สวัสดีค่ะ
เรากะแฟนคบกันมา 5-6 ปี แฟนอายุมากกว่า คบกันตั้งแต่สมัยเรียน
เราอยู่ไกลกันค่ะ นานๆจะเจอกันสักที ทะเลาะกันบ่อย เลิกกันบ่อย เพราะความน้อยใจของเรา
เราบอกเลิกเขาบ่อย แต่โตมาก็อดกลั้นที่จะไม่พูดบอกเลิก เราได้แต่อดทน
เขาก็เป็นคนดีค่ะ ไม่เจ้าชู้ แต่เขาไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิงอย่างเราเลย
เราไม่ใช่ผู้หญิงหยุมหยิมค่ะ เราคุยกันเฉพาะในแชท วันนึงนับได้เลยค่ะคุยกันไม่เยอะ ก็มีโทรคุยบ้างบางวันนิดหน่อยเฉพาะกลางคืน
เราทะเลาะกันเพราะเขาไม่ค่อยเข้าใจเราค่ะ เราเป็นคนให้ความสำคัญกับคนรักหรือแม้กระทั่งเพื่อน
วันสำคัญของเราต่างๆ วันเกิดวันครบรอบกี่ปีๆ เราจะอวยพร เราจะเป็นคนเดวที่ทำแบบนี้ ซึ่งแฟนเราเขาจะเฉยๆ ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไร ใหม่ๆสองสามปีแรกเราทำไม่ว่าตะเซอไพรต์ ทำรูปอวยพร อะไรต่างๆนานา
จนปีหลังๆนี้เรารู้สึกถึงความเฉยๆ ความเคยชิน เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รับความรักจากเขาเลย เรารู้สึกความรักของเรามันจืดจาง มันเฉยๆ มันห่อเหี่ยวลง เราเองไม่ได้มีใครใหม่ ไม่คิดจะมีเพราะจริงๆก็รักเขา แต่เขาทำให้เรารู้สึกว่าเราเริ่มจะลดความรักที่เคยมีให้เขาลงเรื่อยๆ
จนบางครั้งเราถามตัวเองว่าทุกวันนี้เรารักเขาอยู่ไหม หรือเราอยู่แบบนี้เพราะความผูกพันที่เราคบมาหลายปี
เราคบเขาคนแรกด้วย เป็นแฟนคนแรก แต่ทุกวันนี้เราชินชาแบบบอกไม่ถูก เราเติมเต็มคนเดียวจนเราไม่รู้ว่าจะทำไปทำไม ทุกวันนี้กลายเป็น ไม่อยากทำอะไรให้เขาแล้ว อยากอยู่เฉยๆ เราเหนื่อยแล้ว เราออกความคิดเห็น หรือบอกอะไรเขาก็ไม่เชื่อ ไม่รับฟัง เพราะเชื่อมั่นตนเองสูง
ทุกวันนี้ยอมรับค่ะว่าไม่สดชื่น. อยุ่ไปวันๆ
คบกันนาน ไม่ใช่เพราะมือที่3 แต่เป็นเพราะเรา 2 คน
เรากะแฟนคบกันมา 5-6 ปี แฟนอายุมากกว่า คบกันตั้งแต่สมัยเรียน
เราอยู่ไกลกันค่ะ นานๆจะเจอกันสักที ทะเลาะกันบ่อย เลิกกันบ่อย เพราะความน้อยใจของเรา
เราบอกเลิกเขาบ่อย แต่โตมาก็อดกลั้นที่จะไม่พูดบอกเลิก เราได้แต่อดทน
เขาก็เป็นคนดีค่ะ ไม่เจ้าชู้ แต่เขาไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิงอย่างเราเลย
เราไม่ใช่ผู้หญิงหยุมหยิมค่ะ เราคุยกันเฉพาะในแชท วันนึงนับได้เลยค่ะคุยกันไม่เยอะ ก็มีโทรคุยบ้างบางวันนิดหน่อยเฉพาะกลางคืน
เราทะเลาะกันเพราะเขาไม่ค่อยเข้าใจเราค่ะ เราเป็นคนให้ความสำคัญกับคนรักหรือแม้กระทั่งเพื่อน
วันสำคัญของเราต่างๆ วันเกิดวันครบรอบกี่ปีๆ เราจะอวยพร เราจะเป็นคนเดวที่ทำแบบนี้ ซึ่งแฟนเราเขาจะเฉยๆ ไม่ได้ให้ความสำคัญอะไร ใหม่ๆสองสามปีแรกเราทำไม่ว่าตะเซอไพรต์ ทำรูปอวยพร อะไรต่างๆนานา
จนปีหลังๆนี้เรารู้สึกถึงความเฉยๆ ความเคยชิน เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รับความรักจากเขาเลย เรารู้สึกความรักของเรามันจืดจาง มันเฉยๆ มันห่อเหี่ยวลง เราเองไม่ได้มีใครใหม่ ไม่คิดจะมีเพราะจริงๆก็รักเขา แต่เขาทำให้เรารู้สึกว่าเราเริ่มจะลดความรักที่เคยมีให้เขาลงเรื่อยๆ
จนบางครั้งเราถามตัวเองว่าทุกวันนี้เรารักเขาอยู่ไหม หรือเราอยู่แบบนี้เพราะความผูกพันที่เราคบมาหลายปี
เราคบเขาคนแรกด้วย เป็นแฟนคนแรก แต่ทุกวันนี้เราชินชาแบบบอกไม่ถูก เราเติมเต็มคนเดียวจนเราไม่รู้ว่าจะทำไปทำไม ทุกวันนี้กลายเป็น ไม่อยากทำอะไรให้เขาแล้ว อยากอยู่เฉยๆ เราเหนื่อยแล้ว เราออกความคิดเห็น หรือบอกอะไรเขาก็ไม่เชื่อ ไม่รับฟัง เพราะเชื่อมั่นตนเองสูง
ทุกวันนี้ยอมรับค่ะว่าไม่สดชื่น. อยุ่ไปวันๆ