ภิกษุ ท. ! ภิกษุ เมื่อประกอบด้วยธรรมเจ็ดอย่างแล้ว ย่อมเป็นผู้ที่
น่ารัก น่าพอใจ น่าเคารพ น่าสรรเสริญ ของเพื่อนผู้ประพฤติพรหมจรรย์ด้วยกัน.
ธรรมเจ็ดอย่างอะไรบ้างเล่า ? เจ็ดอย่าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ :
(๑) เป็นผู้ไม่ต้องการลาภ.
(๒) เป็นผู้ไม่ต้องการสักการะ.
(๓) เป็นผู้ไม่ต้องการทำตัวให้เด่น.
(๔) เป็นผู้มีความละอาย (ต่อการเป็นทาสกิเลส).
(๕) เป็นผู้มีความกลัว (ต่อการเป็นทาสกิเลส).
(๖) เป็นผู้มีความต้องการน้อย.
(๗) เป็นผู้มีความเห็นถูกต้องตามคลองธรรม.
ภิกษุ ท. ! ภิกษุ เมื่อประกอบด้วยธรรมเจ็ดอย่างเหล่านี้แล้ว ย่อม
เป็นผู้ที่น่ารัก น่าพอใจ น่าเคารพ น่าสรรเสริญ ของเพื่อนผู้ประพฤติ
พรหมจรรย์ด้วยกันแล.
ผู้ที่น่าเคารพ
น่ารัก น่าพอใจ น่าเคารพ น่าสรรเสริญ ของเพื่อนผู้ประพฤติพรหมจรรย์ด้วยกัน.
ธรรมเจ็ดอย่างอะไรบ้างเล่า ? เจ็ดอย่าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ :
(๑) เป็นผู้ไม่ต้องการลาภ.
(๒) เป็นผู้ไม่ต้องการสักการะ.
(๓) เป็นผู้ไม่ต้องการทำตัวให้เด่น.
(๔) เป็นผู้มีความละอาย (ต่อการเป็นทาสกิเลส).
(๕) เป็นผู้มีความกลัว (ต่อการเป็นทาสกิเลส).
(๖) เป็นผู้มีความต้องการน้อย.
(๗) เป็นผู้มีความเห็นถูกต้องตามคลองธรรม.
ภิกษุ ท. ! ภิกษุ เมื่อประกอบด้วยธรรมเจ็ดอย่างเหล่านี้แล้ว ย่อม
เป็นผู้ที่น่ารัก น่าพอใจ น่าเคารพ น่าสรรเสริญ ของเพื่อนผู้ประพฤติ
พรหมจรรย์ด้วยกันแล.