เข้าไม่ได้กับคนในบ้านค่ะ

คือเราอายุ15ค่ะ พ่อทิ้งตั้งแต่6ขวบเหตุผลที่ทิ้งเพราะไม่มีเงินให้ยายเรา แม่เราทำใจไม่ได้จึงหนีเราไป ตอนนั้นเราเสียใจมากแต่เรายังเด็กอยู่จึงไม่รู้เหตุผลอะไรมาก ยายเราเขาไม่ค่อยชอบเราเพราะว่าเรานิสัยคล้ายพ่อ(เกี่ยวไหม) เราติดต่อกับแม่ผ่านพี่สาวไม่แท้มาตลอด ตอนนี้เราปิดเทอมอยู่ค่ะช่วยงานพี่สาวที่รู้จักกันข้างๆบ้านได้เงินวันละ50บาท เราก็เก็บเงินอยากได้อะก็ซื้อเอง ของใช้ส่วนตัวเราไม่เคยขอเงินยายซื้อตั้งแต่เด็กแล้ว เราใช้ชีวิตแบบไม่อยากคุยกับใครเลยเพราะเวลาคุยกันเรารู้สึกว่าเขาไม่อยากคุยด้วย เรื่องเกิดคือเราชอบดูแลตัวเองเป็นผู้หญิงเนอะมันเรื่องธรรมดาที่จะซื้อของสวยๆงามๆใช้ เราไม่เคยขอเงินยายแม้เเต่บาทเดียว แล้วเขาก็มาว่าเราว่า"เครื่องสำอางซื้อจังเลยรวยมากใช่ไหมตังให้ไปก็เขาไปซื้อของใช้" เราก็งงว่าเขาให้ตังเราซื้อหรอ?แต่เราก็เงียบค่ะเราเป็นคนแบบเงียบๆใครพูดอะไรเราจะไม่สนใจ แล้วยายก็พูดต่อว่า"ต่อไปนี้ไม่ต้องมาขอเงินไปโรงเรียน" แต่ถ้าเปิดเทอมนี่เราไม่มีรายได้อะไรเลยนะ เราว่ายายเขาอคติกับเรามาก ยายคงจะรักหลานคนโตมากกว่านะคะที่ติดเหล้าติดยาทั้งที่เป็นผู้หญิงท้องก่อนแต่งลูกไม่เคยดูแลเเต่ยายกลับไม่ว่าพี่สาวเลย เรารู้สึกท้อแท้มากเลย
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้แค่อยากระบายเฉยๆขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ