คือเราเป็นคนหน้าตาแย่ ไม่สวย จัดว่าโคตรขี้เหร่เลย อัปลักษณ์มากๆ
เราไม่เจียมกะลาหัวตัวเอง บังอาจไปซื้อเสื้อผ้าที่ร้านค้าร้านหนึ่งตั้งอยู่ในปิ่นเงินปิ่นทอง
เราอยากซื้อเดรส เราอยากใส่บ้าง ถึงแม้เราจะขี้ริ้วขี้เหร่แต่เราก็มีหัวใจ
เราถามราคาแม่ค้า เลยตัดสินใจซื้อ แต่แม่ค้ากลับบอกว่าเราไม่สวย หน้าตาทุเรศ พี่ไม่ขายของให้คนไม่สวย
ร้านพี่พี่รวยอยู่แล้ว พี่ขายให้แต่ลูกค้าที่หน้าตาสวยๆน่ารักๆเท่านั้น คนไหนหน้าตาแย่อุบาทว์ ไม่สวย พี่ขอไล่ทิ้ง ถึงมีเงินซื้อพี่ก็ไม่ขาย
ทุกวันนี้พี่มาขายเพราะว่ามาเล่นๆมาเสียค่าที่เล่น ไม่ขายของก็ไม่อดตาย แต่ที่มาขายของเพราะต้องการเลือกลูกค้าที่สวยน่ารักหน้าตาดีเท่านั้น
เราก็งงมาก ยกมือไหว้แม่ค้าบอกขอความกรุณาขายเดรสให้หนูหน่อยค่ะ แม่ค้าก็ด่าว่าเราไล่ให้เราไปซื้อเดรสร้านอื่น สรุปเราเลยไม่ได้ซื้อเดรสเพราะแม่ค้าไม่ยอมขายและโดนแม่ค้าด่า
อีกครั้งหนึ่งเราก็ไปเดินแพลทตินั่ม เราไปเห็นเดรสที่ร้านค้าร้านหนึ่ง เราอยากซื้อก็ถามแม่ค้าไปว่าเท่าไหร่ เราก็บอกเราเอาชุดนี้แล้วจ่ายเงินให้
แม่ค้าก็บอกว่าจริงๆพี่ขายให้แต่คนสวยเท่านั้นนะ เราก็งง เราก็อยากได้เดรสก็เลยยกมือไหว้แม่ค้า อ้อนวอนแบบแทบก้มกราบให้ขายเดรสให้เราหน่อย
แม่ค้าเลยบอกว่าขายให้ก็ได้แต่ต้องจ่ายราคาเพิ่มนะ เราก็ยอมจ่ายให้ จ่ายให้เสร็จเรายกมือไหว้แม่ค้าที่อุตส่าห์ขายเดรสให้เรา แต่แม่ค้าก็โยนเดรสให้เราแบบไม่ยอมใส่ถุงให้ด้วย โยนแบบให้หมูให้หมาเลย
เราเลยอยากถามว่าแม่ค้าทั้งหลาย ทำไมต้องขายเสื้อผ้าให้แต่คนสวยๆน่ารักๆเท่านั้น ถ้าคนอัปลักษณ์แบบเราไปซื้อเสื้อผ้าร้านคุณ คุณจะขายให้ไหม?
แม่ค้าสมัยนี้ทำไมหยิ่งกันจัง ชอบบอกว่าไม่ขายของก็ไม่อดตาย รวยอยู่แล้ว มาขายของเล่นๆบ้าง ขายให้เฉพาะคนหน้าตาดีบ้าง มาเสียค่าที่เล่นๆบ้าง
มีร้านเสื้อผ้าที่ไหนไหมที่กล้าขายเสื้อผ้าให้ลูกค้าที่หน้าตาน่ากลัวแบบเรา เราต้องก้มกราบเท้าแม่ค้าใช่ไหม แม่ค้าถึงจะขายเสื้อผ้าให้เรา ?
ทำไมแม่ค้าต้องเลือกขายของให้ลูกค้าที่หน้าตาสวยๆน่ารักๆด้วย เราขี้เหร่แม่ค้าเลยไม่ยอมขายของให้
เราไม่เจียมกะลาหัวตัวเอง บังอาจไปซื้อเสื้อผ้าที่ร้านค้าร้านหนึ่งตั้งอยู่ในปิ่นเงินปิ่นทอง
เราอยากซื้อเดรส เราอยากใส่บ้าง ถึงแม้เราจะขี้ริ้วขี้เหร่แต่เราก็มีหัวใจ
เราถามราคาแม่ค้า เลยตัดสินใจซื้อ แต่แม่ค้ากลับบอกว่าเราไม่สวย หน้าตาทุเรศ พี่ไม่ขายของให้คนไม่สวย
ร้านพี่พี่รวยอยู่แล้ว พี่ขายให้แต่ลูกค้าที่หน้าตาสวยๆน่ารักๆเท่านั้น คนไหนหน้าตาแย่อุบาทว์ ไม่สวย พี่ขอไล่ทิ้ง ถึงมีเงินซื้อพี่ก็ไม่ขาย
ทุกวันนี้พี่มาขายเพราะว่ามาเล่นๆมาเสียค่าที่เล่น ไม่ขายของก็ไม่อดตาย แต่ที่มาขายของเพราะต้องการเลือกลูกค้าที่สวยน่ารักหน้าตาดีเท่านั้น
เราก็งงมาก ยกมือไหว้แม่ค้าบอกขอความกรุณาขายเดรสให้หนูหน่อยค่ะ แม่ค้าก็ด่าว่าเราไล่ให้เราไปซื้อเดรสร้านอื่น สรุปเราเลยไม่ได้ซื้อเดรสเพราะแม่ค้าไม่ยอมขายและโดนแม่ค้าด่า
อีกครั้งหนึ่งเราก็ไปเดินแพลทตินั่ม เราไปเห็นเดรสที่ร้านค้าร้านหนึ่ง เราอยากซื้อก็ถามแม่ค้าไปว่าเท่าไหร่ เราก็บอกเราเอาชุดนี้แล้วจ่ายเงินให้
แม่ค้าก็บอกว่าจริงๆพี่ขายให้แต่คนสวยเท่านั้นนะ เราก็งง เราก็อยากได้เดรสก็เลยยกมือไหว้แม่ค้า อ้อนวอนแบบแทบก้มกราบให้ขายเดรสให้เราหน่อย
แม่ค้าเลยบอกว่าขายให้ก็ได้แต่ต้องจ่ายราคาเพิ่มนะ เราก็ยอมจ่ายให้ จ่ายให้เสร็จเรายกมือไหว้แม่ค้าที่อุตส่าห์ขายเดรสให้เรา แต่แม่ค้าก็โยนเดรสให้เราแบบไม่ยอมใส่ถุงให้ด้วย โยนแบบให้หมูให้หมาเลย
เราเลยอยากถามว่าแม่ค้าทั้งหลาย ทำไมต้องขายเสื้อผ้าให้แต่คนสวยๆน่ารักๆเท่านั้น ถ้าคนอัปลักษณ์แบบเราไปซื้อเสื้อผ้าร้านคุณ คุณจะขายให้ไหม?
แม่ค้าสมัยนี้ทำไมหยิ่งกันจัง ชอบบอกว่าไม่ขายของก็ไม่อดตาย รวยอยู่แล้ว มาขายของเล่นๆบ้าง ขายให้เฉพาะคนหน้าตาดีบ้าง มาเสียค่าที่เล่นๆบ้าง
มีร้านเสื้อผ้าที่ไหนไหมที่กล้าขายเสื้อผ้าให้ลูกค้าที่หน้าตาน่ากลัวแบบเรา เราต้องก้มกราบเท้าแม่ค้าใช่ไหม แม่ค้าถึงจะขายเสื้อผ้าให้เรา ?