เหตุการณ์มีอยู่ว่า....
ณ สถานีมักกะสัน ซึ่งมี ผดส. รอรถไฟฟ้าอยู่อย่างมากมาย และในขณะที่รถไฟฟ้าเข้าจอดที่สถานี ภายในรถไฟฟ้ามี ผดส. หนาแน่นมาก
ทำให้ ผดส. ที่จะลงสถานีนี้ เดินออกค่อนข้างลำบาก แต่แล้วก็มีชายคนหนึ่ง ยอมเสียสละเดินออกมาจากรถไฟฟ้า ทั้งที่ยังไม่ถึงสถานีปลายทางของตนเอง
เพื่อให้ ผดส. ด้านในที่ต้องการออก เดินออกได้อย่างสะดวกและรวดเร็วขึ้น....
แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ในขณะที่ ผดส. ด้านในกำลังเดินออก ผดส. ที่อยู่ด้านนอกกลับเดินสวนเข้าไปในทันที โดยไม่สนใจใดๆ ทั้งสิ้น รวมถึงน้อง ม.ปลายคนนี้ด้วย และด้วยเหตุการณ์นี้ เกือบทำให้ชายผู้เสียสละ ไม่ได้กลับขึ้นรถไฟฟ้าด้วยซ้ำ ผมจึงพยายามดันชายคนนี้ให้ขึ้นรถไฟฟ้าไป เพื่อที่ผมจะได้ขึ้นบ้าง และเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมต้องดันน้อง ม.ปลายคนนี้เข้าไปด้านใน เนื่องจากตอนอยู่ด้านนอก ผมยืนอยู่หัวแถว ซึ่งแน่นอน ในเมื่อผมยังไม่ได้ขึ้นรถไฟฟ้า ผดส. ที่ต่อข้างหลังผมก็ไม่ได้ขึ้นเช่นเดียวกัน ผมจึงจำเป็นต้องดันน้อง ม.ปลายเข้าไปด้านใน เพื่อให้ ผดส. ที่ต่อหลังผมได้ขึ้นรถไฟฟ้าด้วยครับ อย่างไรก็ตาม พี่ต้องขอโทษน้องด้วยนะครับ ที่ดันน้องเข้าไปจนน้องเจ็บมือ (สังเกตุเห็นมือน้องเขาแดงมากครับ) ขอโทษจริงๆ ครับ ส่วน ผดส. ที่เดินเข้าไปก่อนหน้าน้อง ม.ปลาย ผมไม่ขอพูดถึงละกันครับ เพราะเขาทำเป็นนิสัย จนติดเป็นสันดานไปหมดแล้วครับ มันแก่เกินแก้ไปละ
ปกติเวลาขึ้นรถไฟฟ้า ผมไม่เคยดันใครเข้าไปอยู่แล้วครับ เพราะผมรู้ว่า ผดส. ที่อยู่หน้าผม เดินเข้าไปแล้วเจอกับอะไรบ้าง เช่น กระเป๋าเดินทาง รถเข็นเด็ก ฯลฯ ซึ่งทำให้เวลาเดินเข้าข้างในค่อนข้างลำบาก ต้องใช้เวลานิดนึงครับ แต่ก็จะมี ผดส. บางประเภท กลัวว่าตัวเองจะไม่ได้ขึ้น ข้างในมีไรไม่รู้อ่ะ รู้แต่ว่าเดินขึ้นกันช้า ดันอย่างเดียวเหมือนกัน หากเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาใครจะรับผิดชอบครับ??? เก็บไว้เป็นข้อคิดนะครับ
และสิ่งที่ผมอยากจะสอนน้อง ม.ปลาย คนนี้ เพราะเห็นว่าน้องยังเด็กนะครับ ยังมีเวลาปรับปรุงตัวอีกเยอะ หรือที่โบราณเขาบอก "ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก" และทุกๆ คน ที่อ่านกระทู้นี้ คือ "หยุดการกระทำแบบนี้เถอะครับ" มีน้ำใจแก่กัน เพื่อให้สังคมไทยน่าอยู่มากกว่านี้ครับ หรือที่เขาพูดกันว่า "สังคมไทยจะน่าอยู่ เริ่มต้นที่ตัวคุณ"
ฝากถึงน้อง ม.ปลาย ที่โดยผมดันเข้าไปรถไฟฟ้า Airport Link จนน้องเขาเจ็บมือ(มือแดง) ตอนเวลา 18.25 น. ด้วยครับ
ณ สถานีมักกะสัน ซึ่งมี ผดส. รอรถไฟฟ้าอยู่อย่างมากมาย และในขณะที่รถไฟฟ้าเข้าจอดที่สถานี ภายในรถไฟฟ้ามี ผดส. หนาแน่นมาก
ทำให้ ผดส. ที่จะลงสถานีนี้ เดินออกค่อนข้างลำบาก แต่แล้วก็มีชายคนหนึ่ง ยอมเสียสละเดินออกมาจากรถไฟฟ้า ทั้งที่ยังไม่ถึงสถานีปลายทางของตนเอง
เพื่อให้ ผดส. ด้านในที่ต้องการออก เดินออกได้อย่างสะดวกและรวดเร็วขึ้น....
แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ในขณะที่ ผดส. ด้านในกำลังเดินออก ผดส. ที่อยู่ด้านนอกกลับเดินสวนเข้าไปในทันที โดยไม่สนใจใดๆ ทั้งสิ้น รวมถึงน้อง ม.ปลายคนนี้ด้วย และด้วยเหตุการณ์นี้ เกือบทำให้ชายผู้เสียสละ ไม่ได้กลับขึ้นรถไฟฟ้าด้วยซ้ำ ผมจึงพยายามดันชายคนนี้ให้ขึ้นรถไฟฟ้าไป เพื่อที่ผมจะได้ขึ้นบ้าง และเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมต้องดันน้อง ม.ปลายคนนี้เข้าไปด้านใน เนื่องจากตอนอยู่ด้านนอก ผมยืนอยู่หัวแถว ซึ่งแน่นอน ในเมื่อผมยังไม่ได้ขึ้นรถไฟฟ้า ผดส. ที่ต่อข้างหลังผมก็ไม่ได้ขึ้นเช่นเดียวกัน ผมจึงจำเป็นต้องดันน้อง ม.ปลายเข้าไปด้านใน เพื่อให้ ผดส. ที่ต่อหลังผมได้ขึ้นรถไฟฟ้าด้วยครับ อย่างไรก็ตาม พี่ต้องขอโทษน้องด้วยนะครับ ที่ดันน้องเข้าไปจนน้องเจ็บมือ (สังเกตุเห็นมือน้องเขาแดงมากครับ) ขอโทษจริงๆ ครับ ส่วน ผดส. ที่เดินเข้าไปก่อนหน้าน้อง ม.ปลาย ผมไม่ขอพูดถึงละกันครับ เพราะเขาทำเป็นนิสัย จนติดเป็นสันดานไปหมดแล้วครับ มันแก่เกินแก้ไปละ
ปกติเวลาขึ้นรถไฟฟ้า ผมไม่เคยดันใครเข้าไปอยู่แล้วครับ เพราะผมรู้ว่า ผดส. ที่อยู่หน้าผม เดินเข้าไปแล้วเจอกับอะไรบ้าง เช่น กระเป๋าเดินทาง รถเข็นเด็ก ฯลฯ ซึ่งทำให้เวลาเดินเข้าข้างในค่อนข้างลำบาก ต้องใช้เวลานิดนึงครับ แต่ก็จะมี ผดส. บางประเภท กลัวว่าตัวเองจะไม่ได้ขึ้น ข้างในมีไรไม่รู้อ่ะ รู้แต่ว่าเดินขึ้นกันช้า ดันอย่างเดียวเหมือนกัน หากเกิดอุบัติเหตุขึ้นมาใครจะรับผิดชอบครับ??? เก็บไว้เป็นข้อคิดนะครับ
และสิ่งที่ผมอยากจะสอนน้อง ม.ปลาย คนนี้ เพราะเห็นว่าน้องยังเด็กนะครับ ยังมีเวลาปรับปรุงตัวอีกเยอะ หรือที่โบราณเขาบอก "ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก" และทุกๆ คน ที่อ่านกระทู้นี้ คือ "หยุดการกระทำแบบนี้เถอะครับ" มีน้ำใจแก่กัน เพื่อให้สังคมไทยน่าอยู่มากกว่านี้ครับ หรือที่เขาพูดกันว่า "สังคมไทยจะน่าอยู่ เริ่มต้นที่ตัวคุณ"