ใช้ชีวิตร่วมกับคนพวกนี้อย่างไรครับ
พวกที่ชอบคิดว่าตัวเองดีเสมอ ชอบพูดว่า แล้วเทอดีตายละ
เวลาเราตักเตือนหรือตำหนิอะไร ก็จะตอบกลับทันทีว่า "แล้วเทอล่ะดีตายอะ" หลังจากนั้นเรียกว่าพาลหน่ะครับ ทะเลาะทีไรจะมีเรื่องนั้นนี้มาเยอะแยะไปหมด เรื่องเก่าใหม่ เรื่องจุกจิกในบ้าน เก็บของไม่เข้าที่ นั่นนี่สารพัด ซึ่งบางสิ่งเป็นสิ่งที่เค้าก็ทำ ผมก็งงว่าทำไมผมผิดคนเดียว
ส่วนมากเราเงียบนะครับ ไม่อยากปะทะ เพราะรู้นิสัยครับ ว่าพูดอะไรนิดนึงไม่ได้เลย อารมเสียใส่เราตลอด และผลกระทบที่ตามมาก็คือ เรื่องยาวครับไม่จบแค่ตรงนั้น ผมเลยเลี่ยงที่จะ "ชั่ง
" ไปเลยดีกว่า
เค้าเป็นคนเหมือนจะต้องเพอร์เฟคตลอดอะครับ ต้องดูสวย ต้องดูไร้ตำหนิ ...
เวลาถูกใครตำหนิไม่ได้นะครับ หัวเสีย อารมณ์เสียทั้งวันอะครับ (บางทีผมอ่านไลน์ที่เค้าส่งให้ ก็ไม่ได้ดูเป็นการ "ด่า" นะครับ แต่ก็ไม่เข้าใจว่า เค้าเข้าใจหรือไม่ว่าการทำงาน หรือชีวิตจริงทุกคนไม่มีใครสมบูรณ์แบบ 100%)
วานให้ไปซื้ออะไรให้หน่อย ก็ไปไม่ได้ครับ หน้ายังไม่ได้แต่ง (จริงๆผมชอบคนลุยๆน่ะครับ ไม่ต้องเก๊กสวยตลอดเวลาก็ได้ ไม่ต้องทำตัวหรู หน้าไม่ต้องแต่งก็ไปได้ทุกที่ อะไรแบบนี้อะครับ)
บางทีผมก็ม่อยากจะสนทนาด้วยอะครับ คุยได้ไม่กี่คำก้อจะชอบมี ตรรกะแปลกๆ หรือมีสิ่งที่เราคิดเห็นต่างกันตลอด เรียกง่ายๆว่า ทัศนคติไม่ตรงกันหน่ะครับ
ข้อเสียเราก็มีนะครับ บอกมาครับเรายินดีแก้ไข หากแก้ไม่ได้จริงๆ บางเรื่องก้อต้องขออภัยนะครับ บางทีเราก็ไม่ค่อยเก็บของเข้าที่เข้าทาง มารยาทไม่ค่อยดี อย่างว่าครับ สันดานคนเรา ที่บ้านสอนมาอย่างไร มันก็ติดมาตอนโตน่ะครับ ผมก็เคยชินแบบนี้ แต่ถ้านึกได้ว่าอะไรไม่เหมาะสมก็จะพยายามปฏิบัติตลอดนะครับ (ถ้าพูดเข้าข้างตัวเองเกินไปต้องขอโทษนะครับ แต่ผมว่าผมก็พยายามจะปรับปรุงตลอดเวลาเค้าตำหนิมา)
ข้อเสียเค้านี่มันก็มีครับ แต่ผมเลือกที่จะไม่พูด เพราะเห็นเป็นเรื่องไม่ใหญ่โตอะไร ตัวผมยอมรับได้ อย่างที่ว่า พูดไปก็ทะเลาะกันเปล่าๆ ให้ผมอยู่แบบนี้ผมอยู่ได้ครับ แต่ดูเหมือนเค้าจะอยู่ไม่ได้ หาเรื่องมาต่อว่าผมตลอด เหมือนจุดต้านทานเค้าจะต่ำกว่าผม
ยิ่งถ้าผมเถียง หรือมีเหตุผลมาสู้หรอกครับ บอกเลยไม่มีทางชนะครับ เค้าเถียงสารพัด มีตรรกะแปลกๆมาเถึยงเสมอ สุดท้ายผมเลือกที่จะชั่งมันและปล่อยให้เงียบๆไปตลอดครับ
แบบนี้ผมควรทนต่อไหมครับ ยังมีธุรกิจที่ทำร่วมกันอยู่ครับ และมีลูกด้วยกันครับ
หรือตกลงผลประโยชน์แล้วแยกย้ายกันไปเลย
ให้เค้าไปหาคนที่เหมาะสมกว่าผมดีกว่า อยู่ด้วยกันผมก็ได้ยินแต่คำตำหนิ ต่อว่าเรื่องนิสัย ว่าผมไม่มีอะไรดีเลย
ก็งงว่า ทำไมไม่ไปหาคนดีๆ แล้วตกลงแบ่งประโยชน์ให้เป็นที่พึงพอใจทั้งสองฝ่าย ผมว่าเค้าก็ยังสาวยังสวย หาสามีใหม่ก็ไม่ยากนะครับ ส่วนลูกผมรับเลี้ยงดูเองทั้งหมดได้ครับ
นี่ผลประโยชน์ก็จะเรียกร้องเอาทั้งหมด ลูกก็จะเอา บังคับผมเรื่องงาน ทวงบุญคุณเรื่องงาน ว่าเค้าเป็นคนเริ่มต้นธุรกิจมาก่อน ทุกอย่างต้องเป็นของเขา ก็จริงนะครับเค้าเป็นคนแนะนำให้ผมเริ่มทำ และคอยซัพพอร์ทให้ แต่คนทำมันก็ตัวผม ไม่น่ามาทวงบุญคุณกัน
ผมไม่ใช่คนลืมพระคุณคนนะครับ แต่ผมก็ไม่ทวงครับ ผมเสียใจตรงที่เค้าให้ผมออกจากงานประจำเพราะเขาไม่ชอบงานที่ผมทำ แล้วให้มาทำธุรกิจกับเขา สุดท้ายมาทวงบุญคุณว่าผมมีทุกวันนี้เพราะใคร
ผมควรทำอย่างไรดีครับ หาทางออกไม่เจอจริงๆครับ
ตอนนี้ได้แต่ทน กับ "ชั่ง
" ไปครับ อีกเดี๋ยวก้อตายแล้ว จะไรมากกับชีวิต ผมเบื่อ.....เบื่อกับคนแบบนี้ครับ..
อยากทราบว่าอยู่ต่อไปจะทนได้อีกกี่ปี จากผู้เคยมีประสบการณ์ครับ
หากแยกย้ายไป ลูกจะมีปัญหาไหมครับ และถ้าเกิดทำธุรกิจร่วมกันอีกจะมีปัญหาไหม (สำหรับคนนิสัยแบบนี้สองคนมาเจอกันนะครับ)
ใช้ชีวิตร่วมกับคนที่ทัศนคติไม่ตรงกันอย่างไรดีครับ
พวกที่ชอบคิดว่าตัวเองดีเสมอ ชอบพูดว่า แล้วเทอดีตายละ
เวลาเราตักเตือนหรือตำหนิอะไร ก็จะตอบกลับทันทีว่า "แล้วเทอล่ะดีตายอะ" หลังจากนั้นเรียกว่าพาลหน่ะครับ ทะเลาะทีไรจะมีเรื่องนั้นนี้มาเยอะแยะไปหมด เรื่องเก่าใหม่ เรื่องจุกจิกในบ้าน เก็บของไม่เข้าที่ นั่นนี่สารพัด ซึ่งบางสิ่งเป็นสิ่งที่เค้าก็ทำ ผมก็งงว่าทำไมผมผิดคนเดียว
ส่วนมากเราเงียบนะครับ ไม่อยากปะทะ เพราะรู้นิสัยครับ ว่าพูดอะไรนิดนึงไม่ได้เลย อารมเสียใส่เราตลอด และผลกระทบที่ตามมาก็คือ เรื่องยาวครับไม่จบแค่ตรงนั้น ผมเลยเลี่ยงที่จะ "ชั่ง
เค้าเป็นคนเหมือนจะต้องเพอร์เฟคตลอดอะครับ ต้องดูสวย ต้องดูไร้ตำหนิ ...
เวลาถูกใครตำหนิไม่ได้นะครับ หัวเสีย อารมณ์เสียทั้งวันอะครับ (บางทีผมอ่านไลน์ที่เค้าส่งให้ ก็ไม่ได้ดูเป็นการ "ด่า" นะครับ แต่ก็ไม่เข้าใจว่า เค้าเข้าใจหรือไม่ว่าการทำงาน หรือชีวิตจริงทุกคนไม่มีใครสมบูรณ์แบบ 100%)
วานให้ไปซื้ออะไรให้หน่อย ก็ไปไม่ได้ครับ หน้ายังไม่ได้แต่ง (จริงๆผมชอบคนลุยๆน่ะครับ ไม่ต้องเก๊กสวยตลอดเวลาก็ได้ ไม่ต้องทำตัวหรู หน้าไม่ต้องแต่งก็ไปได้ทุกที่ อะไรแบบนี้อะครับ)
บางทีผมก็ม่อยากจะสนทนาด้วยอะครับ คุยได้ไม่กี่คำก้อจะชอบมี ตรรกะแปลกๆ หรือมีสิ่งที่เราคิดเห็นต่างกันตลอด เรียกง่ายๆว่า ทัศนคติไม่ตรงกันหน่ะครับ
ข้อเสียเราก็มีนะครับ บอกมาครับเรายินดีแก้ไข หากแก้ไม่ได้จริงๆ บางเรื่องก้อต้องขออภัยนะครับ บางทีเราก็ไม่ค่อยเก็บของเข้าที่เข้าทาง มารยาทไม่ค่อยดี อย่างว่าครับ สันดานคนเรา ที่บ้านสอนมาอย่างไร มันก็ติดมาตอนโตน่ะครับ ผมก็เคยชินแบบนี้ แต่ถ้านึกได้ว่าอะไรไม่เหมาะสมก็จะพยายามปฏิบัติตลอดนะครับ (ถ้าพูดเข้าข้างตัวเองเกินไปต้องขอโทษนะครับ แต่ผมว่าผมก็พยายามจะปรับปรุงตลอดเวลาเค้าตำหนิมา)
ข้อเสียเค้านี่มันก็มีครับ แต่ผมเลือกที่จะไม่พูด เพราะเห็นเป็นเรื่องไม่ใหญ่โตอะไร ตัวผมยอมรับได้ อย่างที่ว่า พูดไปก็ทะเลาะกันเปล่าๆ ให้ผมอยู่แบบนี้ผมอยู่ได้ครับ แต่ดูเหมือนเค้าจะอยู่ไม่ได้ หาเรื่องมาต่อว่าผมตลอด เหมือนจุดต้านทานเค้าจะต่ำกว่าผม
ยิ่งถ้าผมเถียง หรือมีเหตุผลมาสู้หรอกครับ บอกเลยไม่มีทางชนะครับ เค้าเถียงสารพัด มีตรรกะแปลกๆมาเถึยงเสมอ สุดท้ายผมเลือกที่จะชั่งมันและปล่อยให้เงียบๆไปตลอดครับ
แบบนี้ผมควรทนต่อไหมครับ ยังมีธุรกิจที่ทำร่วมกันอยู่ครับ และมีลูกด้วยกันครับ
หรือตกลงผลประโยชน์แล้วแยกย้ายกันไปเลย
ให้เค้าไปหาคนที่เหมาะสมกว่าผมดีกว่า อยู่ด้วยกันผมก็ได้ยินแต่คำตำหนิ ต่อว่าเรื่องนิสัย ว่าผมไม่มีอะไรดีเลย
ก็งงว่า ทำไมไม่ไปหาคนดีๆ แล้วตกลงแบ่งประโยชน์ให้เป็นที่พึงพอใจทั้งสองฝ่าย ผมว่าเค้าก็ยังสาวยังสวย หาสามีใหม่ก็ไม่ยากนะครับ ส่วนลูกผมรับเลี้ยงดูเองทั้งหมดได้ครับ
นี่ผลประโยชน์ก็จะเรียกร้องเอาทั้งหมด ลูกก็จะเอา บังคับผมเรื่องงาน ทวงบุญคุณเรื่องงาน ว่าเค้าเป็นคนเริ่มต้นธุรกิจมาก่อน ทุกอย่างต้องเป็นของเขา ก็จริงนะครับเค้าเป็นคนแนะนำให้ผมเริ่มทำ และคอยซัพพอร์ทให้ แต่คนทำมันก็ตัวผม ไม่น่ามาทวงบุญคุณกัน
ผมไม่ใช่คนลืมพระคุณคนนะครับ แต่ผมก็ไม่ทวงครับ ผมเสียใจตรงที่เค้าให้ผมออกจากงานประจำเพราะเขาไม่ชอบงานที่ผมทำ แล้วให้มาทำธุรกิจกับเขา สุดท้ายมาทวงบุญคุณว่าผมมีทุกวันนี้เพราะใคร
ผมควรทำอย่างไรดีครับ หาทางออกไม่เจอจริงๆครับ
ตอนนี้ได้แต่ทน กับ "ชั่ง
อยากทราบว่าอยู่ต่อไปจะทนได้อีกกี่ปี จากผู้เคยมีประสบการณ์ครับ
หากแยกย้ายไป ลูกจะมีปัญหาไหมครับ และถ้าเกิดทำธุรกิจร่วมกันอีกจะมีปัญหาไหม (สำหรับคนนิสัยแบบนี้สองคนมาเจอกันนะครับ)