อยากถามทั้ง ผญ/ผช คนที่เลิกกันไปเพราะเบื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เวลาผ่านไปเค้าคิดยังไง?

สวัสดีคะ พอดีอยากรู้ความคิดเห็นของแต่ละคน
คือ เราพึ่งเลิกกับแฟน ที่จริงเราเป็นเพื่อนสนิทกันคะ ครั้งนึงเค้าเคยทิ้งเราไปเลือกผญ แต่โดนเท
เวลาผ่านไปเค้าก็กับมาหาเรา จนผ่านไปเค้าก็มาบอกชอบเรา(ในตอนนั้นคิดที่มันมาคบเราเนี้ย มันไม่มีใครเอาป่ะว่ะ55555) แต่สุดท้ายเราก็รู้ใจตัวเองค่ะว่าเรารักเค้า คบกันไปก็ดีค่ะ เพื่อนกัน รักกัน เราไม่เคยนอกใจเค้า เค้าไม่เคยนอกใจเรา เป็นคู่ที่ตลกทั้งคู่เคมีตรงกันบันดาเพื่อนๆชอบละเอือมคู่เรา
คบกันเราก็ปล่อยตามใจกันนะคะ เราอยากกินอะไร อยากไปไหนเค้าพาไป เค้าอยากอยู่กับเพื่อนเราก็ปล่อย แรกๆอะไรมันก็ดีคะเค้ายอมเราทุกอย่าง เราผิดเค้าก็ขอโทษ เค้าผิดเค้าก็ขอโทษ เค้าง้อตลอด เราอ่ะหรอแข็งค่ะ เพราะอดีตเค้าเคยทิ้งเราจนเราเสียใจร้องไห้อดข้าวอดน้ำ อดีตมันทำร้ายจนแทบไม่เชื่อว่าเค้าจะรักเราจริง คิดอยู่ตลอดเวลาว่าเค้าจะทิ้งเราวันไหนอีกก็ไม่รู้ แต่มันก็ทำร้ายจิตใจเค้า เค้าเสียใจที่ทำกับเราแบบนั้น จนเค้าแทบอยากตาย
(แต่พอเวลาผ่านไปเราเคยได้ยินว่า ถ้าเอาอดีตมาใช่มาปฏิบัติมาตอกยำความรัก คู่กันก็ไม่รอดหรอก อยู่กับปัจจุบันและทำให้ดีที่สุด)
ตั้งแต่นั้นมาเราก็เลิกนึกถึงอดีตและไม่พูดถึงมัน แต่พอเวลาผ่านไปเรายิ่งรักยิ่งติดเค้ามาก ขี้บ่นมาก งี่เง่า จะให้อยู่แต่กับเค้าอย่างเดียว จนลืมเพื่อนติดแฟน แต่เค้ากลายเป็นว่าติดเพื่อนติดเกมจนลืมเรา ครั้งนึงเคยโกรธเค้ามากเพราะทิ้งเราละเลยเราไว้เราเลยบอกเลิกเค้า แต่แค่อยากให้เค้ารั้งเรา(ผู้หญิงก็แบบนี้แหละคะ) แค่ครั้งนั้นครั้งแรก


ส่วนเราพอยิ่งแฟนเปลี่ยนไม่เหมือนเดิม เราก็บ่นๆอยากให้รักมันเป็นเหมือนเดิม เราก็พยายามแก้ไขในแบบของเรา ว่าเค้าผิดอย่างนี้ๆ ช่วงนี้เค้าลืมเราทำอะไรผิดไป แต่ก่อนคอลกันมองแต่เรา หลังๆมันมองแต่จอคอมปานเป็นเมียมัน เราก็งี่เง้านะแต่เรารู้ว่าเหตุผลของเราคือ ก็แฟนเปลี่ยนไป มันทนไม่ได้ พอไปนานๆจนเกือบจะปี เค้าก็เปลี่ยนไปทุกวันๆ ลืมเราเลยด้วยซ้ำติดเพื่อน ติดเกม ไม่เคยง้อเราอีกเลย เวลาทะเลาะกันไม่เคยเคลียกันจบเค้าบอกปวดหัวหนีไปนอน เราก็ร้องไห้คนเดียวบ่อยมาก ความคิดที่เราอยากแก้ไขให้มันเป็นเหมือนรักแรก เป็นเหมือนตอนที่นายพยายามได้คบกับเรา แล้วเราเป็นคนเลือกนาย โดยตัดใจจากคนที่ชอบ มารักกับคนที่เรารักเค้ามาก่อนที่เค้าจะรักเรา

พอการละเลยของเค้ามากขึ้น เราก็ชวนทะเลาะมากขึ้น ความงี่เง่าของเราสังสมให้เค้าลำคาน และลำคานความเป็นเรา ส่วนเราก็ทุ่มเทให้เค้าหมดเค้าคือทุกอย่างของเรา ความสุขของเรา แต่มันก็ยังติดใจพอปิดเทอมไป เพื่อนเค้าก็ไม่ได้เจอ แทนที่เราจะได้อยู่ใช้เวลาด้วยกันบ่อยๆ กับกลายเป็นเค้าเริ่มเบื่อ เบื่อมากขึ้นเบื่อทุกสิ่งทุกอย่าง เค้าเคยใช้เหตุผลว่าขออยู่กับเพื่อนเพราะกำลังจะจบการศึกษา กลัวไม่ได้เจอเพื่อน แต่พอปิดเทอมแก๊งเค้าก็ยังมาหากันไปเที่ยวกันเสมอ ส่วนเรา(โครตผิดพลาดใช้เวลากับเพื่อนน้อยมาก อยู่แต่กับเค้ากับบ้านด้วยกัน เที่ยวกับเค้า ไปรับไปส่งเค้าเองเราสายเปย์55555 ) เราปิดเทอมมาแทบไม่เหลือใคร เรามีเพื่อนน้อยแต่เน้นคุณภาพ เหมือนคำคมที่ว่า มีเพื่อน20คนที่มันไม่จริงใจกับเรา เรายอมมีไม่ถึง5คนที่จริงใจกับเรายังดีกว่า คะดีจริงมีจริง แต่ปิดเทอมมันทำงานกันหมดเราคนเดียวอยู่บ้านช่วยแม่ เค้าก็อยู่บ้านเฉยๆ ไปขายของบ้าง เราอุส่าคิดว่าเวลานี้น่าจะเป็นของเราบ้างนะว่างกันทั่งคู่ทั้งวัน สุดท้ายได้คุยกันนานเป็นชม คือแค่ตอนค่ำๆ เวลาที่เหลือเค้าก็เล่นเกมฟังเพลง ดูYoutube จนเค้าเบื่อมันทุกแอพพิเคชั่นอยู่หน้าคอมทั้งวัน เราขอคอลเค้าสองต่อสองยังไม่ได้เลย จนเราเริ่มไม่ไหวพยามอดทนที่เค้าละเลยเรามากเกินไป กลายเป็นเราแกล้งโอเค พอวางสาย พอเลิกแชทปล่อยเค้าไปเล่นบลาๆ เราร้องไห้ตลอด เราพวกไม่มีความอดทน(เราผิด). ทนไม่ได้ก็จะเคลียว่าเค้าผิดนะๆ ที่ทำกับเราแบบนี้ความรักเราเริ่มแปลกๆ ส่วนเค้าก็เริ่มเฉยชา (ทุกอย่างเราเป็นคนผิดเองที่ทำให้เค้าเปลี่ยน เพราะคำบอกเลิกวันนั้น เค้าเป็นคนบอกเองว่าเค้าฝั่งใจ). ส่วนเราเคยขอแล้วว่าลืมมันไปเถอะอดีตที่นายเคยทิ้งเรา เรายังลืมให้นายได้ทั้งๆที่เราเคยถูกความรักฝ่ายเดียวจนอยากกรีดแขน แต่ความคิดนี้ปยอ.มาก (เราไม่ทำหรอกเราสงสารร่างกาย) แต่กับเค้าลบมันไปแล้วเริ่มใหม่ไม่ได้ จนนับวันเราร้องไห้ทุกวัน เค้าก็ยอมรับว่าเค้าเี้ย เองแต่ก็บอกปรับขอโอกาวเรามันก็ยังเหมือนเดมทุกวัน จนเราทะเลาะๆกันทุกวัน เค้าต้องมาอดทนเจออะไรก็ไม่รู้ เรื่องของเรา

เราเริ่มเฉยชา เริ่มปล่อย แต่เราก็โรคจิตนะ คนมันทนไม่ได้ที่แต่ก่อนอะไรก็ดี แต่ตอนนี้สิ เราว่าเราจะหยุดเคลียเรื่องรัก ปรับความเข้าใจกันเราหยุดไม่ได้
วันนั้นตั้งใจจะหนีเค้าไป ความรู้สึกมันพังซ้ำๆ เสียใจบ่อยๆ เราสงสารตัวเอง เลยลบมันทุกแอพพิเคชั่นตั่งใจจะอยู่กับตัวเอง กลายเป็นว่าเราทนไม่ได้ เย็นเราแอบเปิดคอม ตอนจะทำทิ้งขอความเหมือนลาตายอ่ะ5555 ให้เค้าอ่าน เค้ามาอ่านละบอกว่างง (วันนั้นเค้าหายไปทั้งวัน) อ้าวอุส่าหนีเค้า กลายเป็นว่าเหมือนเรามโนเอง เพราะเค้าดันมาเปิดอ่านตอนเรากับมาเพราะคิดถึงแค่ไม่กี่ชม ความปยอ.ของเราเสียดายเวลามาก เราตอนนั้นดราม่านะเศร้าๆสุดๆ ตัดพ้อ ส่วนเค้าไร้ความรู้สึก งงงวยว่าเราเป็นอะไร (วันนั้นไม่มีใครรู้ว่าเค้าไปทำงานวันแรก เค้าหายไปเราก็ห่วงเพราะไม่บอกอะไรเรา แถมยังตัดเพ้ออีก) เรื่องที่ตัดเพ้อกลายเป็นทะเลาะ(เราสาบานว่าแต่ละครั้งเวลาพิมอ่ะ กับความคิดผู้คิดสีหน้าอารมณ์ผู้พิม มันอยู่ในเกณปกติ ส่วนเค้าชอบยัดเยี้ยดว่าเราเป็นแบบนั้นแบบนี้ จนเราโมโหเลยทะเลาะกัน) แต่วันนั้นโนโมโหคะเราเศร้า แต่เค้าอ่ะโมโหเพราะเราไปหาเรื่องเค้า เค้จะกินข้าว จนเค้าโมโหเค้าเลยระเบิดสิ่งที่อยู่ในใจ  
        เค้ายอมรับว่าตัวเองช่วงนี้งี้เง่า เค้าเบื่อทุกสิ่ง แล้วเราก็รู้ความจริงว่าเค้าอยู่กับเราเพราะเค้าสงสารเราเค้ายอมรับว่าเค้ารักเราน้อยลง แต่ปากบอกรักเราทุกวัน ส่วนเรารักเค้าครั้งแรกเมื่อ2ปีที่แล้วยังไงก็ยังรักเค้าเสมอมา แต่ความรักที่เรามีมันสู้เค้าไม่ให้เค้าอยู่ไม่ได้ เราพูดว่าเราขาดเค้าไม่ได้(เค้าเลยบอกกูเลยสงสารไม่กล้าบอกเลิกเพราะกลัวเราจะฆ่าตัวตาย พ่องงงงงงงงงงงงงงงงงงงง มดไต่เรายังหยิบมาวางที่เดิมเลย ดูมันคิดแทนเรา
เราก็สตั้นอ่ะคะ คือแอบคิดมานานละว่ามันอยู่เพราะสงสารเรา มันเผลอไปรุดคำว่า ถ้าเลิกกับม้นไปเราจะเป็นขนาดไหนละมันก็มั่นไป เราเลยรู้ทันที่ จนเราทนไม่ไหวงี่เง่าและมันอยากให้เป็นเราปิปากจนมันพูดว่าสงสารเรา ผู้หญิงนะ พอมันรู้ว่าโดนสงสารตึงอยู่ด้วยใครมันจะไปอยู่ต่อ มันก็บอกแต่ก่อนอยากได้เป็นแฟนตอนนี้ไม่ละ ส่วนมันอยากพูดคำนั้น มันอยากให้เราบอกเลิกมันเอง(เราบอกอีกก็กลายเป็นว่าเราผิดอีกอ่ะดิบอกฝั่งใจที่เราพูดคำว่าเลิก จะให้เราพูดอีกทำเพื่อ?) เราใจสลายละนะเลยบอกให้เค้าตัดสินใจ เราอยากให้เค้ามีความสุขที่ไม่มีเราไปทำลายชีวิตเค้าขัดความสุขเค้าเรายอมออกมาเองให้เค้าบอกเลิกเรา แต่เค้าก็บอกรักเรา เราตอนนั้นสติแตกนะถามเอ้าเรารักกัน ละทำไมเราทำแบบนี้ เรารู้ว่าสติแตกเราทำผิด เรารั้งเร้าไว้ทุกวถีทาง เป็นฝ่ายยอมเค้า ยอมบอกเริ่มต้นใหม่กันเถอะ แต่เค้าบอกใจเค้าไปละเค้าอยากพูดมานาน แต่ไม่กล้า ส่วนเรามันกำลังจะไปแต่อีกใจเราอยู่ไม่ได้เพราะมันสงสารเรา
โอเครั้งไปไม่มีประโยชน์และเค้าก็บอกเลิกเรา ทิ้งเราครั้งที่2 งงนะบอกรักกันทั้งคู่เค้าเจ็บที่พูดเราเจ็บที่โดนทิ้งอีกแล้วกับคนเดิมๆซ้ำๆ แต่ก็ยังรักเค้าอยู่ ตอนนี้ไม่รู้หรอกคะว่าเค้าเป็นไง  เค้าไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรไม่โพสให้เราส่องสะเลย มีแต่เรา


ผู้ชายตอนที่เค้าอยู่กับเราเค้าก็อยากมีความสุข เราเองที่ไปบังคับให้เค้าปรับๆ โทษแต่เราไม่เข้าใจกันไม่แรับหากัน จนเค้าสั่งสมความรู้สึกอดทนอดกั้นจนเราทำเค้าระเบิด เค้ากก็บอกต่อไปเราอย่าไปข่มเหงผช อีกนะ ส่วนเราก็บอกเค้า ถ้ามีผู้หญิงที่มารักเค้า ขอให้เค้ารักผญ แบบที่ผญทุ่มเทให้ เสมอต้นเสมอปลายแล้วจะได้นานๆ เราแย่เองที่ทำให้เค้าเป็นแบบนี้ เรารักเค้ามากไป เราไม่พอดีเอง.....ส่วนเราความรักเราเสียความรู้สึกมาก จนตอนนี้เราไม่เชื่อมั่นในความรัก เราไม่เปิดใจเองแหละเราโรคจิต เราพาลทุกคอมเม้นอ่ะ รักแล้วไงรักได้อะไร รักกันแต่ก็สู้ไม่ได้ ยังรักแต่เราทำให้คนสงสารเรา ถ้าคนมันจะเบื่อมันก็เบื่อเหมาแฟนแหละ55555 ว่าจะสั้นๆยาวเลยความรู้สึกนี้ อยากถามนะ พอเวลาผ่านไปตอนนี้เราคิดได้แล้วว่าเราผิดส่วนไหนพร้อมปรับปรุง

ช่วยแชร์ประสบการหน่อยคะ แล้วคนอย่างเราควรรอหรือไปต่อ