ความเห็นใจของคนไทย จากกรณีนี้ใครผิด

สดๆร้อนๆเลยครับ กับเรื่องของความเห็นอกเห็นใจที่เพิ่งเกิดขึ้นมา เนื่องจากซอยบ้านผมเป็นซอยที่วิ่งได้เลนเดียว และค่อนข้างเล็กเนื่องจากตรงข้ามเป็นโรงเรียนประถมชื่อดังเเห่งหนึ่ง ผู้ปกครองชอบมาจอดมอไซ จอดรถยนต์ขวางซอย อีกทั้งยังมีพวกขายหมูปิ้ง ลูกชิ้นทอด ฯลฯ สารพัดของกินหลากหลาย และแล้วผมก็เลี้ยวรถเข้ามาบังเอิญว่า ไม่ทันสังเกตุไปเฉี่ยวถูกมอไซเฮียเค้า แต่ไม่ล้ม มีแค่รอบถลอกข้างๆมอไซ รถของผมสีดำก็มีด้วย พอรถเฮียมีรอยแล้ว เฮียแกก็รีบมาโวยวายตามมาที่บ้านผม และเหมือนกับพูดทำนองว่า แกต้องชดใช้ค่าเสียหาย ไม่ก็ไปเรียกประกันมา ถ้าไม่เรียกมาก็จ่ายมาสองพัน ผมนึกในใจสองพันเรยหรอ แล้วก็จบลงที่การไปเรียกประกันมาเคลียร์

ผมก็ไม่เอะใจอะไรหรอก แต่มาเอะใจตอนที่เฮียแกพาลูกมาด้วยแล้วบอกกับลูกว่า "เนี่ย คนเรานะ ถ้าจะรีบมากแค่ไหนก็ต้องระมัดระวังรถคนอื่นให้ดี ไม่ใช่ว่ารีบเลี้ยว แล้วดันไปทำให้รถคนอื่นล้มทำให้เสียเวลา คนไทยเราหัดมีน้ำใจกันบ้างนะลูก คนทำมาหากินก็ต้องอะลุ่มอะล่วยกัน เห็นใจกัน" เฮียพูดกับลูกระหว่างที่รอประกันอยู่ ผมก็เรยตั้งข้อสงสัยว่า ไอ้ที่ผิดนะรู้แล้วว่าผมผิด แต่อย่าลืมนะว่าเฮียก็มาจอดรถในซอยที่เป็นที่ห้ามจอด ทั้งทางแคบ (แคบขนาดที่รถเข้าได้เลนเดียวแล้วคนเดินได้คนเดียว ยังฟิดๆเลย) แล้วไม่ใช่ว่าเฮียจอดรถชิดริมหรืออะไรเฮียแกเล่นจอดแล้วเอียงมาอีกข้างนึงด้วย ซึ่งผมก็ยอมรับว่าไม่เห็น เพราะตอนที่ไปชดชะแลบข้างๆมีทั้งเด็ก ทั้งป้าเดินไปเดินมา อีกทั้งเสียแตร เสียนกหวีดมากมาย

ผมเรยมานั่งคิดว่า จากประเด็นนี้คนที่ผิดคือใคร ใช่ผมมั้ย หรือเป็นอาเฮียที่ไม่ยอมจอดรถให้ดีเอง