อยากขอปรึกษาเพื่อนๆหน่อยค่ะ ตอนนี้เราสับสนและไม่รู้ว่าต้องทำไงดี
คือช่วงสามเดือนที่ผ่านมาเราได้กลับไปคุยกับเพื่อนผู้ชายคนนึง ที่ไม่ได้เจอกัน6ปี แต่เพื่อนเราคนนี้ เป็นเพื่อที่เคยจีบเราตอนม.ต้นและเป็นคนที่รักเรามาตลอด15ปี เพียงแค่เราเลือกเป็นแฟนกับแฟนคนปัจจุบันที่คบกันมาได้12ปี ตั้งแต่ม.4 ทำให้ตั้งแต่สมัยเรียนเราไม่ค่อยได้คุยกัน พอเข้ามหาลัยเราก็แยกย้ายกันไปและไม่ได้เจอกันเลย6ปี มีเพียงแค่การส่งข้อความHBD ให้กันแค่นั้น
จนเมื่อสามเดือนที่แล้วเราได้มีโอกาสเจอกัน ทำให้เราได้เริ่มกลับมาคุยกันจริงจังอีกครั้งแบบเพื่อนที่มีแต่ความหวังดีให้กัน
มันแปลกที่ว่า เพื่อนที่เราไม่ได้เจอกัน6ปี ต่างคนต่างมีงานทำ เจอเพื่อนใหม่มากมาย แต่พอเรากลับมาเจอกัน เหมือนเราไม่ได้เจอกันแค่1วัน ความรู้สึกเดิมๆ ความไว้ใจเดิมๆมันกลับมาและเค้ายังคงเป็นเพื่อนที่พิเศษของเรามาตลอด เรารู้สึกว่าเค้ายังรักเราอยู่ แต่เหมือนตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้งเราและเค้าต่างพยายามทำตัวเหมือนเราเป็นแค่เพื่อนธรรมดาของกันและกัน ไม่แสดงตัวในการกดไลค์รูปในเฟสบุ๊ค แต่ตลอดเวลาทั้งเราและเค้าต่างติดตามชีวิตของแต่ละฝ่ายทางเฟสบุ๊คตลอด(เรามารู้ทีหลังเพราะเราคุยกันเรื่องนี้)
แต่ปัญหาคือเวลาคุยกับเค้าแล้ว เหมือนเค้าแสดงอาการว่ายังรักเราอยู่ เราเลยถามไปตรงๆว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เค้าโอเคแล้วใช่มั้ย. เค้าบอกว่ามันก็ผ่านมานานแล้ว แล้วเค้าก็ยอมรับความจริงได้และมีความสุขกับชีวิตตอนนี้. (ตอนนี้เค้ามีแฟนที่คบกันมา6ปี) เค้าบอกว่า เมื่อก่อนเคยรักเรายังไงตอนนี้เค้าก็รักเราเหมือนเดิม เพียงแค่เปลี่ยนจากผู้ชายให้ผู้หญิง เป็นเพื่อนสู่เพื่อน และเค้ายังบอกว่าเค้าดีใจทุกครั้งที่เค้าเห็นเรามีความรักที่ดีกับแฟนเรา เพราะมันแสดงว่าเราเลือกคนไม่ผิดและมีความสุข ในทางกลับกันเราก็ดีใจและยินดีกับเค้ามากๆจริงๆที่เค้ามีแฟนและความรักที่ดี
แต่พอยิ่งเราได้คุยกัน เรากลับยิ่งสนิทกัน เราทั้งอยากขอบคุณเค้าและรู้สึกผิดกับเค้า ที่เค้ารักเราขนาดนี้ เค้าจำรายละเอียด เรื่องราวที่เกี่ยวกับเราได้ทุกอย่าง ทั้งๆที่หลายๆเรื่องเรายังจำไม่ได้เลย เราถามเค้าตรงๆว่า การที่เราคุยกับเค้าทุกวันแบบนี้ เป็นการทำร้ายเค้าทางอ้อมมั้ย ที่ทำให้เค้าตัดใจจากเราไม่ได้
เค้าบอกว่าเค้าโอเคและทำใจได้แล้ว เค้าขอแค่ให้เค้าได้คุยและดูแลเราแบบเพื่อนแบบนี้ไปเรื่อยๆได้มั้ย
แต่ปัญหาคือ เรารู้สึกว่าเรามีผลกับความรู้สึกเค้ามากเกินไป เค้าห่วงเรา(แต่ไม่เคยแสดงอาการหวง) และมีแต่ความหวังดีให้เรา จนเรากลัวว่าจะกลายเป็นการทำร้ายเค้า แต่เรากลับชินที่จะต้องได้คุยกันทุกวัน ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันทุกวัน มีบางทีเค้าก้หลุดบอกคิดถึงเรา แต่เราก็คอยเตือนสติเค้าตลอดว่าเค้าไม่ควรคิดกับเราแบบนี้และพยายามไม่แสดงอาการยินดีที่ได้รับความรู้สึกนั้น
ขอถามและปรึกษาเพื่อนนะคะ
- เรากำลังทำร้ายเค้าทางอ้อมมั้ยคะ ? หรือการที่เราเป็นเพื่อนดูแลกันไปยังงี้ มันทำให้เค้าสบายใจกว่า
- ทั้งๆที่เราแคร์เค้ามาก และรู้สึกดีกับการมีเพื่อนแบบเค้า ถ้าการที่เราคุยกันเป็นการทำร้ายเค้า เราควรทำยังไงดีคะ?
- เพราะเราต่างมีแฟนที่รักกันมากและเลือกที่จะเป็นชีวิตคู่อยู่แล้ว เราไม่แน่ใจว่าการที่เราคุยกันแบบนี้เราทำผิดอยู่มั้ยคะ?
ปล. เค้าเป็นเพื่อนผู้ชายที่ให้เกียรติเรามากๆค่ะ ไม่เคยแม้แต่จับมือกัน
และ แฟนของแต่ละฝ่ายต่างรู้ว่าเราสองคนเป็นเพื่อนที่สนิทกัน แต่เค้าไม่รู้ว่าเราคุยกันทุกวันอ่าค่ะ
ถ้าคุณกลับมาคุยกับเพื่อนคนนึงที่ยังคงรักคุณมาตลอด15ปี แต่เป็นได้แค่เพื่อนเพราะมีแฟนแล้วจะผิดมั้ยคะ?
คือช่วงสามเดือนที่ผ่านมาเราได้กลับไปคุยกับเพื่อนผู้ชายคนนึง ที่ไม่ได้เจอกัน6ปี แต่เพื่อนเราคนนี้ เป็นเพื่อที่เคยจีบเราตอนม.ต้นและเป็นคนที่รักเรามาตลอด15ปี เพียงแค่เราเลือกเป็นแฟนกับแฟนคนปัจจุบันที่คบกันมาได้12ปี ตั้งแต่ม.4 ทำให้ตั้งแต่สมัยเรียนเราไม่ค่อยได้คุยกัน พอเข้ามหาลัยเราก็แยกย้ายกันไปและไม่ได้เจอกันเลย6ปี มีเพียงแค่การส่งข้อความHBD ให้กันแค่นั้น
จนเมื่อสามเดือนที่แล้วเราได้มีโอกาสเจอกัน ทำให้เราได้เริ่มกลับมาคุยกันจริงจังอีกครั้งแบบเพื่อนที่มีแต่ความหวังดีให้กัน
มันแปลกที่ว่า เพื่อนที่เราไม่ได้เจอกัน6ปี ต่างคนต่างมีงานทำ เจอเพื่อนใหม่มากมาย แต่พอเรากลับมาเจอกัน เหมือนเราไม่ได้เจอกันแค่1วัน ความรู้สึกเดิมๆ ความไว้ใจเดิมๆมันกลับมาและเค้ายังคงเป็นเพื่อนที่พิเศษของเรามาตลอด เรารู้สึกว่าเค้ายังรักเราอยู่ แต่เหมือนตลอดเวลาที่ผ่านมาทั้งเราและเค้าต่างพยายามทำตัวเหมือนเราเป็นแค่เพื่อนธรรมดาของกันและกัน ไม่แสดงตัวในการกดไลค์รูปในเฟสบุ๊ค แต่ตลอดเวลาทั้งเราและเค้าต่างติดตามชีวิตของแต่ละฝ่ายทางเฟสบุ๊คตลอด(เรามารู้ทีหลังเพราะเราคุยกันเรื่องนี้)
แต่ปัญหาคือเวลาคุยกับเค้าแล้ว เหมือนเค้าแสดงอาการว่ายังรักเราอยู่ เราเลยถามไปตรงๆว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา เค้าโอเคแล้วใช่มั้ย. เค้าบอกว่ามันก็ผ่านมานานแล้ว แล้วเค้าก็ยอมรับความจริงได้และมีความสุขกับชีวิตตอนนี้. (ตอนนี้เค้ามีแฟนที่คบกันมา6ปี) เค้าบอกว่า เมื่อก่อนเคยรักเรายังไงตอนนี้เค้าก็รักเราเหมือนเดิม เพียงแค่เปลี่ยนจากผู้ชายให้ผู้หญิง เป็นเพื่อนสู่เพื่อน และเค้ายังบอกว่าเค้าดีใจทุกครั้งที่เค้าเห็นเรามีความรักที่ดีกับแฟนเรา เพราะมันแสดงว่าเราเลือกคนไม่ผิดและมีความสุข ในทางกลับกันเราก็ดีใจและยินดีกับเค้ามากๆจริงๆที่เค้ามีแฟนและความรักที่ดี
แต่พอยิ่งเราได้คุยกัน เรากลับยิ่งสนิทกัน เราทั้งอยากขอบคุณเค้าและรู้สึกผิดกับเค้า ที่เค้ารักเราขนาดนี้ เค้าจำรายละเอียด เรื่องราวที่เกี่ยวกับเราได้ทุกอย่าง ทั้งๆที่หลายๆเรื่องเรายังจำไม่ได้เลย เราถามเค้าตรงๆว่า การที่เราคุยกับเค้าทุกวันแบบนี้ เป็นการทำร้ายเค้าทางอ้อมมั้ย ที่ทำให้เค้าตัดใจจากเราไม่ได้
เค้าบอกว่าเค้าโอเคและทำใจได้แล้ว เค้าขอแค่ให้เค้าได้คุยและดูแลเราแบบเพื่อนแบบนี้ไปเรื่อยๆได้มั้ย
แต่ปัญหาคือ เรารู้สึกว่าเรามีผลกับความรู้สึกเค้ามากเกินไป เค้าห่วงเรา(แต่ไม่เคยแสดงอาการหวง) และมีแต่ความหวังดีให้เรา จนเรากลัวว่าจะกลายเป็นการทำร้ายเค้า แต่เรากลับชินที่จะต้องได้คุยกันทุกวัน ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันทุกวัน มีบางทีเค้าก้หลุดบอกคิดถึงเรา แต่เราก็คอยเตือนสติเค้าตลอดว่าเค้าไม่ควรคิดกับเราแบบนี้และพยายามไม่แสดงอาการยินดีที่ได้รับความรู้สึกนั้น
ขอถามและปรึกษาเพื่อนนะคะ
- เรากำลังทำร้ายเค้าทางอ้อมมั้ยคะ ? หรือการที่เราเป็นเพื่อนดูแลกันไปยังงี้ มันทำให้เค้าสบายใจกว่า
- ทั้งๆที่เราแคร์เค้ามาก และรู้สึกดีกับการมีเพื่อนแบบเค้า ถ้าการที่เราคุยกันเป็นการทำร้ายเค้า เราควรทำยังไงดีคะ?
- เพราะเราต่างมีแฟนที่รักกันมากและเลือกที่จะเป็นชีวิตคู่อยู่แล้ว เราไม่แน่ใจว่าการที่เราคุยกันแบบนี้เราทำผิดอยู่มั้ยคะ?
ปล. เค้าเป็นเพื่อนผู้ชายที่ให้เกียรติเรามากๆค่ะ ไม่เคยแม้แต่จับมือกัน
และ แฟนของแต่ละฝ่ายต่างรู้ว่าเราสองคนเป็นเพื่อนที่สนิทกัน แต่เค้าไม่รู้ว่าเราคุยกันทุกวันอ่าค่ะ