ดาวเคียงตะวัน

verse 1 ฉันเป็นห่วงห่วงคนที่ฉันรักอยู่ จะมีคนร้ายมาขโมยรักไป ฉันเดินมาจากแรงเรียกร้องข้างใน เพื่อให้เธอรู้ จากใจอันรุ่มร้อน ห่วงดอกไม้ในใจของเธอจะมีสักคน เข้ามาเด็ดไป ห่วงหยาดฝนจะมากล้ำกรายให้เธอต้อ

....รักเธอ รักยิ่ง จริงใจ ชอบ! ใช่ ด้วยรวย สวยสม ใช่ฉลาด ปราดเปรื่อง คล่องคม แท้เธอ ยอมระทม เพื่อชน ....เธอเฉก เช่นตะวัน สว่างแสง พลังแรง ยามระทด หมดหน เธอนั้น จันทรา พาดล นำพ้น ราตรี มีชัย

.... " ฝากแสงดาว ! " .... สงบเงียบ กลางคืน ที่หนาวจิต ลมหนาวโชย สกิด ผิวสั่นหนาว แผ่นดินกว้าง เงียบสงบ ในคราคราว ใบไม้กราว ร่วงสู่ดิน แรงลมโชย ณ ยามนี้ คล้ายสงบ .. ไร้สงบ กาลบรรจบ สู่ทางแพ่ง