จะเกริ่นยังไงดี ...
ยอมรับว่าส่วนตัวเปนคนคิดมาก เวลาแต่ละวันก้ผ่านไปแบบ ถ้าคนถามอะไร

ก็จำไม่ได้หรอก ตอนอยู่กับคนเย้อะก้มีความสุขดีหรอก เวลาไม่มีไครนะ ก้ชอบคิดไปเรื่อยเปื่อย หนักไปทางด้านลบ เคยถามตัวเองนะว่าโรคจิตอะป่าว เผื่อคนอื่นจะเป็นเหมือนกัน คิดไปเรื่อยๆ เดินคนเดียว

ก้ลืมว่ากำลังเดินอยู่ คิดไปแบบ ... ลองคิดตามผมนะ วันนี้ผมเพิ่งโดนแฟนบอกเลิก แล้ว

ก้คิดนะ ระว่างก่อนจะเลิกมันพอมีสันยานมาแล้วอ่ะว่าจะเลิก ก้คิดทุกวันแหละ ประมานเดือนนึงมั้ง ว่า

เมื่อไรจะบอกเลิก คิดไปต่างๆนานา เป็นต้น บางทีก็คิดนะว่าไม่สบายรึป่าววะ หรือต้องมีคนสักคนมาอยู่ข้างๆ หรือจะต้องรุ้จักโตกว่านี้ เห้ออออ ...มาบ่นเฉยๆ เผื่อมีคนประเภทนี้หลายคน มาแชร์กัน เผื่อจะมีจุดกึ่งกลางที่แก้ปันหาไรแบบนี่
เป็นโรคแพ้การอยู่คนเดียว เคยมั้ย?
ยอมรับว่าส่วนตัวเปนคนคิดมาก เวลาแต่ละวันก้ผ่านไปแบบ ถ้าคนถามอะไร