรุปเป็นข้อดังนี้น่ะครับ
1.เสียความมั่นใจมากเวลาที่ตัวเองโดนตำหนิระหว่างตั้งใจทำอะไรสักอย่าง เช่น อ่านหนังสือสอบแล้วมีคนมาขัดหน่อยจะทำให้เรากระวนกระวายลืมเนื้อหาที่อ่านมา หรือจะเริ่มทำอะไรใหม่ ๆ แล้วโดนขัดจะล้มเลิกความตั้งใจนั้นไปเร็วมาก
2.มีปัญหาความสัมพันธ์กับคนในที่ทำงาน ส่วนตัวแล้วผมเป็นคนที่ไม่ชอบคุยหรือแสดงออกมาก แต่ด้วยสายงานที่ทำอยู่ต้องใช้ทักษะการพูด ซึ่งบ่อยครั้งผมกังวลมากเกินไปว่าเวลาที่พูดอะไรออกไปเวลา คนฟังจะโกรธเกลียดเราหรือเปล่า แล้วผมไม่รู้ด้วยว่าจะเริ่มต้นประโยคเริ่มสนทนากับอีกฝ่ายอย่างไรดีครับ (บางครั้งผมก็รู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองพูดออกไปมันก็เป็นประโยคเดิม ๆ กลัวคนฟังจะเบื่อเรา)
3.บ่อยครั้งที่ผมมีความคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำถูกกลับกลายเป็นว่าไม่ดีในสายตาคนอื่น (คือไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดีครับ แต่ไม่ได้เป็นการพูดทำให้ภาพลักษณ์ตัวเองดีน่ะครับ) เช่น เวลามีเพื่อนทะเลาะกันผมจะวางตัวเป็นกลางแล้วค่อยตัดสินว่าฝ่ายไหนถูกผิด กลับเป็นว่าเพื่อนมาโกรธผมแทน (กรณีนี้เกิดกับตัวผมบ่อยมาก) หรือเวลาใครร้องไห้เสียใจแล้วผมเข้าไปปลอบใจกลับโดนปฏิเสธด่ากลับมา (ผมอาจจะเข้าไปผิดเวลาเอง ไม่รู้กาลเทศะ) ปัญหาข้อนี้หนักสุดจนทำให้ผมต้องเสียเพื่อนที่เรียนกันมาในมหาวิทยาลัย
4.พูดไม่เป็นประโยคเวลาเจอคนอื่นที่ไม่สนิท แบบผมคิดไม่ออกมาจะคุยอะไรกับอีกฝ่ายดีครับ เคยพยายามเล่นเล่าเรื่องตลกแล้วอีกฝ่ายก็ทำหน้าเบื่อ ๆ อ่ะครับ
จริงแล้วมีปัญหาเกี่ยวกับอาการของตัวเองอีกมากครับ แต่ผมพยายามสรุปปัญหาที่ตัวเองเจอบ่อย ๆ แล้วให้อ่านเข้าใจง่ายหน่อย (หรือจะงงกว่าเก่า) จนผมกลัวว่าถ้าอาการคิดเล็กคิดน้อยยังไม่หายไป จะทำให้การใช้ชีวิตในอนาคตต้องลำบากมากขึ้น (ผมกังวลหนักจนอยากไปปรึกษาจิตแพทย์ แต่ก็กลัวโดนคนอื่นคิดว่าตัวเองเป็นบ้า) ผมอยากได้ความเห็นจากคนอื่นก่อนครับว่า เราจะรับมือกับอาการแบบนี้อย่างไรดีครับ?
จะรับมือกับอาการคิดเล็กคิดน้อยอย่างไรครับ?
ผมมีปัญหากับอาการคิดเล็กคิดน้อยตัวเองมาตั้งแต่เด็ก ซึ่งทำให้ผมมีปัญหาในการใช้ชีวิตร่วมกับคนอื่นบ่อยครั้งมาก ให้ยกตัวอย่างของปัญหาอาการตัวเองขอสรุปเป็นข้อดังนี้น่ะครับ
1.เสียความมั่นใจมากเวลาที่ตัวเองโดนตำหนิระหว่างตั้งใจทำอะไรสักอย่าง เช่น อ่านหนังสือสอบแล้วมีคนมาขัดหน่อยจะทำให้เรากระวนกระวายลืมเนื้อหาที่อ่านมา หรือจะเริ่มทำอะไรใหม่ ๆ แล้วโดนขัดจะล้มเลิกความตั้งใจนั้นไปเร็วมาก
2.มีปัญหาความสัมพันธ์กับคนในที่ทำงาน ส่วนตัวแล้วผมเป็นคนที่ไม่ชอบคุยหรือแสดงออกมาก แต่ด้วยสายงานที่ทำอยู่ต้องใช้ทักษะการพูด ซึ่งบ่อยครั้งผมกังวลมากเกินไปว่าเวลาที่พูดอะไรออกไปเวลา คนฟังจะโกรธเกลียดเราหรือเปล่า แล้วผมไม่รู้ด้วยว่าจะเริ่มต้นประโยคเริ่มสนทนากับอีกฝ่ายอย่างไรดีครับ (บางครั้งผมก็รู้สึกว่าสิ่งที่ตัวเองพูดออกไปมันก็เป็นประโยคเดิม ๆ กลัวคนฟังจะเบื่อเรา)
3.บ่อยครั้งที่ผมมีความคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำถูกกลับกลายเป็นว่าไม่ดีในสายตาคนอื่น (คือไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดีครับ แต่ไม่ได้เป็นการพูดทำให้ภาพลักษณ์ตัวเองดีน่ะครับ) เช่น เวลามีเพื่อนทะเลาะกันผมจะวางตัวเป็นกลางแล้วค่อยตัดสินว่าฝ่ายไหนถูกผิด กลับเป็นว่าเพื่อนมาโกรธผมแทน (กรณีนี้เกิดกับตัวผมบ่อยมาก) หรือเวลาใครร้องไห้เสียใจแล้วผมเข้าไปปลอบใจกลับโดนปฏิเสธด่ากลับมา (ผมอาจจะเข้าไปผิดเวลาเอง ไม่รู้กาลเทศะ) ปัญหาข้อนี้หนักสุดจนทำให้ผมต้องเสียเพื่อนที่เรียนกันมาในมหาวิทยาลัย
4.พูดไม่เป็นประโยคเวลาเจอคนอื่นที่ไม่สนิท แบบผมคิดไม่ออกมาจะคุยอะไรกับอีกฝ่ายดีครับ เคยพยายามเล่นเล่าเรื่องตลกแล้วอีกฝ่ายก็ทำหน้าเบื่อ ๆ อ่ะครับ
จริงแล้วมีปัญหาเกี่ยวกับอาการของตัวเองอีกมากครับ แต่ผมพยายามสรุปปัญหาที่ตัวเองเจอบ่อย ๆ แล้วให้อ่านเข้าใจง่ายหน่อย (หรือจะงงกว่าเก่า) จนผมกลัวว่าถ้าอาการคิดเล็กคิดน้อยยังไม่หายไป จะทำให้การใช้ชีวิตในอนาคตต้องลำบากมากขึ้น (ผมกังวลหนักจนอยากไปปรึกษาจิตแพทย์ แต่ก็กลัวโดนคนอื่นคิดว่าตัวเองเป็นบ้า) ผมอยากได้ความเห็นจากคนอื่นก่อนครับว่า เราจะรับมือกับอาการแบบนี้อย่างไรดีครับ?