เคยเป็นแบบผมบ้างไหมพอ "อกหักจากรักครั้งแรก" แล้วจะรู้สึกแปลกๆกับชีวิต

เริ่มเลยนะครับ ผมเพื่อนในกลุ่มอยุ่5-6คน ซึ่ง ! ผมได้เป็นแฟนกับเพื่อนในกลุ่มเดียวกันอีก แต่พอเลิกกันไปผมก็ได้แยกตัวออกจากกลุ่มมาเลยเพราะว่าผมทำใจไม่ได้ที่เห็นเขาพูดถึงคนที่ชอบใหม่ทั้งๆที่พึ่งเลิกกันไม่ถึงวัน (จริงๆเขาชอบคนอื่นตั้งแต่คบกับผมแล้ว) พอผมได้แยกตัวออกมา การใช้ชีวิตของผมก็ดูจะไม่ไหลลื่นเหมือนเมื่อก่อน ทำอะไรก็ติดขัดไปหมด จนผมเริ่มอยู่กับตัวเองนานขึ้นๆๆๆๆๆ จนมันชินกับการอยู่คนเดียว ส่วนเพื่อนในกลุ่มผมก็คุยน้อยลงๆ ผมได้อยู่กับตัวเองนานพอสมควร แต่ก็ยังมีเพื่อนจากกลุ่มอื่นๆให้คุยได้บ้าง เฮฮาบ้างตามแต่ในความเฮฮาในใจมันไม่เหลือแล้ว ตอนนี้ผมชินกับแบบนี้ไปแล้ว มันรู้สึกดีเหมือนกันนะ เราไม่ต้องแคร์ใครมากนอกจากตัวเองและครอบครัว หรือมันจะจริงกับตรรกะนี้ "คนที่ไม่ใช่ เขาจะจากไปตามธรรมชาติ" แต่ก็ต้องขอบคุณสำหรับรักครั้งแรกนี้ เพราะมันสอนผมเยอะมากๆ ปกติผมจะเป็นพวกแคร์คนอื่นไปหมดยกเว้นตัวเอง แต่ตอนนี้ก็เริ่มจะแคร์แค่คนที่แคร์เรา