[กระทู้สนทนา] "ขอให้มีความสุข" ...ต้องขอแบบไหน ใจเราถึงจะสัมผัสความสุขนั้นได้จริงๆ ?

เคยไหมครับ...
เวลาพิมพ์อวยพรใครสักคนว่า
"ขอให้มีความสุขมากๆ นะ"
แต่ลึกๆ ในใจกลับรู้สึกเฉยๆ

เวลามีความคิดฟุ้งซ่านหรือความรู้สึกไม่เป็นสาระเกิดขึ้น
ผมไม่ได้พยายามไปด่าตัวเอง หรือบังคับให้หายไป
แต่แค่รู้ทันมัน

เราแค่เห็นว่า  นี่คือสิ่งไร้สาระ
นี่คือสาระ
ผมพบว่าพอใจเริ่มที่จะ "สละตัวตน" ออกไป
ความรู้สึกก็เปลี่ยนไปทันที

กลายเป็นปรารถนาให้เขาพ้นทุกข์และพบความสุขจริงๆ
โดยไม่มีเงื่อนไข

บางทีความปรารถนาดีที่จริงที่สุด
อาจไม่ต้องใช้คำสวยหรูอะไรเลย
แค่ความรู้สึกง่ายๆ ว่า
"ขอให้มีความสุข"

แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว
เพราะมันออกมาจากใจจริงๆ
สุดท้ายแล้ว ผมเริ่มรู้สึกว่า
การ "ขอให้มีความสุข"

มันอาจมาจากประสบการณ์ของผม
การ "ขอให้มีความสุข"
ที่มาจากประสบการณ์  การฝึกฝน
จนกลายเป็นทักษะ หรือความชำนาญ
หรือทางศาสนาพุทธ เรียกว่า  วิชชา ก็ได้
การทำเรื่องใดเรื่องหนึ่งซ้ำๆ  บ่อยๆ

ทำแล้ว
ปล่อยวางความยึดติดบางอย่าง ได้
เพราะ
เราแค่เห็นว่า  นี่คือสิ่งไร้สาระ
นี่คือสาระ
เป็นวิธีการพ้นทุกข์ในแบบที่เลือก