สวัสดีค่ะ เราแค่อยากมาระบายให้ฟังเฉยๆ
เพราะมันเป็นเรื่องที่บอกใครไม่ได้ในชีวิตจริง เลยอยากระบายให้คนที่ไม่รู้จักฟังค่ะ
คือพ่อกับแม่เราแยกกันอยู่ได้เกือบๆ7ปีละค่ะ เพราะทำงานคนละจังหวัดกัน เราอยู่กับแม่ แต่พ่อมาหาทุกครั้งที่ว่างและหยุดได้ค่ะ
แล้วสักตอนเราประมาณ ม.2 มั้งนะ เราไปรู้มาว่าพ่อมีเมียน้อย และก็กำลังจะมีลูกด้วยกันค่ะ คือไม่มีใครบอกค่ะ แต่เค้าทะเลาะกันกลางดึกแล้วเราตื่นขึ้นมาได้ยิน เราเกลียดพ่อไปเลย
ตั้งแต่นั้นเวลาพ่อมาหาแม่จะชอบพูดกระแทก -ดันพ่อค่ะ ไม่ได้พูดตรงๆ คงเพราะไม่อยากให้เรารู้ เค้าทะเลาะกันต่อน่าเราบ่อยขึ้น ทำข้าวของพังหลายอย่าง
แล้วมีวันนึง ไม่แน่ใจว่านานรึเปล่าจากวันที่รู้เราก็ไปค้นเจอสูติบัตรในรถพ่อค่ะ ... เก็บไปร้องไห้คนเดียว ตอนนั้นรู้สึกแย่มาก
แต่พอผ่านมาช่วงนึง .. จะเรียกว่าทำใจได้แล้วก็ได้มั้งคะ เราไม่รู้สึกว่าเราขาดพ่อเลย พ่อยังเหมือนเดิม เป็นคนเดิมที่เรารู้จักเสมอ แต่แม่กลับเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แม่อารมณ์เสียกับเราบ่อยขึ้น บางทีเราทำไรไม่ถูกใจแล้วเค้าโมโหก็ด่าเราด้วยคำหยาบแบบที่ไม่เคยทำ เช่น ไอ้ลูกเxี้ย ... เราจำนะคะ เรานึกถึงเวลาเสียใจนะคะ
อาจเป็นเพราะว่าแม่โกรธนั่นแหละ แต่เราไม่เข้าใจ ว่าจะไปเคลียร์ ไปคุยในที่ๆเราไม่ต้องรับรู้เรื่องพวกนี้ไม่ได้หรอ หรือพูดกะเราดีๆไม่ได้หรอ
เราเครียดนะ
จนปัจจุบันเราเรียนมหาลัยใกล้ที่ทำงานพ่อ พ่อก็จะแวะมาหาเราทุกเสาร์อาทิตย์ กลับบ้านด้วยกัน
แต่ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา เรากลับบ้านก่อนพ่อค่ะ
... เราเห็น เราได้ยิน แม่คุยโทรศัพท์กับผู้ชายคนนึง เราถามแม่บอกว่าเพื่อน ... เพื่อนอะไรโทรมาเกือบทั้งวันวะ ??
เราไม่ค่อยได้คุยกับแม่เลย พอเห็นเค้าโทรศัพท์เราก็จะปลีกตัวออกมา
จนสองวันก่อน เรากลับบ้านก่อนพ่ออีก แล้วนอนกลางวันอยู่ก็ตื่นเพราะเสียงคุยของแม่
แต่เราก็ยังหลับตาฟังอยู่ .. คำพูดที่แม่ใช้บอกตรงๆสองแง่สองง่ามเหมือนพวกผู้หญิงหากินเลยค่ะ ... รับไม่ได้ นอนน้ำตาไหล บอกตรงๆเรา
...โคตรเสียใจเลย
ทำไมต้องมาเจออะไรงี้วะ
เหมือนเราเป็นส่วนเกินขอพ่อแม่อ่ะ ทำไมวะ
ไม่โอเคอ่ะ เค้าไม่ยอมหย่ากันก็เพราะเรา .. เหมือนเราที่ถ่วงเค้าไว้อ่ะ
คือเราเป็นลูกที่ยังดีไม่พอหรอ เราไม่เคยเที่ยวกลางคืน ไม่มีเรื่องตบตี หรือเรื่องผู้ชายมาให้เค้าหนักใจ เคยสอบได้ที่หนึ่งหลายครั้ง สอบติด ม.ท๊อปๆของประเทศได้ นี่หนูเป็นเด็กไม่ดีหรอ ถึงทำแบบนี้ ทำไมต้องเป็นแบบนี้
ตอนนี้เราอยากเริ่มชีวิตใหม่ ... อยากหนีลาออก หนีไปที่ไกลๆ เดินไปตามทางของเราเอง ไม่อยากคิดถึงใครอีกต่อไปแล้ว เพราะเราก็รู้ว่าเค้าสองคนก็อยากมีทางเดินเป็นของเค้าเต็มทนนั่นแหละ
ปล.พิมพ์ในมือถือ อาจจะอ่านยาก ขออภัยค่ะ
ช่วยรับฟังลูกที่ พ่อมีอีกครอบครัวและแม่ที่กำลังจะมีคนอื่นหน่อยได้ไหมคะ...?
เพราะมันเป็นเรื่องที่บอกใครไม่ได้ในชีวิตจริง เลยอยากระบายให้คนที่ไม่รู้จักฟังค่ะ
คือพ่อกับแม่เราแยกกันอยู่ได้เกือบๆ7ปีละค่ะ เพราะทำงานคนละจังหวัดกัน เราอยู่กับแม่ แต่พ่อมาหาทุกครั้งที่ว่างและหยุดได้ค่ะ
แล้วสักตอนเราประมาณ ม.2 มั้งนะ เราไปรู้มาว่าพ่อมีเมียน้อย และก็กำลังจะมีลูกด้วยกันค่ะ คือไม่มีใครบอกค่ะ แต่เค้าทะเลาะกันกลางดึกแล้วเราตื่นขึ้นมาได้ยิน เราเกลียดพ่อไปเลย
ตั้งแต่นั้นเวลาพ่อมาหาแม่จะชอบพูดกระแทก -ดันพ่อค่ะ ไม่ได้พูดตรงๆ คงเพราะไม่อยากให้เรารู้ เค้าทะเลาะกันต่อน่าเราบ่อยขึ้น ทำข้าวของพังหลายอย่าง
แล้วมีวันนึง ไม่แน่ใจว่านานรึเปล่าจากวันที่รู้เราก็ไปค้นเจอสูติบัตรในรถพ่อค่ะ ... เก็บไปร้องไห้คนเดียว ตอนนั้นรู้สึกแย่มาก
แต่พอผ่านมาช่วงนึง .. จะเรียกว่าทำใจได้แล้วก็ได้มั้งคะ เราไม่รู้สึกว่าเราขาดพ่อเลย พ่อยังเหมือนเดิม เป็นคนเดิมที่เรารู้จักเสมอ แต่แม่กลับเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แม่อารมณ์เสียกับเราบ่อยขึ้น บางทีเราทำไรไม่ถูกใจแล้วเค้าโมโหก็ด่าเราด้วยคำหยาบแบบที่ไม่เคยทำ เช่น ไอ้ลูกเxี้ย ... เราจำนะคะ เรานึกถึงเวลาเสียใจนะคะ
อาจเป็นเพราะว่าแม่โกรธนั่นแหละ แต่เราไม่เข้าใจ ว่าจะไปเคลียร์ ไปคุยในที่ๆเราไม่ต้องรับรู้เรื่องพวกนี้ไม่ได้หรอ หรือพูดกะเราดีๆไม่ได้หรอ
เราเครียดนะ
จนปัจจุบันเราเรียนมหาลัยใกล้ที่ทำงานพ่อ พ่อก็จะแวะมาหาเราทุกเสาร์อาทิตย์ กลับบ้านด้วยกัน
แต่ช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา เรากลับบ้านก่อนพ่อค่ะ
... เราเห็น เราได้ยิน แม่คุยโทรศัพท์กับผู้ชายคนนึง เราถามแม่บอกว่าเพื่อน ... เพื่อนอะไรโทรมาเกือบทั้งวันวะ ??
เราไม่ค่อยได้คุยกับแม่เลย พอเห็นเค้าโทรศัพท์เราก็จะปลีกตัวออกมา
จนสองวันก่อน เรากลับบ้านก่อนพ่ออีก แล้วนอนกลางวันอยู่ก็ตื่นเพราะเสียงคุยของแม่
แต่เราก็ยังหลับตาฟังอยู่ .. คำพูดที่แม่ใช้บอกตรงๆสองแง่สองง่ามเหมือนพวกผู้หญิงหากินเลยค่ะ ... รับไม่ได้ นอนน้ำตาไหล บอกตรงๆเรา
ทำไมต้องมาเจออะไรงี้วะ
เหมือนเราเป็นส่วนเกินขอพ่อแม่อ่ะ ทำไมวะ
ไม่โอเคอ่ะ เค้าไม่ยอมหย่ากันก็เพราะเรา .. เหมือนเราที่ถ่วงเค้าไว้อ่ะ
คือเราเป็นลูกที่ยังดีไม่พอหรอ เราไม่เคยเที่ยวกลางคืน ไม่มีเรื่องตบตี หรือเรื่องผู้ชายมาให้เค้าหนักใจ เคยสอบได้ที่หนึ่งหลายครั้ง สอบติด ม.ท๊อปๆของประเทศได้ นี่หนูเป็นเด็กไม่ดีหรอ ถึงทำแบบนี้ ทำไมต้องเป็นแบบนี้
ตอนนี้เราอยากเริ่มชีวิตใหม่ ... อยากหนีลาออก หนีไปที่ไกลๆ เดินไปตามทางของเราเอง ไม่อยากคิดถึงใครอีกต่อไปแล้ว เพราะเราก็รู้ว่าเค้าสองคนก็อยากมีทางเดินเป็นของเค้าเต็มทนนั่นแหละ
ปล.พิมพ์ในมือถือ อาจจะอ่านยาก ขออภัยค่ะ