ครอบครัวผมมี 4 คน ผมกับน้องชายอีกหนึ่งคน โดยผมจะได้รับเงินจากแม่ ส่วนน้องชายจะได้เงินจากพ่อ
ครอบครัวฐานะปานกลางไม่ได้รวยมาก
รายได้ของพ่อเยอะกว่าของแม่เพราะพ่อมีงานเสริม ค่าใช้จ่ายอื่นๆเช่นค่าบัตร
จะช่วยจ่ายกับแม่คนละครึ่ง หรือไม่พ่อก็จะออก 60 % ในบางครั้ง
ผมเรียนมหาลัยก็ได้เงินปกติ แม่จะเป็นคนที่เป็นห่วงมากๆ กลัวเงินไม่พอบ้างอะไรบ้าง เลยโอนมาให้กลางเดือนบ่อยๆ
ผมอยากได้อะไรขอแม่นี่ไม่ยากเลยถ้าบอกเหตุผลไป ส่วนพ่อนั้น...
ส่วนใหญ่จะหมดเงินไปกับค่าสัมนา ค่าคอสเรียนต่างๆ ซึ่งผมมองว่ามันเป็นเรื่องที่ดี ถ้า! ไม่มากเกินไป
แต่ละคอสที่พ่อเรียนจะเสียเงินค่อนข้างเยอะ ส่วนแม่จะเป็นคนที่เก็บเงินเก่ง ไม่ใช้เงินฟุ่มเฟือย
ผมสงสารน้องมาก เพราะทุกๆครั้งที่จะขอเงินหรือเวลาพ่อโอนเงินรายเดือนให้ พ่อจะบ่นแบบยาวมากกกก และบ่นเรื่องเดิมๆ
ผมคิดว่าน้องมันเป็นคนสนุก เพื่อนเยอะ จึงไม่ค่อยเครียดอะไรมาก แต่ที่ไหนได้ เคยคุยกันเรื่อยเปื่อยจนน้องมาเล่าให้ฟังว่า
บางครั้งร้องไห้ขณะที่โดนพ่อบ่นต่อหน้าเพื่อน บางทีมันบอกเองว่า บางครั้งเหมือนจะเป็นโรคซึ่มเศร้า
ผมโกรธพ่อมาก พ่อไม่มีทางรู้ตัวเลยว่าที่ทำนั้นมันส่งผลร้ายกับคนๆนึงมากแค่ไหน
พ่อมักจะคิดแต่เรื่องธุรกิจ ให้ลูกรีบทำงานแล้วทำยังไงก็ได้ให้รวย ให้หาช่องทางทำมาหากิน และจะพูดแต่เรื่องเดิมๆเกี่ยวกับข้อคิด
ทฤษฎีต่างๆที่พ่อได้ไปเรียนรู้มาจากการสัมนา ซึ่งผมฟังทีไรแล้วมันเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาตลอด
พ่อพูดแต่เรื่องเดิมๆ สอนลูกวิธีเดิมๆ อยากให้รู้ตัวซักทีว่าถ้าจะสอนก็ทำตัวเองให้สำเร็จจก่อนสิ
ทำให้เป็นตัวอย่างโดยไม่ต้องมาพุดพรรณณาอะไรมากมาย
แล้วจะเห็นเอง เห้อ!
เข้าเรื่อง เกรดผมเพิ่งออกแล้วผมได้A 3 ตัว ผมก็ไปอวดแม่เค้าก็ดีใจใหญ่ ก็ให้เงินรางวัลเล็กๆ ตัวละ 2000
ผมก็โอเคแล้ว แต่อยากจะลองใจพ่อเลยทักไปอวดเกรด แล้วลองขอเงินดูบ้าง ตัวละ 500 บาท
แล้วก็เป็นอย่างที่ผมคิดคือ พ่อจะพูดคำคมกลับมาแล้วบอกว่าทำดีแล้ว วันข้างหน้าจะได้พัฒนา
อืม...ผมไม่ได้เสียใจที่ไม่ได้เงินนะ แต่เสียใจที่พ่อแทบจะไม่ให้อะไรเลย เพราะพ่อจะอ้างว่า ช่วงนี้ร้านขายไม่ดีอยู่ตลอดๆ
ซึ่งเป็นคำตอบเดิมๆที่ผมได้ยินจนจำได้ ต้นปีที่ผ่านมา ผมอยากซื้อเสื้อในเน็ตตัวนึง มันราคา 590 บาท +ems ก็ 640 บาท
ผมเห็นว่าแม่ให้ผมมาเยอะแล้วก็ไปขอให้พ่อซื้อให้หน่อย อยากซื้อเสื้อใหม่ พ่อถามใหญ่โตเลยว่าซื้อทำไม เสื้อมีเยอะแล้ว
ทำไมมันแพง ซึ่งแน่นอนว่าถ้าขอแม่ ไม่เกิน 5นาทีแม่ก็ซื้อให้ แต่ผมไม่ได้ต้องการแบบนั้น
ผมอยากให้พ่อให้อะไรบ้าง ของที่พ่อซื้อของตัวเองชิ้นนึงหลายพัน ไม่ว่าจะรองเท้า กางเกง เสื้อ พ่อจะใช้แบรนด์เนมดีๆทุกอย่าง
ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเค้าทำงานเหนื่อย เค้าก็ต้องมีรางวัลให้ตัวเอง แต่ที่ผ่านมาผมเห็นมาตลอดว่าพ่อมักจะทำเพื่อตัวเอง คิดถึงตัวเองก่อนครอบครัว
ซึ่งต่างจากแม่มาก แม่เสียสละมากๆ อยู่ด้วยกันมาเป็นสิบๆปีผมดูออก ของใช้ในบ้านหรือไปจ่ายตลาดแม่จะใช้เงินตัวเองโดยไม่บ่นว่าทำไมพ่อไม่ช่วยซื้อ
ผมอึดอัดใจและก็ทำอะไรไม่ได้ ไม่รู้จะพูดกับแกยังไง คือของแบบนี้บางทีมันไม่ได้มีคุณค่าที่ราคาแต่มันมีคุณค่าที่จิตใจ
ไม่อยากจะพูดว่าพ่อขี้งก เพราะถ้างกคงไม่ซื้ออะไรใหญ่ๆอยู่ตลอดเวลา
มีอีกเหตุการณ์นึง ผมจะไปเที่ยวญี่ปุ่นกับเพื่อนในกลุ่ม ก็ขอแม่อยู่นานกว่าจะได้ไป
พอถึงวันจะไปแม่ก็ให้เงินมา 25000 ให้ไปใช้ 5 วัน แม่จะบอกอยู่ตลอดว่าถ้าใช้ไม่หมดก็เก็บไว้
ส่วนพ่อให้เท่าไหร่รู้มั้ยครับ.... 1000 บาท! ให้ไปเที่ยวต่างประเทศ โดยที่ยังไม่รู้ว่าแม่ให้ไปเท่าไหร่
ผมช๊อคมาก อึ้งไปเลยตอนนั้น คิดในหัวอย่างน้อยๆลูกไปต่างประเทศก็ให้ซัก 5พันละวะ
เสียความรู้สึกแต่ก็พยายามเข้าใจว่าช่วงนั้นเศรษฐกิจอาจจะไม่ดี
ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าแม่จากผมไปตอนที่ผมยังเรียนอยู่อะไรจะเกิดขึ้น และพูดตรงๆว่าไม่เชื่อใจจพ่อเลย
ว่าจะให้ผมเรียนจนจบได้ ไม่อยากจะคิดเรื่องพวกนี้เพราะาการเณรคุณพ่อแม่มันบาปหนัก
ถ้าสมมติว่าในวันข้างหน้าผมทำงานมาได้ แล้วให้เค้าไม่เท่ากันจะเป็นอะไรมั้ยครับ? หรือถ้าผมให้ของขวัญวันแม่โดยที่ไม่ได้ให้ของขวัญวันพ่อ?
เพราะแม่เสียสละมากๆจนผมรู้สึกขอบคุณแม่มากๆ จะตั้งใจเรียนทำงานแล้วเงินก้อนแรกที่ได้มาผมจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้แม่
เพราะแม่ยังใช้รุ่นเก่าอยู่ (ในขณะที่พ่อมีโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุด) เฮ้อ มันไม่รู้จะไปพูดกับใครเรื่องในครอบครัวแบบนี้TT
พ่อไม่ให้เงิน
ครอบครัวฐานะปานกลางไม่ได้รวยมาก
รายได้ของพ่อเยอะกว่าของแม่เพราะพ่อมีงานเสริม ค่าใช้จ่ายอื่นๆเช่นค่าบัตร
จะช่วยจ่ายกับแม่คนละครึ่ง หรือไม่พ่อก็จะออก 60 % ในบางครั้ง
ผมเรียนมหาลัยก็ได้เงินปกติ แม่จะเป็นคนที่เป็นห่วงมากๆ กลัวเงินไม่พอบ้างอะไรบ้าง เลยโอนมาให้กลางเดือนบ่อยๆ
ผมอยากได้อะไรขอแม่นี่ไม่ยากเลยถ้าบอกเหตุผลไป ส่วนพ่อนั้น...
ส่วนใหญ่จะหมดเงินไปกับค่าสัมนา ค่าคอสเรียนต่างๆ ซึ่งผมมองว่ามันเป็นเรื่องที่ดี ถ้า! ไม่มากเกินไป
แต่ละคอสที่พ่อเรียนจะเสียเงินค่อนข้างเยอะ ส่วนแม่จะเป็นคนที่เก็บเงินเก่ง ไม่ใช้เงินฟุ่มเฟือย
ผมสงสารน้องมาก เพราะทุกๆครั้งที่จะขอเงินหรือเวลาพ่อโอนเงินรายเดือนให้ พ่อจะบ่นแบบยาวมากกกก และบ่นเรื่องเดิมๆ
ผมคิดว่าน้องมันเป็นคนสนุก เพื่อนเยอะ จึงไม่ค่อยเครียดอะไรมาก แต่ที่ไหนได้ เคยคุยกันเรื่อยเปื่อยจนน้องมาเล่าให้ฟังว่า
บางครั้งร้องไห้ขณะที่โดนพ่อบ่นต่อหน้าเพื่อน บางทีมันบอกเองว่า บางครั้งเหมือนจะเป็นโรคซึ่มเศร้า
ผมโกรธพ่อมาก พ่อไม่มีทางรู้ตัวเลยว่าที่ทำนั้นมันส่งผลร้ายกับคนๆนึงมากแค่ไหน
พ่อมักจะคิดแต่เรื่องธุรกิจ ให้ลูกรีบทำงานแล้วทำยังไงก็ได้ให้รวย ให้หาช่องทางทำมาหากิน และจะพูดแต่เรื่องเดิมๆเกี่ยวกับข้อคิด
ทฤษฎีต่างๆที่พ่อได้ไปเรียนรู้มาจากการสัมนา ซึ่งผมฟังทีไรแล้วมันเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาตลอด
พ่อพูดแต่เรื่องเดิมๆ สอนลูกวิธีเดิมๆ อยากให้รู้ตัวซักทีว่าถ้าจะสอนก็ทำตัวเองให้สำเร็จจก่อนสิ
ทำให้เป็นตัวอย่างโดยไม่ต้องมาพุดพรรณณาอะไรมากมาย
แล้วจะเห็นเอง เห้อ!
เข้าเรื่อง เกรดผมเพิ่งออกแล้วผมได้A 3 ตัว ผมก็ไปอวดแม่เค้าก็ดีใจใหญ่ ก็ให้เงินรางวัลเล็กๆ ตัวละ 2000
ผมก็โอเคแล้ว แต่อยากจะลองใจพ่อเลยทักไปอวดเกรด แล้วลองขอเงินดูบ้าง ตัวละ 500 บาท
แล้วก็เป็นอย่างที่ผมคิดคือ พ่อจะพูดคำคมกลับมาแล้วบอกว่าทำดีแล้ว วันข้างหน้าจะได้พัฒนา
อืม...ผมไม่ได้เสียใจที่ไม่ได้เงินนะ แต่เสียใจที่พ่อแทบจะไม่ให้อะไรเลย เพราะพ่อจะอ้างว่า ช่วงนี้ร้านขายไม่ดีอยู่ตลอดๆ
ซึ่งเป็นคำตอบเดิมๆที่ผมได้ยินจนจำได้ ต้นปีที่ผ่านมา ผมอยากซื้อเสื้อในเน็ตตัวนึง มันราคา 590 บาท +ems ก็ 640 บาท
ผมเห็นว่าแม่ให้ผมมาเยอะแล้วก็ไปขอให้พ่อซื้อให้หน่อย อยากซื้อเสื้อใหม่ พ่อถามใหญ่โตเลยว่าซื้อทำไม เสื้อมีเยอะแล้ว
ทำไมมันแพง ซึ่งแน่นอนว่าถ้าขอแม่ ไม่เกิน 5นาทีแม่ก็ซื้อให้ แต่ผมไม่ได้ต้องการแบบนั้น
ผมอยากให้พ่อให้อะไรบ้าง ของที่พ่อซื้อของตัวเองชิ้นนึงหลายพัน ไม่ว่าจะรองเท้า กางเกง เสื้อ พ่อจะใช้แบรนด์เนมดีๆทุกอย่าง
ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะเค้าทำงานเหนื่อย เค้าก็ต้องมีรางวัลให้ตัวเอง แต่ที่ผ่านมาผมเห็นมาตลอดว่าพ่อมักจะทำเพื่อตัวเอง คิดถึงตัวเองก่อนครอบครัว
ซึ่งต่างจากแม่มาก แม่เสียสละมากๆ อยู่ด้วยกันมาเป็นสิบๆปีผมดูออก ของใช้ในบ้านหรือไปจ่ายตลาดแม่จะใช้เงินตัวเองโดยไม่บ่นว่าทำไมพ่อไม่ช่วยซื้อ
ผมอึดอัดใจและก็ทำอะไรไม่ได้ ไม่รู้จะพูดกับแกยังไง คือของแบบนี้บางทีมันไม่ได้มีคุณค่าที่ราคาแต่มันมีคุณค่าที่จิตใจ
ไม่อยากจะพูดว่าพ่อขี้งก เพราะถ้างกคงไม่ซื้ออะไรใหญ่ๆอยู่ตลอดเวลา
มีอีกเหตุการณ์นึง ผมจะไปเที่ยวญี่ปุ่นกับเพื่อนในกลุ่ม ก็ขอแม่อยู่นานกว่าจะได้ไป
พอถึงวันจะไปแม่ก็ให้เงินมา 25000 ให้ไปใช้ 5 วัน แม่จะบอกอยู่ตลอดว่าถ้าใช้ไม่หมดก็เก็บไว้
ส่วนพ่อให้เท่าไหร่รู้มั้ยครับ.... 1000 บาท! ให้ไปเที่ยวต่างประเทศ โดยที่ยังไม่รู้ว่าแม่ให้ไปเท่าไหร่
ผมช๊อคมาก อึ้งไปเลยตอนนั้น คิดในหัวอย่างน้อยๆลูกไปต่างประเทศก็ให้ซัก 5พันละวะ
เสียความรู้สึกแต่ก็พยายามเข้าใจว่าช่วงนั้นเศรษฐกิจอาจจะไม่ดี
ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าแม่จากผมไปตอนที่ผมยังเรียนอยู่อะไรจะเกิดขึ้น และพูดตรงๆว่าไม่เชื่อใจจพ่อเลย
ว่าจะให้ผมเรียนจนจบได้ ไม่อยากจะคิดเรื่องพวกนี้เพราะาการเณรคุณพ่อแม่มันบาปหนัก
ถ้าสมมติว่าในวันข้างหน้าผมทำงานมาได้ แล้วให้เค้าไม่เท่ากันจะเป็นอะไรมั้ยครับ? หรือถ้าผมให้ของขวัญวันแม่โดยที่ไม่ได้ให้ของขวัญวันพ่อ?
เพราะแม่เสียสละมากๆจนผมรู้สึกขอบคุณแม่มากๆ จะตั้งใจเรียนทำงานแล้วเงินก้อนแรกที่ได้มาผมจะซื้อโทรศัพท์ใหม่ให้แม่
เพราะแม่ยังใช้รุ่นเก่าอยู่ (ในขณะที่พ่อมีโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุด) เฮ้อ มันไม่รู้จะไปพูดกับใครเรื่องในครอบครัวแบบนี้TT