กลัวการไม่มีเพื่อน เเก้ยังไงดีคะ?

กระทู้คำถาม
คือเอาตรงๆจากใจเลยนะคะ คือกลัวการไม่เพื่อนค่ะ กลัวการที่จะต้องอยู่ตัวคนเดียว ท่ามกลางผู้คนมากมายที่มาเป็นกลุ่ม ถ้าอยู่โรงเรียนเเล้วเราไม่มีใครคบ เราจะใช้ชีวิตยังไง?

ถ้าเราถามเเบบนี้ ก็จะมีหลายๆคนมาตอบว่า
"เพื่อนไม่ใช่ทุกอย่าง ไม่มีเพื่อนก็ไม่ตาย"
เเน่นอนว่าต้องมี คนที่มาบอกเเบบนี้
เราคิดมาโดยตลอดว่า พวกคุณผ่านจุดนี้มาเเล้วนิ คุณจะพิมจะพูดยังไงมันก็ได้       เราอยากให้เข้าใจเราให้มากกว่านี้ เราต้องการอะไรมาปลอบใจ
ไม่ใช่มาบอกว่า  "ยังไงโตไปทํางานน้องจะรู้ว่าเพื่อนก็คุยกันได้เเค่ในเฟสในไลน์" ไม่ได้อยากได้คําตอบเเบบนี้ค่ะ  อยากบอกว่ากลัวจริงๆค่ะ
กลัวการอยู่คนเดียว ถูกผู้คนมากมายมาด้วยสายตาไม่ดี ทําเหมือเราเป็นขยะสังคม ทําเหมือนเราเป็นตัวประหลาด  เวลาจะเปิดเทิอมหรือเข้าโรงเรียนใหม่ เรากังวลตลอด จะมีคนมาคบเราไหม
เเต่ทุกๆครั้งที่มาผ่านมา เราก็มีเพื่อนมาโดยตลอด
เเต่เรากลับยังกลัวการอยู่คนเดียว

เราอธิบายไม่ถูก  มันคือโรคอะไรหรือปล่าว55+
ไม่ขํา........เรากลัวจริงๆ กลัวถึงขั้นเกลียด
เราเป็นพวกเฮฮานะ เเต่เราไม่เคยทักใครก่อน
ไม่เคยเข้าหาใครก่อน....เราถึงได้เป็นเเบบนี้มั้ง
เเต่เอาเข้าจริงๆเราก็ผิดเองเเหละ
พอปรึกษาพ่อเเม่พวกท่านก็หาว่าเราปัญญาอ่อน
ถามเพื่อน เพื่อนมันก็หาว่าเราคิดมาก

เราว่าเราควรเปลี่ยนกระทู้ถามเป็นกระทู้สนทนามากกว่านะ 5555+
เอาเป็นว่าเรากลัว..กลัววววววววววว;;-;;
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่