เรากับแฟนคบกันมาตั้งแต่ม.4ตอนนี้คบกันได้3ปีครึ่ง ก่อนปิดเทอมพวกเราทะเลาะกันบ่อยมากเพราะไม่ค่อยมีเวลาให้กันและเรารู้สึกว่าเขาพูดกับเราน้อยลงเวลากลับบ้านเขาจะกลับทันทีแบบไม่บอกเรา (บ้านกับมหาลัยห่างกัน100โล) เราไม่ได้พักด้วยกันอยู่หอใครหอมันเราไปกินข้าวหรือนั่งเล่นด้วยกันตอนเย็นแต่ไม่ทุกวัน ก่อนปิดเทอมเขาบอกว่างานเยอะและยุ่งมากไม่ว่าง เราเข้าใจและไม่ได้เจอกันบ่อยเหมือนแต่ก่อน อาทิตย์1 1-2 ครั้งแต่ทุกครั้งเราจะเป็นคนถามว่าว่างมั้ย ไปกินข้าวกันมั้ยวันนี้ บางวันเขานอนอยู่ห้องเฉยๆแต่ไม่ได้ทักมาชวนไปกินข้าวหรือนั่งเล่นด้วยกัน บางวันเขาบอกว่ายุ่งมากเรื่องเรียนแต่ตอนเย็นกับไปเตะบอลได้ เราบอกว่าขอนอนด้วยก็ได้แค่อยากอยู่ด้วยเพราะไม่ได้อยู่ด้วยกันนานแล้ว เขาบอกมันดึกแล้วก็นอนเถอะซึ่งตอนนั้นประมาณ3ทุ่มครึ่ง เราไม่ได้ทำอะไรเรารอได้แต่เหมือนเขาไม่อยากให้รอ เราทะเลาะกันเรื่องเวลาจนปิดเทอม เกือบ3เดือนเราเจอกันแค่1ครั้งทั้งๆที่บ้านห่างกันแค่15กิโลไปกินหมูกระทะด้วยกันแค่1ชม. ตลอดระยะเวลา3เดือนเรารู้สึกว่าเข้าเปลี่ยนไปมากในคำพูดพอเราถามรู้สึกยังไงตอนนี้เขาตอบว่าเหมือนเดิม แต่เรารู้สึกว่าไม่เหมือนเดิมตลอด3เดือนนั้นเราคิดมาตลอดว่าจะทำยังไงให้มันดีขึ้น แต่พอเปิดเทอมได้เปิดใจคุยกัน เขากะบบอกเราว่าเขาไม่พร้อมที่จะดูแลใครในอนาคต ใจเราตอนนั้นทั้งเจ็บและโล่งเพราะเขาพูดความจริงกับเรื่องความรู้สึกของเขาตลอด3เดือนที่เรารู้สึกว่าต้องมีอะไรแน่ๆที่เขาไม่บอก แต่ตอนนั้นเราเศร้ามากได้แต่บอกเขาว่าตลอด3เดือนเราพยายามหาวิธีทำให้มันดีขึ้นแต่เขากลับคิดจะปล่อยมือเรา เราพูดกันอยู่นานมากจนหาวิธีลงเอยไม่ได้เขาบอกไม่ใช่เลิกแต่จบด้วยดีแต่เราไม่ไดเเตรียมใจมาเพื่อจบเราตั้งใจหาวิธีรักษาความสัมพันธ์นี้ ตอนนี้เราไม่แน่ใจและกลัวอยู่ตลอดว่าเขาจะคิดอะไรอีกมั้ยเพราะเราเลือกที่จะไม่จบความสัมพันธ์เราขอให้เขา เข้าใจเราได้มั้ยเรามาหาทางออกด้วยกันเราอยากเจอเขาแต่ไม่รู้ว่าเขาจะรู้สึกยังไงเรา
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ไม่อยากถามบ่อยกลัวเขารำคาญเพราะเหมือนเขาคิดมาดีแล้ว เราทำยังไงต่อไปดีค่ะเพราะเขาบอกว่ายังรักและเหมือนเดิมมีอะไรทักหา ให้ไปส่ง หรือมาเล่นด้วยกันได้ แต่เรากลับกลัวว่าเขาจะรำคาญเพราะความคิดเขาเปลี่ยนแล้ว
ควรทำยังไงต่อดีค่ะ